ne kadar gidersen git yine en başa döneceksin.
filmde aktör söyleyince çok havalı olmuştu oysa ki.

ne zamandı hatırlamıyorum ama kalbim hızla attığı ve nefes alışverişimi kontrol edemediğim için yakalanma korkusu vardı içimde.

genelde bunu benim karşımdaki insanlar çok yaşar, sorduğum sorulara verdikleri cevaplarla, aslında savundukları şeydeki mantıksızlığı, kendi seslerinden söyletirim, kendi seslerinden duyarlar,
en son bir arkadaşım, artık ben haksızım dan başka söyleyecek hiçbir bahanesi kalmadı, her bulduğunu sabırla çürüttüm, her açıdan her sorunun cevabı ben haksızım doğru söylüyorsun demesi gerekiyor, "sen bu konuda çok iyisin" dedi de sen haklısın demedi, ne yani ben haklı olmakdamı çok iyiyim dedim, yine kabul etmedi ona göre haklı çıkmakda iyiymişim,

ama tartışmanın en ateşli yerinde haksız olduğumu anlarsam, her zamanki gibi sesli düşündüğüm için, hmmm bi dakka, tamam tamam, diye bi uyanma cümlesi çıkar benden, zaten başka birşey söylememe gerek kalmaz, pes ederim, kabul ederim, yazması kolay, yapması çok zor ama, dişimi sıkar, ellerimi kaldırır teslim olurum, doğrusunu öğrendiğim için sevinirim, yani amacım hiçbir zaman üste çıkmak, hep haklı çıkmak değildir, fakat yenilgi ise bu bahsedilen şey, bunu yaşamamak için de olabilir, çok meraklı olduğum için de olabilir, ikna olmadığım bir sürü şey olduğu için olabilir, o kadar çok şey okuyorum ve araştırıyorumki, işte bu pes etme durumunu, artık başka bahane kalmayacak şekilde, herşeyi çürüterek filan, o kadar çok yaşatıyorumki insanlara, bazen aynı kişilere, eskiden sinirleniyordum, şimdi onuda hallettim, sakinliğim daha da eziyor karşımdaki kişiyi onu farkediyorum, hatta bu insanlarla tekrar karşılaştığımda, o anı hatırladıklarını hissediyorum, ve genelde benimle birşey tartışacaklarsa baya bir araştırma yapıyorlar gördüğüm kadarıyla :)
sanırım herhangi birşeyi öğrenme şeklim çok yönlü ve çok detaylı, çünkü bir konuda birisi birşey söylediği zaman, emin olduğum bildiğim bir konu ise röntgenini çizip bırakıyorum oraya, şöyle dişime göre ateşli bir tartışma yaşayamıyorum maalesef, öyle haksızlığını sana farkettirecek konuşmayı yapmak da herkesin kapasitesinin yeteceği birşey değildir, farketmek de aynı şekilde, çünkü bir konuda doğru bilgiyi bulmak, neyi bildiğini, bilmediğini, neyi merak ettiğini, öğrenip öğrenemeyeceğini anlamak bile hem zeka hem vizyon ister, ortalıkta o kadar çok iki üç satır okuduğuyla sana birde ders veren adam varki, bazılarıyla tartışmaya girmek bile gerçekten vakit kaybıymış.

inanmak istiyorum. zira bu hayat heba oldu.

(bkz: iskender)

aslı demirer&gökhan türkmen - korkak şarkısını aklıma getiren iğrenç bir küçümseme cümlesidir.

ben böyle bir şey var sanıyordum.
yok muymuş? üzdü.
oysa ne güzel olurdu yazdıklarımız kitap olarak gelse..

diğer çocuklara ebeveynlik yapsın diye dünyaya getirilmiş zavallı insan. evde kardeşler arasında herhangi bir şey olursa karışmamış olsa dahi ilk ondan hesap sorulur. iyi yönleri de var tabi mesela ilk göz ağrısı old. için genellikle kararlarınız veto edilmez.

islam ansiklopedisi'nde ilk anlamının korkmak olduğu yazılı. demek ki bazı isimler kaderi etkiliyor, belirliyor.

bu soruya verebilecek bir cevabım yok. zihnimi zorladım ama çıkmadı bir şey. siz nasıl zihninizi zorladınız da böyle bir şey merak ettiniz anlayamıyorum.

