erkekler seçilir.. kadınlar seçer..

instagram’da bulunan fazla takipçili trendyol çalışanları.

yarım bıraktığım kitap. çünkü köylünün o sefilliğine o zavallılığına o çaresizliğine katlanacak yürek yoktu bende. yaşar kemal köylünün açlığını öyle bir anlatmıştı ki benim de yediğim lokmalar artık boğazıma düğümlenir gibi oluyordu. her sefaleti bu kadar da olmaz canım diye yakınarak okuduğumu fark ettiğimde artık kitaba devam edemeyeceğimi de anlamıştım. bir gün kendimi hazır hissedersem yeniden, sabırla okuyacağım. bana göre yoksulluğun kitabıdır. insan bu kitabı okumaya başlarken yanına sarsıcı bir sefalete karşı dayanma iradesini de almalıdır.

teknoloji.

bana göre varoluşsal sıkıntılar çekmenin başlangıcı tam olarak budur

dedikoducu mahalle teyzesi kıvamında tipler.

hayattaki en büyük başarısı başkalarını ispiyonlamak, dedikodu yapmak, ortalığı karıştırmak ve en önemlisi tüm bunlardan sapıkça zevk almak olan tipler bunlar.

hani kısa boylu insanlarla bir sorunum yok da bildiğin bodur lan bu, ahahahhaa karakter boduru yer cücesi gebeş.

taciz-tecavüz.
kadın cinayetleri.
çocuk istismarı.
aile içi şiddet.
çocuk evlilikleri.
eğitimsizlik.
adaletin sosyal medya aracılığıyla sağlanması.
kalıplaşmış düşünceler.
yenilenmeme.

meşhur sioux kızılderili reisi çılgın at'ın, amerika birleşik devletleri, güney dakota eyaletinin, black hills bölgesinde yapımı devam eden heykelidir.
amerikanın dört başkanının heykeli bulunan rushmore dağ anıtının yapımında çalışan heykeltraş, polonya kökenli korczak ziolkowski, arkadaş olduğu bir sioux kızılderilisinin isteği ile gönüllü olarak 1948 yılında heykeli yapmaya başlamış ve ölene kadar çalışmıştır. o öldükten sonra çocukları heykelin yapımına devam ediyorlar.
amerikan başkanlarının heykeli 18 metre olduğundan, heykeltraş çılgın at'ın heykelini 27 metre yapmak istiyor ama para bulunamaması yüzünden çok ağır ilerliyor. hatta birkaç kere a.b.d para vermek istemiş ama ne kızılderililer nede heykeli yapan aile parayı kabul etmemiştir.

kendime mesaj atmayı denediğimde çıkan uyarı. belki kendimle konuşacaklarım var neden bu engel!!11!!!!1!11111

kuzey kap. güney afrika cumhuriyeti'nin kuzey batısında, atlas okyanusu'na kıyısı bulunan eyaletidir. yüzölçümü 372.889 km²'dir.
namibya ve botswana ülkeleri ile sınırları vardır.
kimberley en büyük şehridir.

bazı sorularım var.
ne derdiniz var bizimle? sizin takılmak istediğiniz kadınlar da evde oturursa siz birbirinizle mi takılacaksınız? neden sürekli namus kavramı kadın üzerinden işlemekte? bizim de biraz dağıtmaya, çalışmaya, hayatı dibine kadar yaşama hakkımız yok mu? neden tüm görevler kadınların üzerine yapışmış?
böyle başlıklar gördüğümde nefret ediyorum, içimde büyük bi öfke patlaması yaşıyorum. kibar, naif ve karşısındakini sorgulamadan birliktelik kurmak isteyen adamlara hasret kaldık (azınlıkta olanları ayrı tutuyorum). her şeyden önce insanız biz. söylemek istediğim çok şey var fakat son olarak böyle düşünen herkes için - kadın veya erkek- kendi pisliğinizde boğulun.

herşey daha masum ve gerçekti.

büyüdüm. büyüdükçe vazgeçme eşiği de düşüyormuş insanın. sonrasında da gidenlerin ardını büyük bir yalnızlık kaplıyormuş zamanla.

iş yerinden arkadaşım ikinci kez korona geçirdi, ilkinde eve ilaç geldi diye hafif atlatırken ikincide devlet ilaç falan vermedi. bununla da kalmayıp ikinci koronada rapor vermiyoruz işe git kardeşim dediler. adam zar zor zatürre imiş gibi ilaçlar yazdırarak atlattı bir şekilde. ve aynı devletten hindistan'a 50 bin kutu ilaç! diyeceklerim bu kadar! ha pardon unutmuşum selam ve dua ile...

