filmin eksikleri var ve kesinlikle moore'un çok daha derin, bilimsel, etkili bir iş çıkarabileceğini biliyoruz. özellikle filmin sonlarına doğru yapılan kapitalizm'in karşısında demokrasiyle çıkınız çağrısı kesinlikle moore'un amaçladığı bir çağrı değildi. ancak toplumu dürtmek, kaşımak ve bunu yaparken korkutmamak adına gerçeklerden biraz olsun kırpmış olduğunu gördük.

''demokrasi'' dedikten sonra film çabucak bitirilip aslında enternasyonal marşla sonlandırılması tek çare ''devrim'' demenin bir başka yoluydu.

filmin en beğendiğim özelliği ise üslubu ve söylemesi gereken her şeyi gerçeklere dayandırarak göze sokması idi.

bolu belediye meclisinin yaptığı tarihi yanlış. milliyetçilik, ulusçuluk, vatanseverlik böyle bir şey değil bence. bu yapılanları tanju bey'in siyasi şov amacıyla yaptığını düşünenlerdenim.

elektrik alanı ya da manyetik alan gibi bazı alanlara ilişkin fikir edinmeyi sağlayan, fiziksel olarak var olmayan hayali çizgiler.


görselin kaynağı

birim yüzeyden geçen çizgi sayısı bize alanın şiddeti hakkında bilgi verir. eğer birim yüzeyden çok sayıda çizgi geçiyorsa kuvvetli, az sayıda çizgi geçiyorsa zayıf alandan söz edilir. kuvvet çizgileri eşit aralıklarla çizilmişse, o bölgedeki her noktada alan şiddeti birbirine eşittir.

saki olarak da tanınan ingiliz yazar h.h.munro’nun kısa öyküsünden yönetmen james rogan tarafından senaryolaştırılıp çekilen bir kısa filmdir.


korku çok şeyden kaynaklanabilir. korkuya neden olan olaylar saymakla bitmez daha doğrusu. mesela batıl inançlar korkuya neden olur çoğu zaman. geceleri su kenarında dolaşmak, gece vakit açık alanda işemek, kurbağaya basmak, gece sakız çiğnemek, gece ıslık çalmak... bunların hepsi üç harflilerin hücumuna uğramamıza neden olabilir ve bu da doğal olarak korkuya neden olur. annem tarafından bu konuda defalarca uyarıldığım için iyi biliyorum.

bilinmeyen şeyler de insanda korku yaratır. sakin sakin otururken nereden geldiğini anlamadığımızı kuvvetli bir gürültü irkilmemize neden olur mutlaka, daha önce hiç karşılaşmadığımız bir böcek karşımıza çıkarsa korkarız, nerden çıktığını anlamadığımız bir gölge yolda yürürken bizi stephen king romanlarına daldırıp çıkartabilir ya da.

oyunbaz bir insanın manasızca ve nedensizce koşulladığı zihnimiz de korku koridorlarında dolaşabilir tir tir titreyerek. zihnimiz bir konuya sistematik bir şekilde başka bir insan tarafından takıntılı hale getirilirse sonuç; her yerden çıkan samaralar görmek olabilir ve bu da çok korkutucudur.

saki müthiş bir yazar ve çok oyunbaz. zihninizle oynamasına müsade etmeyin.


open window

tarantulalar ve peygamber develeri de bu taktiği uyguluyor. demek oluyor ki hayvanlar aleminde de erkeğin var oluşuna tahammül edemeyen feminaziler var.

yalom’u ünlü yapan kitabı. kitaptaki kişiler gerçektir. yazar romanı yazarken iyi araştırma yapmış ve nietzsche’yi iyi analiz etmiş. tüm kitaplarını okumuş ve bazı alıntıları kitabın bazı yerlerine serpiştirmiş.
nietzsche ile ilgili analizi şu: yalnız olan ama yalnız olmak istemeyen; sevilmeye muhtaç ama bu muhtaçlığını itiraf etmeyecek kadar gururlu.

iyi kitaptı, okumayanlara ve psikolojiyi sevenler için iyi bir tercih.

bizler doğmadık henüz, ölemedik de... okumadık, yazmadık, söylemedik daha sözümüzü. insan'ı ve bize insanlığımızı hatırlatan bir kaç güzel yüz, bir kaç sıcak ruh görünce uyanır gibi oluyoruz. kulağımıza kurşunla üflüyor yaşam, yaşamı. bu bizim kusurumuz. yaşamadık henüz. bu dünyada görünür olmadan öncesini hatırlayan ve vatanını özler gibi özleyen kaç kişi var?
insan'ı arıyoruz, hatalarıyla, eksikleriyle ama illa ki onuruyla, kavgasıyla... içimizde ve dışımızda. şiir'in de orada olduğunu farz bilerek.
acılar, üzüntüler, zorluklar insanın kabuğu kadar. kabuğumuz ince ancak dayanırız. dayanağımız aslımızdır.

/ şişenin dibinde
sebebi derinde
elim kolum bağlı
olmasa ne fayda /

* *

denize atılan plastik çöpler yüzyıllar boyunca erimediği gibi ekosisteme zarar veriyor. plastik atıklardaki kimyasallar çözündükçe mikroplastikler suya karışarak deniz canlılarının bünyesine geçiyor. yediğimiz balıklarda toksin birikimi oluşuyor.

bir sene öncesine kadar amatör olarak yapmaya çalıştığım bir hobiydi.

telefonumun kamerasının bozulmasıyla birlikte maalesef ara vermek zorunda kaldım.

ne demiş rahmetli neşet ertaş "kadınlar insandır, biz insanoğlu."

müzmin sap halimizle cünüp mü olduğumuz var? konuşturmayın beni...*

büyülü gerçekçilik akımının öncüsü kolombiyalı yazar.

cien anos de soledad, en amor en los tiempos del colera, cronica de una muerte anunciada, memoria de mis putas tristes başta olmak üzere 20. yüzyıl edebiyat tarihine geçen pek çok eser vermiştir. 1982 yılında nobel edebiyat ödülü'nü almıştır. ölümünden sonra kolombiya devlet başkanı tarafından "bugüne kadar yaşamış en büyük kolombiyalı" ilan edilmiştir.

dövüş sporlarıyla ilgilenmeme rağmen uzun süredir yumruk yumruğa kavgaya girişmedim. kavga sizi yere götürmez, kininizi pekiştirirsiniz.
ancak karşınızdaki kişiye, kavgayı sevmediğinizi gösterin. kavgayı bilmiyor sanıp da üstünüze çıkmasın. işte o zaman kaçınılmaz olur.

o yüklü para yurt dışına kaçmama olanak sağlayacaksa gururumu türkiye'de bırakıp koşa koşa uçağıma atlayabilirim.eheh.
sonra amerika türkleri kıskanıyor diye youtube kanalıma video atarım. çünkü neden olmasın?

türk'ün onuru ve gururu olan eserdir.
yok edilmek istenilen bir milletin düşmana attığı tokattır 30 ağustos.

(bkz: sen çaldır funda arar)

"kimseler üzülmesin, diye düşünen o adam,
ruhunun orta yerinde ölü bulunmuş."

edit: harf ekleme.

konya ereğli.

tam bir yaz dizisi. tutmaması mümkün değil. kız bıcır bıcır, patron karizma. ortaya da 2-3 garip arkadaş serp tamamdır.