cape town, bo kaap civarı camilerde, bayram yada cuma namazlarında bazılarının giydiği başlıktır.
bu adamlar genelde ebubekir efendi'nin torunları yada onlar dolayısıyla türkleri seven kişilerdir.

"daha kötü ne yaşayabilirim diye düşündüğüm her an kendimi daha kötüsü şeylerin içinde buldugum için sasırmiyorum artık beee" hemen hemen hergün kurduğum cümle.

steinbeck bunu 1939 yilinda yayimladi. abd'deki 1930 ekonomik ve toplumsal buhranin etkilerini cok guzel anlatir. topraklarini ve evlerini kaybeden, ve sermaye tarafindan it muamelesi goren insanlarin dusunceleri ve hislerini cok guzel yansitir. zaten azicik akli olan bir insan o donem yasanan durumun abd ve dunyayi, ya bizdensin ya kizilsin diyerek ikiye ayirdigi ve dunyayi toplumsal olarak ikinci dunya savasina hazirladigini anlayacaktir. yani tek basina bagimsiz bir olay anlatmamistir steinbeck. kitabin bas karakteri her ne kadar tom joad da olsa steinbeck buyuk resmi casy uzerinden gosterir.

aşkım valla rozet aldım ya.

dün gece korkudan dua ederken aklıma takılmış sorudur. google'da bir cevap bulamadım.

şimdi bildiğimiz gibi dualar arapça. (türkçesini okuyunca kabul olunuyor mu o konuyu bilmiyorum). arapçanın telaffuzu türkçeye pek uygun değil. yanlış telaffuzlar yanlış anlamlara yol açabilir. açıyordur da bence.

var mıdır bunun bir çözümü diye merak ettim. illa arapça telaffuz mu öğrenmek zorundayım ben. önemli olan sadece niyet mi yoksa. kafam çok karışık..
ya ayetel kürsi'yi yıllardır yanlış okuyor ve cinleri kendimize çekiyorsak?

kelimelerle ağlatan adam. birkaç cümleyle hüngür hüngür ağlatabilir. sabaha kadar. kürk mantolu madonna örnektir. kanıttır.

affetmektir.

sizi üzeni bağışlayın böylece size verdiği zararı giderebilir ve yaralarınızı sarıp kendinize gelebilirsiniz.

zamana bırakmak yada unutmaya çalışmak, sizi yarım yamalak yaşamak zorunda bırakır, hep bir yeriniz inceden kanar. affedin, zor olabilir bu ama affedin bu sizin ne kadar yürekli olduğunuzu gösterir.

affetmek için kimseden özür beklemeyin, buna da ihtiyacınız yok.

sessizce bir köşede öldürülmeyi bekliyorum... reddettiğim biri mi, sevgilim mi, eşim mi, eski eşim mi, ailemden biri mi yoksa hiç tanımadığım biri mi olur bilemiyorum. fakat bu ülkede bu zihniyette insanlar olduğu sürece kadınların sonu böyle olacak... acıyorum hem kendi korkularıma kendi çaresizliğime acıyorum, hem de beni - ve tüm kadınları- bu hale getirenlerin insanlığına acıyorum.

en iyi erkek sinema oyuncusu ödülünü alan oyuncu uraz kaygılaroğlu'nun yapmış olduğu iki sayfalık konuşmadır. çocuk istismarına çok iyi dikkat çekip, farkındalık yaratacak bir konuşma olmuş. kendisini alkışlıyorum. buradan

birkaç defa izlemeyi bırakıp sonunda bitirdiğim dizi. fantastik-komedi türündedir. ee öldük şimdi? diyenlerin çok da şey değilmiş ya gibi tepkiler vermesine neden olur.

alışılmadık g*tte don durmazmış. çıkamadı bu kadında feriha rolünden. gitti çirkin bir bakır tonuna boyattı saçlarını. şimdi de bu kıyafet. dizinin galasında da düğününde giydiği gelinliğin mavisini giydi. tıh olmamış hazal'cım bızımla degılsıın.

düğmelerini kapat fermuarını çek öyle bakayım bir de * iyi sexting muhabbeti döner bu fotoğrafla da neyseee.

-yavaşça fermuarını açıyorum hazalcım...
+yaa hoşştt gerizekaliii yaaa!!

akrabam olmasını istediğim karakter, hemen hemen her repliğine yarılıyorum herifin. #72314 nolu entry'de belirttiğim gibi aslında karakter, kendisine yabancılaşmasıyla boğuşmaktadır tüm friends serüveni boyunca. ne yaptığını, ne yapmak istediğini pek bilemez, sadece sarkastik takılır ve bunun sayesinde günlerini geçirir. bu saydıklarımdan ötürü bir karakterden ziyade toplumdaki bir tipi yansıtmaktadır aslında chandler. seviyoruz seni.

ortalama bir türk'ün makus talihi. ortalama bir batılı bize göre acayip şeylerle uğraşırken bir türk bu döngünün içinde yerini bulmaya çalışmakta ve çoğunlukla son aşamadaki yerini almaktadır.

hissiz bir insanım hislerimi kaybettim

takip edilme onurunu bana yaşatan pek sevgili yazarlarımdır.
ben olsam beni takip eder miydim? *

evet arkadaşlar biraz mizahi takılıyorum ve bunu bilinçli yapıyorum. son zamanlarda burası benim kafamı dağıttığım, kendimi bulduğum, efkarımı saçtığım yer oldu. bir çok arkadaş edinip kendimi özgürce ki hiç özgürce ifade edemem ben ya zaten.* *
tamam tamam vurmayın biliyorum buranın amacı çok daha başka. çok daha kutsal çok daha ciddili middili yazılar için ama ne yapayım işte ben şimdi. bir ara o konuya da değineceğim ama siz rahat olun. *

herkeslere çok sevgiler. seven sevmeyen, takip eden etmeyen herkeslere güzel, tatlı, musmutlu akşamlar efem.*

başkenti monrovia'dır. a.b.d'nin köleliği kaldırmasından sonra geri gönderilen bazı eski kölelerin kurduğu ama bir türlü rahata eremeyen, iç savaş yaşayan bir ülkedir.

birçok duyguyu barındıran hüzün evleridir. kimisi yemek yemeye gelir, kimisi dedikodu yapmaya. insanlar acısını mı yaşasın, gelen misafiri mi ağırlasın şaşırır. bir de tüm o kalabalık gittikten sonra koskoca evde tek başına kaldığın zaman vardır. tüm o gürültü, karmaşa bitmiştir. sessizlik hakimdir, acınla baş başa kalırsın. üzerine çok ağır bir yorgan atılmış da kıpırdayamıyor gibi hissedersin. hüzün kokar bu evler. her köşesi ölen insandan bir şeyler barındırır. baktıkça üzülür, üzüldükçe bakarsın. ölen kişinin yakınlarının yanında olunmalı ancak strese sokmamalıdır.

benim üstümde yazar olmadığı için ilk siz başlayın lütfen.

edit: gerçekten rte hastası gibi olmuşum. en kısa zamanda değiştircem.

2017 18 19 ve 20 yılında sevdiğim insanları kaybettim. bunlardan biri ailemdi. bu sene bana ölüm yaşatmadığın ve hayatımı beraber geçirmek istediğim insanla aynı çatı altında olmama müsaade ettiğin için sana teşekkür ederim 2021. herkese felaket getirsen de...