türkiye 'ye has bir şey değildir belki de. zira, belki 'zengin' veya 'sosyetik' çevreden bahsederseniz böyledir ancak, orta halli, fakir ve kırsal kesim için bu kesinlikle geçerli değildir ülkemizde. zira, bugün özellikle yaz aylarında, çocuk çalışanlar görürsünüz etrafınızda, 11-12 yaşında çocuklar, konfeksiyonlarda, berberlerde, kasaplarda, marketlerde, araba tamircilerinde zibil gibidir. kimisi yaz ayını değerlendirsin diye gönderilir oralara, kimisi hakikaten para kazansın diye. bu çocukların mı sorumlulukları yoktur acaba?

peki kırsal kesim? 12-13 yaşından itibaren para kazanacağı bir işte çalışmaya mecburdur bu çocuklar. bu çocukların sorumluluklarını ebeveynleri mi yüklenmiştir acaba?

hadi onları geçtim, orta halli kesimin çocukları, daha 11-12 yaşında bir sınav, bir gelecek telaşına girmiyor mu bu ülkede? onlar sorumluluk almıyor mu? bunlar mı özgüvensiz yetişiyor, sen, ben, o, biz, siz, onlar??

çocukların özgüvensiz yetişmesi, ilgiden dolayı olmaz, ilgisizlikten, sevgisizlikten veya yokluktan olur. aile içinde mutluluk, sevgi yoksa, aile için çocuk sadece bir çocuksa, evlat değilse veya çocuğun anne veya babası yoksa, o çocuğun özgüvensiz bir birey olması daha yüksek bir olasılıktır..

(bkz: beğenmezler bizi çobanık diye)

şebnem ferah. bakın torunu olsa arkadaşlık ederiz torunuyla yaşıt oluruz ama şebnem gelse dese evlenelim tüm toplumsal ön yargıları bir kenara atar bir ayağımı dizden büküp havaya kaldırır ellerimi birleştirip evet evet evet yüz bin kere evet deyip kabul ederim. daha nasıl anlatayım.

zor olduğunu düşündüğüm şey. genel olarak hep aktif durumdalar ve uğraştıkları yazar tipleri belli onlar kendini biliyor. fazlasıyla sabır gerektirdiğini düşünüyorum.

tayyip erdoğan'ın, avrupa ve dünya şampiyonalarında madalya alan jimnastikçileri sarayda kabul ederken kurmuş olduğu cümle. kaynak

aynen şöyle demiştir:

"yalnız madalyaları çaldırtmayın. geçenlerde öyle bir haber okudum. 40 küsur madalyayı birileri çalmış. aman dikkat edin. bakanımıza söyleyelim başarılı arkadaşlara bir kasa hediye ederse... evlerinde kasaları olduğu zaman işi sağlama almış oluruz"

şimdi gene mi freud, valla gene freud. gene bilinçaltının dışa vurumu. neden bu hükümetin bakanlarının, cumhurbaşkanlarının aklına gelen şeyler hep "çocuk pornosu, tecavüz, hırsızlık" ?

madalya deyince kimin aklına hırsızlık gelir? gencecik insanlar orada bir başarı elde edip, bizi gururlandırmışlar. ülkenin belki de tek iyi haberi yani, tek. ne alaka hırsızlık?

bir bana mı tuhaf geliyor anlamıyorum. hayret bir şey ya, gerçekten hayret.

bu gece 00:30 itibariyle yayında olacak ama canlı olmayacak radyo programımdir.

şimdi neden canlı değil diye soranlara verecek enteresan bir cevabım yok açıkçası sadece ortam müsait değil.* ama eğer dinleyen olursa canlı da olsun diyen olursa haziran ayında bir iki kez canlı olabilir diye düşünüyorum.

tabi ki siz sevgili dinleyenleri karsilamamak olmazdı o yüzden programın açılışında ilk şarkı öncesi berbat sesimle kısa bir konuşmam var. onu da dinlerseniz benim için mutluluk verici olur.

nedir bu program diyenlere de cevabım şu.

efendim ben bir 40+ olmasam da sözlüğün geneline göre yaşlı kalmış bir yazar olarak bizim zamanımızın 30 yıl 20 yıl öncesi şarkılarını günümüze getirmek istedim. şahsım olarak genellikle progressive rock, blues, jazz ve brit pop genresinde şarkılar dinliyorum ancak tabi her yol var. yani program devam ederse özgün müzikten arabesk e kadar ya da bb kinglerden nina simone lara kadar bir yolumuz olacak.

ilk program da 1970 lerin progressive rock gruplarından gelecek. sıkmasın diye uzun bir liste değil ama gönlüm sizleri mutlu etmesinden yana. umarım kendinizi 70 lerde hissedersiniz.

esen kalın.


not: programi dinleyecek olan herkese teşekkür etmekle birlikte eleştirilerinizi merakla beklemekteyim.
ayrıca miko ya sonsuz teşekkürler buradan.