(bkz: nijerya)'nın kuzey kesiminde etkili olan şeriat yanlısı radikal dinci örgüt. ismini kız çocuklarının eğitimine karşı olmasından alan bu terör örgütü, nijerya'da yatılı okul basarak 344 çocuğu fidye için kaçırıp tropikal ormanlarda saklamasıyla ismini duyurmuştu.

teşekkürler kafa sözlük ve teşekkürler bu organizasyonu yapan kıymetli yazar arkadaşlar. iyi ki varsınız.

1990 doğumlu dizi ve film oyuncumuz.
(bkz: itirazım var), (bkz: aşk-ı memnu), (bkz: adını feriha koydum) ve (bkz: shameless)'ın türkiye uyarlaması olan (bkz: bizim hikaye) dizisinde rol almıştır.
(bkz: ali atay) ile evli olan oyuncunun ali atay'a ali atay'dan daha çok benzeyen fikret ali adında bir oğlu vardır.

fiyatları gayet uygun olan ama teslim etme konusunda çok sıkıntılı olan sitedir. bazen 1 ay bire bekletir.

diş perisi. ilk dişim düştüğünde ertesi gün babam kapıya barbie bebek bırakıp zili çalıp saklanmıştı. bende gerçekten diş perisi hediye getirdi sanıp havalara uçmuştum ve baya uzunca bir süre diş perisinin varlığına inanarak her dişimde yastığın altına koyup bekledim ama bir daha hiç gelmedi.

nişan atan sayılıyor mu kardeş?

sonra 'sıkıcıymış yea' diyip 200 yıl geri gitti herhalde. ne zaman oldu bu olay tam olarak? uyanık olduğum halde kaçırdım.

ateist zırvalıklarını bilmem de ben size yemek tarifi anlatacağım. çünkü insanlar artık başlıklara öyle şeyler yazıyor ki konuyla arasındaki uzaklık , dünya ile ay arasındaki uzaklıktan daha fazla. o yüzden ben de sizlere bugün imam bayıldı tarifi vereceğim. çünkü müslüman ateist yakınlığı ne kadarsa imam ateist yakınlığı da o kadar. benzer işler işte.

malzemeler
5 adet patlıcan
2 büyük boy soğan
3 adet yeşil biber
3 adet domates
6-7 diş sarımsak
yarım demet maydanoz
sıvı yağ
pul biber
karabiber
tuz

yapılışı
1. patlıcanları alacalı soyarak yarım saat kadar tuzlu suda bekletin.
2. ardından tuzunu akıtıp, havlu kağıt ile kurulayıp çevirerek her yönünü sıvı yağda kızartın.
3. yağın fazlasını alması için havlu kağıda alın.
4. iç harcı için soğanları piyazlık doğrayın, 2-3 yemek kaşığı sıvı yağ ile ocağa alın ve kavurmaya başlayın.
5. 5 dk. kadar soğanlar kavrulduktan sonra küçük doğranmış biberleri ve sarımsakları ilave edin, bir süre daha kavurun.
6. küçük doğranmış domates ve baharatları da ekleyerek domatesler suyunu biraz çekene kadar kavurmaya devam edin.
7. ince kıyılmış maydanozu ekleyerek ocaktan alın.
8. fırın kabına aldığınız patlıcanların üzerine boydan çizgi şeklinde kesin.
9. içlerine hazırladığınız iç harcından doldurun.
10. tavada kalan domatesli suyu fırın kabına dökün.
11. eğer su yeterli değilse domates sosu ile ya da çok az salça ile sos hazırlayın ve 190 derece ısıtılmış fırında pişirin

benim sevgim onu iyileştirecek deyip soluğu tabutta almak ya da alamamak işte bütün mesele bu. birinden bir kez zarar gördüyseniz bunun devamı gelir. lütfen ne kadar severseniz sevin o insana geri dönmeyi düşünmeyin.

hep evde olan yazar, koromuzun kafesteki bülbülü.