çok güzel haber. okullar açılınca çocuklarımızın yüzünde oluşacak bir tebessüm bile her şeye değer

bu başlığı açmak için yaklaşık 1 dakika bekledim uygulamayı açmak için ise de 1 dakika bekledim. internetimle alakası olup olmadığına instagramdan baktım internetimle de alakası yok. çoğu zaman oluyor bir tek bana mi oluyor anlamış değilim.

bene gesserit cezaları unutulmaz. cezalarımızda kaçınılmaz bir ders vardır. acıdan çok daha öte bir şeydir. cezalandırırken en büyük acıyı vermeyiz. ama büyük cezalarda acı vardır yine de. bunlar duygusal yönden acı verir aynı zamanda. cezanın uyandırdığı duygu daima, bizim o tövbekarın en büyük zayıflığı olduğuna hükmettiğimiz duygudur ve böylece biz, cezalandırılanı güçlendiririz.
ceza daima tatlıyla biter. bu gerçek bir ziyafet değil, ziyafet düşüncesidir. tatlı gelince, bu hiç beklenmedik bir şeydir. tövbekar, 'ahh, sonunda bağışlandım nihayet!' diye düşünür.
bu, o anın tatlılığıdır. ısdırap verici bir ziyafetin tüm aşamalarını geçmişsin ve sonunda lezzet alacağın bir şeyle karşılaşıyorsun. fakat! bunun lezzetini alırken, işte o zaman en acılı an gelir; görürsün ve anlarsın ki bu son zevk değildir. gerçekten de değil. bu, büyük cezanın en son ve en büyük acısıdır. bene gesserit dersinin kapısını kapatan budur.

''insanlar insanlar dünya düşmüş üstlerine
kıpırdayamıyorlar
insanlar, insanlar dünya düşmüş üstlerine
denemiyorlar bile''

genelde erkeklerde yaşanan bir mevzu.
poz vermeyi mi bilmiyoruz?
yoksa gerçekten çirkin miyiz?
peki çirkinsek aynaya bakınca iyi kötü giderin var len diye niye diyoruz?
telefon kamerasının bize bir garezi mi var niye fotomuza bakınca arka planda acaip heyvanlara benziyirsen çalıyor?

en sevdiğim fotoğrafım, tüm sülalede her evde bundan bir tane var. *

başlığı okur okumaz mırıldanmaya başladım.nilüfer’in sevdiğim parçalarındandır.

bir zamanların gitarla en çok çalınan ve söylenen, haluk levent'in seslendirdiği harika bir şarkıdır.
ne zaman arkadaş grupları toplansa gitarı olan eleman arkadaş bu şarkıyı tıngırdatırdı. söylemesi de ayrı keyifliydi...

bir toplumun veya grubun içindeki bireylerin belirli bir bağlamda nasıl davranmaları gerektiğini belirleyen kurallar/ilkeler bütünü.

yas yas yas gley yas gley cürübbübbbüüü

beş tane dil bilen dümdüz normal insandır.
dil öğrenme konusunda kabiliyetli birisidir.
aynı zamanda yazar arkadaşın az önce tanıştığı fransız beyefendidir.

kalbi kırılmış, içine kapanık insanları seviyorum. utangaç ve çekingen insanları. yürekten ağlayabilen insanların, göz yaşlarına aşığım. kendinden utanan, nefret eden insanlar samimi gelir.

hiç bir fiyakası olmayan, buna ihtiyaç duymayan insanlar gözümde çok değerlidir. gevezelik etmek laf yetiştirmek yerine susmayı tercih eden insanı, can kulağıyla dinlerim.

yokluk görmüş, acı çekmiş, insanlara saygı duyarım. paylaşmaktan çekinmeyen, cesur ve mert insanlara hayranım.

birini geçenlerde olmak üzere iki kez izlediğim dizi, sanırım üçüncüye döneceğim ama şu dikkatimi çekti. artık ilk izlediğimde ergen olmamdan mı bilmem “mafya” izlemişim daha çok. ikinciyi 30 yaşından sonra izleyince en çok ilgimi çeken şey (bkz: tony soprano) ve psikolog (bkz: jennifer melfi) arasındaki diyaloglar oldu. dikkat kesilerek izledim tüm konuşmaları.
ergenken de çok güzel bulmuştum, bu yaştan sonra da çok güzel buldum. alınan tad değişmiyor, ne kadar övülse azdır.

hicbir arkadaşımı cem karaca'nın "raptiye rap rap"ının dahil olduğuna ikna edemediğim müzik türüdür.

kendi hatrını kendi soracak kadar yalnız olan ruhi bey gibi bir karakteri yaratan antikacı şair ve yalnız bile olmayan insan.

kafayı yemişsiniz siz. teşekkürler

siirt’in pervari ilçesine bağlı doğan köyünde yaşayan öğrenciler eba tv’ye bağlamak için soğuk havada saatlerce şebekenin çektiği yere kadar yürüyerek ders işledi. haber linki