özellikle ulaş karakterini sevdiğim dizi.şahin abi görse gebertir oğlum bizi!

aile kabristanı.
reyon filan demezsek sevinirim.

moda

vurmamak saçma olurdu. egitim sistemi gözler önünde, kaçınız başladığı sistemle okuldan mezun oldu.
ders kitapları rezalet. ek kaynaklar olmasa kimse bir sey öğrenemez.
kitap fiyatları da ortada, hayaller yıkık, umutlarımız kimilerinin mercedes'lerinde pudra şekeri olmuş.
ekranda bile bir tane komedi dizisi yok, gülmeyi unutmuşuz. allahın fimo hamuru 25 lira kibrit kutusu kadar bir şey. daha küpe yapamıyorum kendi halime...

5 yaşında sübyan mekteplerine, oradan medreselere verildik. kimimiz tecavüz edildi, kimimiz dayak yedi, kimimizin de beyni iğfal edildi.

başkaları küpünü doldururken, biz metrobüs kartımızı doldurma telâşındayız. işsizlik almış yürümüş, çalışana da zam yok 2 yıldır zam alamıyorum.

pardon da ne bekliyorsunuz bizden? cinnet getirmedigimize şaşırın.

biraz zorlasak banyo bile yaparız, tabii len manyak mısın. kimseye söylemeyin ama aramızda minik bir sır. başkasından duysak ağzınıza tuvalet yaparız.

inanan kişi ve inanmayan kişi tartışırken uzaktan yiyin birbirinizi diyen kimsedir. bence harika bir level. bu levelde artık sebepleri değil sonuçları düşünüyorsunuz. bence inanan ve inanmayanın birbirinden bir farkı yoktur çünkü ikisininde kanıtı yoktur. ben hem agnostiğim hemde varsa bile banane inancına sahibim.

hastaların akciğerlerine oksijen gönderen solunum cihazıdır.
ingilizcedeki ventilation* kelimesinden türeyerek dilimize geçmiştir.
non-invaziv (cerrahi işlem gerektirmeden, maskeyle) olarak uygulanabildiği gibi, invaziv (entübe edilerek) olarak da uygulanabilir.

ventilatör;


non-invaziv kullanımı;


invaziv kullanımı;

çeken akıntı da denilen bu akıntıyı, karadeniz'de oluşan kuzey rüzgarı tetikliyor. kıyıya vuran dalga, geriye çekilirken mikser misali dönerek hareket ediyor. akıntıya kapılan kişiyi de alıp götürüyor. usta yüzünün bile karşı koyamayacağı derecede güçlü olan akıntı yüzünden şile - kilyos kıyılarında boğularak ölme olayları yaşanıyor.

komedyen

yaşamımı bu şekilde, döngüler halinde nasıl idame ettireceğimi bilmiyorum.
hayat bir şekilde akıp yolunu buluyor elbet. kimse intihara sürüklenmediği, amansız bir hastalığa yakalanmadığı, pisi pisine bir kazaya, doğal bir afete veya haksız bir cinayete kurban gitmediği sürece öyle ya da böyle hayata tutunup yaşıyor.

nefes almaktan bahsetmiyorum ben, pak bir zihinden bahsediyorum.

bu da ütopik aslında, kim de bulunabilir ki o mükemmel zihin? imkansız. insanız sonuçta.

istediğim şey...
yaşadığımı hatırlamak, yaşadığımı hissetmek, hayata karışmak.

yıllarımın ellerimden kayıp gittiğini izliyorum yalnızca, başka da hiçbir şey yapmıyorum, yapamıyorum.
elimde olup olmadığını bile bilmiyorum.

harekete geçtiğim an çok geç olacak, bunu da diğer bilmediğim her şeyin aksine çok iyi biliyorum.

neyi beklediğimi ben de bilmiyorum. hissetmeyi özledim.

ve yaşamayı.

kıskanç biri değilimdir. kıskanma duygusunu da sevmem. ama kendisiyle barışık insanları kıslanıyorum. hem de çok.
keşke ben de onlar gibi kendimi sevebilse, kendimle barışık bir insan olabilseydim...

çillerimin çıkması. her defasında ben ne zaman yanmışım ya? dedirtiyor. ve de amele yanıklarım kalp ben.

çoğu insanın normalleştirdiği, benim de bazen fazlasıyla yaptığım, herkese kulp takmaktan dolayı oluşan sevgi açlığını... biz yarattık evet...

bir yıl değil 10 yıldır yapmıyorum*
makyaj yapmayı pek seven bir tip değilim kendimi olduğum gibi seviyorum* ayrıca ruj rimel neyse de o fondöten denen yaratık tenime temas edince sanki balçıkla suratımı sıvıyormuş gibi hissediyorum.

kızımın 4 yaşında iken evin en küçüğü olduğu için mutsuz olduğu bir anda onunla yaptığımız diyalog.
kızım
-ben niye küçüğüm senden
ben
-üzülme lütfen büyüyeceksin sende
kızım
-ne zaman
ben
-yemeklerini yiyip, uykunu uyuyup vakti gelince büyüyeceksin,
benden daha güzel olacaksın,
benden daha akıllı olacaksın,
benden daha başarılı olacaksın.
beni geçeceksin, bende seni seyredip mutlu olacağım.
ardından kızım bağıra bağıra ağlamaya başladı.
kızım
-sen şimdi benden daha mı güzelsin? diye.

(bkz: over the hedge)

kış uykusuna yatan ayının yiyeceklerini çalan tilki, tilkiye yiyeceklerini geri getirmesi için dolunaya kadar* mühlet veren ayı, aynı tilkinin ayının yiyeceklerini yerine koyabilmek için orman halkını kandırması, ormanın yarısının insanlar tarafından yok edilip ev yapılması... güzel film ama izleyin.

bütün iktisatçıların borsa istanbul'da çalışmaması skandalı...
bütün iktisatçıların merkez bankasından çalışmaması skandalı...
nasııı ya iktisatçılar broker değil mi.....
hazine ve maliye bakanlığını nasıl ikiye böylerler.....
soylu açıklama yaptı, gram altın fiyatı 508'den 507'e düştü, ya iktisatçılar bunu nasıl bilemez, ooo skandal.
keynes okumak mı? hayek kim hocam. adam'ın görünmez elinden başlatma... söyle bakalım dolar ne zaman uçacak?
reza zarrab'ın falcısının istanbul'dan fal bakmak için miami'e gitmesi skandalı!!!!

bunca yoğunluğun ve yorgunluğun yarattığı tahribatı bir nebze de olsa ne giderir?
bu soruyu kendime sorduğumda aldığım cevaplardan biri olan canım yayın. içerdeyiz, bir nebze de olsa silelim diye pasımızı.

mesleklerin insan üzerindeki inanılmaz şaşırtıcı etkisini görünce, uyum konusunda bir şey diyemiyorum.

bu vesileyle behzat firik’i de anmış olalım.

bir soğuk yel eser, üşür ölüm bile..