beni çok sevindiren kampanya. beceremiyordum çünkü kendime birini bulmayı. sırf başkası bana bulsun diye gittim önceki diplomaya ek olarak 4 sene daha okudum, bir sürü şey öğrendim, çalıştım çabaladım ki yazdıklarımla dikkat çekeyim, sonra profilime baksınlar, sonra beni beğenip bir başka fotoğraflı sözlükçüye layık görsünler. allah'ım; o kadar mesudum ki...

yalnız tabi sırf evlenebilmek için kuantum mekaniği falan öğreneceğim diye biraz yıprattım kafayı. kırdım yani. hafif kaçıklık var. ona göre birini bulursanız...

ne zaman belli olur sonuçlar? ona göre geleyim tekrar.

oldu o zaman şey yapalım... öyle yapalım, tamam.

edit: kendini övme muhabbeti bana yakıştırıldı ise bilin ki burada ironi yapılıyor. "insanların hiç işi gücü yoktu da bunun için profil fotoğrafı mı koyacaktı" temalı bir yazı bu. kendimi övecek bir yanım yok. bana gelene kadar neler var bu dünyada, ben bir hiçim. gösteri toplumu değil, tanımadığı insanlara bir şeyler yakıştırma toplumuyuz vesselam.

bunu da açıklattırmasaydınız iyiydi.

@meja'nın çocuk balosuna kiminle gideceğini öğrendiğimiz başlık.

istersen bir de endüstri meslek lisesi önüne git, belki daha ufağı vardır. *

edit : rahatsız kardeşim çok sağolasın ama ben özüme döndüm, benim partnerim @antinkuntin . bıktım entel dünya insanlarının ihtiyaçlarını karşılamaktan.

edit 2 : satıldık ey halkım, unutma bizi.

#1692835

taam ya taaam, @morticia ile giderim ben de.

paranın, sevdiğinin, işinin, aşının olduğu her yaş.

an itibariyle nickaltıma girmiş olduğu tanımı yeni gördüğüm ve beni çok güldürmüş olan sevgili yazar abilerimdendir. ama şimdi yaşımdan da vurma abim be*.

tıp literatürünü baştan yazan ve ezberleri bozan doktorumuzdur.

yer.

geceye pek sevdiğim caspar david friedrich'in ikinci dünya savaşı'nda almanya bombalanırken yok edilmiş, çok etkileyici bir eserini bırakıyorum. iyi geceler dünya.
monastery graveyard in the snow (c. 1819)*

nisa 34

"(evlilik yükümlülüklerini reddederek) başkaldırdıklarını gördüğünüz kişilere öğüt verin, onları yataklarında yalnız bırakın. (bunlar fayda vermez de mecbur kalırsanız) onları boşayın. eğer itaat ederlerse, artık onların aleyhine başka bir yol aramayın. şüphesiz allah, çok yücedir, çok büyüktür." şeklinde olurdu, eğer; iddia edildiği gibi kudretli, merhametli ve adaletli bir yaratıcının kelamı olsaydı.

kimse beni aksine ikna edemez, bu ayet bir erkeğin kelamıdır. kitap ya komple insan ürünüdür, ya da erkekler tarafından işlerine gelen kısımları değiştirilmiş, çıkarılmış veya sonradan eklenmiştir. inanmazsanız başından sonuna kadar okuyun, anlama probleminiz yoksa, hak vereceksiniz.

istediğiniz kadar savunmaya çalışın, aralara parantezler ekleyerek hafifletmeye çalışın, resmen kadını dövün diyor (sözde). üstelik ucu çok açık, başkaldırmak... yani itaat etmemek. sonradan bir parantezle biraz kurtarmaya çalışmışlar ama yine olmamış. peki kocam bana fuhuş yaptırmak istese? ya da hırsızlık? karşı gelince bir de dayak mı yemeliyim? hadi parantezi de konuşalım, evlilik yükümlülükleri nelerdir? yemek, temizlik, çocuk... başka? mesela bu ayetin indiği dönemde modern tıp yok, kısırlık bilinse bile tedavisi yok, önceden teşhisi çok zor. diyelim ki hamile kalamıyorum çünkü allah beni kısır yaratmış. dayak mı yiyeceğim bir de üstüne?

geçiniz efendim. dine saldırmak için de söylemiyorum bunları, siz isterseniz inanmaya devam edebilirsiniz. ama bana bunu dayatamazsınız. hele de bu ayeti referans alıp beni "hafifçe" dövmeye kalkarsanız, elinizi mabadınıza sokarım, ömrünüzün sonuna kadar kupa gibi gezersiniz.

müslüman görünümlü ataerkil bir toplumda yaşamaya çalışan ve maalesef ki orta doğu topraklarında çürüyen kız türüdür.

üst üste tanım beğendiğimizde bu yazara yakın zamanda çok fazla beğeni yaptığınız için oyunuz kaydedilmedi * uyarısı yerine hele otur bir soluklan yeğenim şeklinde bir uyarı çıksa ne güzel olur.

şuraya bıraktığımdır.*

(bkz: ayrımcılık yapanların sözlükten uçurulması gerekliliği)

destansı olmasıydı. bir kalbimin olduğunu onla öğrenmiştim.

bir flört sitesinde tanışmıştık. evdeyken aileme yakalanmamak için hiç açmıyodum o sayfayı. sadece okuldayken yazışıyodum onunla. uzun uzun hayattan ve yaşadıklarımızdan bahsediyoduk. o siteyi bırakıp e-posta yoluyla konuşmaya başlamıştık. sonrasında buluşmuştuk.
karakteri tıpkı anlattığı gibiydi.
çok çekiciydi. gerek insanlığıyla, gerek dış görünüşüyle, bana verdiği değerle ona aşık olmamam mümkün değildi.

gizli buluşurduk hep.
o benim imkansızımdı. kalp sızımdı.

birlikte bisiklet sürerdik. bir keresinde sinemaya dahi gitmiştik. annem bırakmıştı beni. yakalanmayalım diye o salonda bekliyodu. çıkışta yine annem almıştı beni. nitekim yakalanmadık. o gece eve döndüğüm de aradı beni. aynı helikopterin sesini duyabilecek kadar yakın oturuyoduk.

ben artık yakalanma korkusunu kaldıramıyodum. ayrılık konuşmamı yaparken ikimiz de ağlıyoduk. o bana aşık bakan gözlerden vazgeçmek zorunda olmak kalbimi söküyodu. son sözü hala aklımdadır.

ilk aşkıyla olmadı ama umarım son aşkıyla mutlu olur. bana kalbimi öğreten o adam, nazarımda mutluluğu en çok hak eden kişidir.

fotoğrafı az bir şey kırparak engel olduğum durum. ben kendi çözümümü böyle buldum, daha iyisi ikonun bulacağı çözüme.

gözün çok yükseklerde olmasın.

günaydın yazarlar, güzel tanımlar yazmayı, bol beğeni ve fav. atmayı unutmadığınız bir gün olsun. okuyunuz, birikiniz sonra gelip buraya kusunuz efenim.

eski sevgilinize başlatacaksınız artık ama
saçmasapan bir başlık daha. bir bitmediniz ya. gidin tedavi olun. sözlüğü de pislemeyin.

bence şişenin içine malzemeleri koyuyorlar, içeriye birkaç tane karınca sokuyorlar ve gemiyi karıncalar inşa ediyor.