vigilante yazar profili

suç kriminolojisine, oldum olası düşkünümdür. otobiyografi hastasıyımdır. netflix denen medya kurumu, bu işe arada sırada el attığından, açar izlerim. çok farklı kanallardan suç ile alakalı araştırmalar yapmak, hobim gibi bir şey oldu uzun zamandır.

farklı fenotipe sahip olan kanlılara hep meyilli oldum. merak. bir tutam tuhaflık. şeytan gözleri gibi.

the devil you know diyor günümüz gençleri sanırım. dua edin benim için.

pray sinner, pray sinner, say a prayer for me.

bu baskı çok can sıkıcı. karşında 'seninle şu sebepten ötürü birlikteyim' diyemeyen, insan hali gibi. türlü izahatler dökülüyor ağızlardan. çok zekiyiz, bazen de eğlenceli, kimi zaman o'na bu'na göre farklı olduğumuzdan yanımızda olduğunu açıklama teşebbüsüne kalkışan bir çift rujlu dudak görüyorum bla bla. cici ağızlar bağımlılığım da cepte. swh.

kimse, kabullenmiyor gerçekte ne olduğunu. genelde basitliğin tercih edilmiyor oluşuna da bozuk atarım. yavaş yavaş içimdeki canavar devralır geceyi. iyiyken, kötü olurum birden masada. evde. o gece. takriben sonraki günlerde.

herkesin belirli bir seviyede sapık olduğuna inanırım. abartıya kaçmayan sapıklıkları da normal bulurum genelde. sapıklık kavramını bile 10 senede bir toplumsal algılara göre şekillenip, yutulması gereken bir cintonikmiş gibi ağzımıza dayıyoruz. bir on sene sonra da bugün için laflanabilenler, ayıp kategorisinde yer alacak. bazı şeyler de normalleşecek.

bu işler böyle. solmayın canlarım benim. yılmayın.

şu ara meyhanelere merak saldığımın bilmem kaçıncı haftası içindeyken, favori mezem oldu diyebilirim.

bir tabak hamsi sürüsü ve dandik bir sürahide önüme koyulan rakı. hafif limon. tek kesimlik kavun. bunlar klasik bir pubdan, uzak durmamın yanında iyi hissettiriyor. bir sepet içinde kızartılmış ekmek bırakıyor garson. duvarlarda çerçeve içinde duran anlamsız onca fotoğraf, arasında rakı ritüellerini uyguluyorsun.

hamsi bitiyor. gecenin sonuna geliniyor. duvarlara bakarken, en gözüne çarpan fotoğrafı, hafızana atıp , ruh haline göre karışıyorsun kalabalığa. bazen her şey, içini dışına çıkardığından ilk taksiyle eve dönüyor. bazen abartmak için ezberindeki bir bara gidiyorsun.

hiçbir şey, tutamaz seni o gece. binlerce defa tövbe etsen bile. defalarca rezilliği yaşasan dahi. bu'sundur. o olmaya devam edeceksin. hesap kitap basit.

istisnasız hepinizin yalnızlığının tadına bakmak isteyebilecek kadar iştah açıcı olabilir bu durum bazıları için. süslü kelimeler dökülür. toplamak lazım onları dağıldığı zeminden.

zihnin ve atan nabzın için geldim. bir süreliğine.

şeytan dürter derler genellikle. dar bir koridordan yürürken adım attıkça kararan lambalar misali. bir dizi sezonunun final bölümü gibi. ormanda, ayı yalnızlaşır. balık buz tutar. tavşan zıplamaz olur. şeytan birisi için geri döner.

izletilenle, yaşanan örtüşmez. jan broberg bana göre manipülatördür bir raddeden sonra. netflix kamerası karşısında gülümsediklerinden ibaretler. 'netflix gülümsemesi'

robert berchtold denen herifi ilk ağızdan, tarafsız dinlemek lazımdı. klasik teenager amerika idiotu masalından öteye geçmezdi aksi halde. öyle de indi perde.