din ve devlet işlerinin birbirine karışması hiç bu kadar güzel olmamıştı, demek istediğim durumdur.

(bkz: expecto patronum)

açıklamaya gerek yok. bilmeyen yoktur.

nazım hikmet'in annesi ressam celile hikmet için yahya kemal tarafından yazılmış şiirdir ama siz yine ölümle ilgili olduğunu düşünebilirsiniz.

benim için,tekerleğin icadıyla yarışır

ben
asla
öyle
yapmam

yapan
arkadaşlarım
var

ama

ben sözlüğün tanımına saygı duyduğum için öyle yapmam.

farklı platformlarda olan başlık.

belki insanları bir araya getirir.

sözlüğün bir yönü de bu ne de olsa.

"leşçi, can alıcı, faşşizan!"

devlet için ölmem, vatanım için ölebilirim.

kırmızı başlıklı dolar ve 128 cüceler

hiç okumadığım kadar tanım okudum bugün, ufuk açan muhteşem tanımlar.
yeni yazarlar keşfettim; sosyal bilimler, sanat, edebiyat alanında makale gibi yazan yazarlar.
fırsat bulunca bu yazarlar için nickaltı edebiyatı yapmayı düşünüyorum.
sözlüğün ya da en azından takipçilerimin bu yazarlarla tanışmasını çok isterim.
mutluyum yani.

üniversitede kendi evimi kurup misler gibi yalnızlığın tadını çıkarırken bir gün yine lastikli çarşaf değiştiriyorum, boy aynasında süngerle cebelleşen hâlimle karşılaşınca “kendi kendine lastikli çarşaf değiştiremeyen de gelip sana tatava yapmasın.” diye gazlamıştım kendimi.

lastikli çarşafı süngeri bir güzel bazadan ayırmadan takmaya çalışmayın arkadaşlar. çıkarın, sünger size uysun öyle daha kolay.

yalnızlığı çok seversek, bir gün o da çekip gider mi?

kendini akıllı sanan bir tanıdığım kitap kafelere gidip kadın avına çıkıyordu. dediğine göre kitap okuyandan zarar gelmezmiş. tabii kendisi de bu sıra kitap okuyormuş gibi yapıyormuş avlanırken. burdan anlayın artık nasıl kafalar. *

bayram meral adını duyunca istemsiz meriç pirinç demeye başladıysanız bizdensiniz.

15. yy'nin sonlarında ispanyol engizisyonundan osmanlı tarafından kurtarılan ispanyol yahudilerinin soyundan gelen insanlar. 15.yy ispanyolcasının osmanlı topraklarında günümüze kadar evrile evrile gelen halini konuşmalarına rağmen bugün kendilerini türk
yahudileri olarak tanımlamaktadırlar. zaten 1950 sonrası kuşağın anadili de türkçe olmuş vaziyette.

(bkz: ladino)

eskiden istanbul, izmir, selanik, edirne, üsküp, budapeşte, belgrad önemli türk yahudi merkezleriyken bugün hemen hemen hepsi israil'de yaşamaktadırlar. israil yarım milyona yaklaşan önemli bir türk yahudisi popülasyona sahipken türkiye'de yalnızca 25 bin civarında ya varlar ya yoklar. israil'de giden insanlar hep ''ya işte türkçe konuşurken biri geldi bizimle türkçe konuşmaya başladı'' diye hikayeler anlatırlar. ha işte onlar türk yahudileri oluyor.

henüz bir yabancı ülkeye gitmediğim için bir şey yazamayacağım başlıktır.

ancak ve ancak kirli sakalsa güzel duruyor. öbür türlüsü hacı dayılara benziyor.

hiçbir şey mutlak değildir. her şey değişir, her şey hareket eder, her şey döner, her şey uçar ve gider.”

frida kahlo.

çöp mide kavramı alakası olmayan efsane bir lezzettir.

yanında turşu ve karabiber de olması halinde lezzetini katlar.

sadece ahmet kaya severlerin uydurduğu bir görüştür.

ahmet kaya sevmem, dinlemem, ülkücü de değilim solcu da. ama ahmet şafak, mustafa özarslan, mustafa yıldızdoğan, ali kınık dinlerim. tarz meselesi.