ibrahim tatlıses’in klibinden efsane bir hatıra. bazen olur öyle. *
bırakıyorum şöyle.buradan

magnolya.
bildiğin krem şanti ve yerine göre 3. sınıf birkaç parça meyve. galiba adı "magnolya" olunca ederi direk x10 falan oluyor.

matematiksel bir kanıt.

0! = 1 olmalıdır kabulü yapıyoruz, yukarıdaki tanımda yazar arkadaşın da söylediği gibi.

fakat neden yapıyoruz, nereden geliyor bu kabul?

faktöriyelin tanımı, belirli bir sayıdan başlayıp geriye doğru 1'e gelene kadar birer birer azalan tüm sayıları çarpmaktır. yani mesela 5!'in sonucunu şöyle buluruz:

5! = 5 x 4 x 3 x 2 x 1
bu çarpım da 120 eder.

formülümüz, yukarıdaki ilk tanımda da görüldüğü gibi
n! = n . (n-1)!

o halde hepsini tam da bu tanıma uygun şekilde yazalım:
5! = 5 x (5-1)! = 120
4! = 4 x (4-1)! = 24
3! = 3 x (3-1)! = 6
2! = 2 x (2-1)! = 2
buraya dikkat:
1! = 1 x (1-1)! = 1
yani:
1! = 1 x 0! = 1


işte bu son satır, 0!'in 1'e eşit olması gerektiği kabulünü verir.

bu tanım ile 1990'lı yılların başlarında tanıştığımı hatırlıyorum. apartmanımızdaki bütün teyzeler, ablalar hep beraber diyete başlarlardı. hatta sadece diyet ile olmaz deyip sabahın köründe hep beraber dışarı çıkıp yürüyüş yaparlardı. buraya kadar her şey normal görünüyordu. ancak işin garip kısmı bundan sonra başlıyordu.

bizim buddy teyzeler yürüyüş dönüşü her sabah farklı bir evde hep birlikte kahvaltı yaparlardı. ama kahvaltı dediysem öyle alelade bir kahvaltı gelmesin aklınıza. masada bir kuş sütü eksik olurdu.

bir saat boyunca muhtemelen dedikodu yaparak yavaş tempoda yapılan yürüyüşte yakılan 350 gr. bu kahvaltı sonunda 1500-2000 gr. olarak geri alınıyordu.

sizin iş buna dönmesin. ben uyarımı yapayım.

mutluluk ve umut

istanbul'un bir önceki ismidir. osmanlı'da uzunca bir dönem "kostantiniyye" şekliyle kullanılmaktaydı. ne yazık ki istanbul kelimesi de bunun bozulmuş halinden başka bir şey değildir. özde yine aynı olduğundan, bu kelimeyi de duyunca sinirlenmeye gerek yoktur. tıpkı:

ancyra - ankara
magnesia - manisa
kaisareia - kayseri vs. olunca sinirlenmediğimiz gibi.

adam ile rasim arasındaki tek ilişki, her iki kelimede var olan a ve m harfleridir.

t: küçükken yuvalarını oymam hasebiyle*, biri kulağımı biri de çenemi ısırmıştı, o gün bugündür sahip olduğum fobi.
ayı gördüm; bozuntuya vermedim, yılan gördüm; kaçmadım, domuz sürüsü gördüm; korkmadım, köpekler tarafından istiklal caddesi'nde kovalandım; umursamadım, bu tırışka mahluku gördüğüm an koşarak türkiye turu atabilirim. yeter ki benden uzak dursun. saygımdan bal yemiyorum, gelip beni bulmayın sevgili arılar.

böyle insanlar gece yarılarına kadar kendilerini dinletirler, ağızlarından adeta marmaris balı damlar.

bu evrende değerli olan çok az şey bedelsiz olarak sunulurmuş derler ya, meja da sözlük için böyle birisi. daima var olsun.*

balkoninsani ve domestic hıyar gözümüzün önünde cilveleşiyor
kardeşim ayıptır ya. aile var burada.*

uzun zamandır sohbet ettiğim, duyduğu güven sayesinde benimle birçok şeyi paylaşmış olan, hatta lichess linki ile satranç oynadığım kibar ve saygılı yazardır kendisi, aynı zamanda dikkat ve ayrıntıların insanı. kalemi daim olsun *.

aktif yazar sayısı:5691
aktif çaylak yazar sayısı:7084 diyerekten duruma el koyuyorum.

tek tek yazar ismi verecek kadar daha canıma susamadim. alınmaca gücenmece,yazıklar olsun adım yazılmamış diyenlere, sus sözlük halkına oynama be artık diyenlere gelsin *


t: tüm sözlük üyeleri diyerek konuyu tatlıya bağlayan whis'cik.

(bkz: biz bu kafaya kolay gelmedik)

üzülerek benim aklıma 1993 yılı geliyor. nasıl yazıyorduk unutmadımaklımda

hangi milletten olduğu önemli olmadan, biraz tarih bilgisi olan herkesin kabul edeceği üzere biz türklere atılan bir iftiradır.

ermeni çeteleri, erzurum ve çevresi başta olmak üzere anadolu'da biz türklere haince saldırırken göç ettirmeyecek miydik ? burada dikkat çeken 2 nokta var.birincisi biz türklerin ne kadar merhametli olduğudur. ikincisi ermeni çetelerinin ne kadar büyük vatan haini olduğudur.

önce yaşam düşünceyi oluşturur.çevresel bi çok etken ve aile etkisiyle oluşan düşünce zamanla seçimi bireye bırakır. yeterli olgunluğa erişmiş birey ipleri eline alır ve düşüncesi ile yaşamını şekillendirir. tabi bu evreye gelene kadar yaşamını şekillendirebilecek gücü kaldıysa.

bulaşık yıkarken telefonu su bardaklarının rafına koyup, bu hafta son kez izlediğim dizi. ekip biraz how to get away with murder izlese örnek alsa keşke. ölen ölene mubarek. daha doğrusu cinayet falan da değil bildiğin fok yoluna gidiyolar. her bölüm biri boşanıyor, bir başkası evleniyor. hayret doğrusu. karışık akraba işlerinden ötürü rtük cezası bile aldılar. çok hızlılar ve tv de bu iyi bir şey ama işte iq düşüşü yaşıyorum izlerken. tahammülüm buraya kadardı.

edit: dayanamayıp finalin sonlarını da izledim. uzun süre katlandığım her hangi bir şeye bir kapanış ihtiyacı duyuyorum.



velhasıl kelam klasik türk dizisi kapanışıydı. şimdi bu diziden bi fransız kapanışı beklemek benim aptallığım olur açıkçası.

muzdarip olduğum hastalık, cebimi de yoruyor.

tekerlekli sandalye, akülü araba v.b.gibi medikal malzemelerin fiyatlarının bu kadar yüksek olması. neden bu kadar yüksek niye bu kadar yüksek. engelli insanlar alamasın diye mi? gerçekten şaşırıyorum çok şaşırıyorum. birisi buna bir el atsın.