27 yaşına kadar hiç iş bulamamış genç

27 yaşına kadar hiç iş bulanamış bir gençtir.
başka bir açıklaması yoktur.

erkekse götü kızıldır.

büyük ihtimal 4'üncü sınıf ülkelerden farklı olmayan bir şehirde yaşıyordur. 3-5 tane kekoyla kirada oturmaktan korkuyordur. sonuç olarak bulunduğunuz ortamı istediğiniz gibi özelleştiremezsiniz, siz orada hiçbirşeysiniz ve sigara kokusu dahil herşeye katlanacaksınız. daha iş hayatından bahsetmiyorum bile

o saatten sonra bulmasın zaten ya, ne gerek var kendini yormaya sorumluluk almaya falan...
sabahın köründe kim kalkıp işe gidecek vs sen yat uyu bebeğim.
oy oy oy annesinin bal kuzusu bu yaaa*
(he yarın gün var odandan çıkma.)

millete iş olur.

bulamamış
ne yapalım dövelim mi? *

30 küsür yaşındayım. bende bulamadım. mesleğimi bırak kıytırık kasiyerlikte bile iş yok. bak kasiyerlik diyorum. uğraşıyorsun o kadar sonuç ya aldık ya da aramıyoruz diyorlar. kısacası üzülmemesi gereken gençtir. hata onda değil. gerçi keşke hata bizde olsa da iş bulamasak. en azından düzeltilebilir bir şey olurdu.

aradığı tipte bir iş bulamamıştır belki. lakin zaman aleyhine işlemektedir, taşın altına elini sokması gerekiyor zira nerden destek alır bilmiyoruz ama bunun sonsuz olamayacağı aşikardır.

ev genci.

arayıp da mı bulamamış yoksa bu konuda hiçbir şey yapmayıp ben iş bulamıyorum yhaa diye gebeşlik mi yapmış.

ülke böyle giderse 4 yıl sonraki kendimi gördüm başlıkta, gerçi ben şanslı bir insanım kesin fırsat çıkar karşıma. benim de suçum yok ki arkadaş, bir ton olumsuz durum ve olay yaşadım, son 1 yılımın öncesindeki 3 yıl bende komple yok silik. ne kadar kötü zamanlar olduğunu ordan hesap edin, beyin hatırlamıyor bile. ondan önceki yıllar desen aile çok tutucu olduğundan ben üniversiteye kadar arkadaşlarımla bir yere gitmişliğim yoktu 2 tane dışında. yani ben gireceğim desemde sokmazlardı işe, istanbul olduğundan etrafa da güvenmiyorlardı tabii, tanıdığa verseler tanıdık da yok verebilecekler i yakında. birde bedenende zaten dezavantajlıyım, ağır iş istesemde yapamam. daha bu yaşta diz ağrılarım var, düz tabandan dolayı uzun süre ayakta kalmak sorun, 2 bir şey kaldırıyorum odamda düzenlemek için. hemen belime bir ağrı geliyor, çok ağır olmasa bile bir şey tanıyınca, bıraktıktan sonra bazen ellerime titreme geliyor, muhtemelen sinirsel bir durum var. arada bir tansiyon, şeker mi artık ne haltsa onlar oynayabiliyor. tek yol var benim oda esnek çalışma saatlerine sahip zihinsel olarak beni yoracak ve teslim tarihi mantığını ile işleyen işler. şayet ilgili isem 7-8 saat yemek yemeden o işe odaklanabilirim. normal bir insanın odaklı süresi max 2 saat falandır ama işte benimde anormal durumum (kısmen avantaj) bu. yani isteğim tam gelip yatmak değil, zihinsel olarak beni yorsun, canım isterse gecenin 3 ünde çalışayım ama beni sabahın 8 inde çağırmasın, aramasın kimse. ben ona istediği proje, pazar araştırması, sunum, analiz artık ne ise onu en iyi şekilde zamanında vereyim. gerekirse yurt içi yurt dışı seyahete, hafta sonu toplantılarına da açığım mesela sadece beni bana bırakması lazım ki en verimli dönüşü yapayım.

çıt kırıldımdır, iş beğenmezdir. masa başı iş ister beyfendi.
gözü acdır. kolay yoldan köşe dönücü zihniyeti vardır.

yaşça büyük insanlarda 'gençler iş beğenmiyor yaaaa' zihniyeti var ya hani, yukarıdaki tanımların bazılarında onun tezahürünü görüyoruz. büyük bir çoğunluğu ülkenin yine kötü ama ekonomi bakımından görece daha rahat bir zamanında düzenini kurmuş insanlar, şimdi de gençlere bak biz buralara geldik kafasında davranıyorlar. * sanki bu zamanda iş bulmanın veya bir yere gelmenin ne kadar zor olduğu, adamcılığın ve torpilin gırla gittiği, pandemiden itibaren özellikle bu ülkede ekonomik krizin insanların gırtlağına çöktüğü, bir iş bulsan bile bu yüksek enflasyon karşısında üç kuruşla geçinmenin reva görüldüğü ve ne kadar zor şartların olduğu bir iş hayatından haberleri yokmuş gibi.

bir diğer sitemim de 'masa başı rahat iş' mevzusu. sanki masa başında çalışınca bir efor sarf edilmiyormuş gibi, bunlara göre iş tanımı akşamlara kadar sokaklarda dolaşıp tabiri caizse ezilerek, ağır şartlı işlerde çalışmak.


yaşça büyüklere sonsuz saygımız var ama eleştiri yaparken dönemin şartları kapsamlı bir biçimde ele alınırsa daha doğru bir yaklaşım olacaktır. hiç kimse bir başkası hakkında böyle kolay ahkam kesmemeli.