ne kadar kötü olursa olsun, ikram olduğu için en iyi çaydır bana göre.

kişiye, kişilere, adamlara, derneklere, vakıflara, cemaatlere hizmet işi bitti.

adam gibi yaşadı, adam gibi öldü. hepimizi bekleyen malûm sona ya da başlangıca doğru yelken açtı. artık gerçekten demirin tuncuna kaldık

enes kara'nın babası tarafından dile getirilen, bu kadarına da pes dedirten açıklamadır.

bu adamın ilk açıklamasını okuduğumda belki korktuğu, çekindiği bir durum vardır, özgür iradesiyle konuşamamıştır diye düşünüp yargılamamistim ama acısını yaşaması gerekirken bile oğlunun arkasından yargılayıcı konuşmasını aklım almıyor.

e be adam, madem oğlun kendi kararını veremeyecek, başkalarının yönlendirmesiyle hareket edecek biriydi neden doğduğu andan itibaren yanında olan ailesinin değil de birkaç aydır/yıldır tanıdığı arkadaşlarının etkisiyle yaşam felsefesini oluşturdu?

senin oğlun ölmüş. zorladığın hayatı yaşamak istemediğini defalarca söylemesine rağmen onu dinlememiş, belirlediğin sınırlara hapsetmişsin. azıcık vicdan, merhamet sahibi insan olsan oğlumun sebebi oldum der, kızların için aynı baskı ve hataları yapmamaya çalışırdın ama görüyorum ki zerre farkındalığa sahip değilsin, hala at gözlüğüyle bakıyorsun hayata.

umarım imam hatipe gitmek istemeyen o kızlar enesten daha dirençli olur ve zorlandıkları hayata rağmen kendi ayaklari üzerinde duracak zamana kadar sabredip istedikleri hayatı yaşayabilirler.

1935 yılında filistinli hıristiyan bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. lübnan ve mısır'da edebiyat, müzik ve felsefe okumuş, abd'de princeton ve harvard'da eğitimini tamamlayarak edebiyat profesörü olmuştur. kendi tabiriyle 'postmodernist entelektüeldir.'

1967 arap-israil savaşı'na kadar herhangi bir politik hareketin içinde olmayan said, bu savaşla birlikte yahudi karşıtı bir görüş sergileyerek abd'de büyük bir tepkiyle karşılaşmıştır. daha sonra enver sedat ve yaser arafat tarafından barış görüşmelerinde filistin temsilcisi olarak atansa da sonrasında arafat'la görüş ayrılığına düşerek geri çekilmiştir.

pek çok dilde eserleri bulunan bu ortadoğunun en ünlü barış elçisi 2003 yılında lösemiden vefat etmiştir.

edward said fikrimce, en değerli iki eseriyle o zamanlar batılıların içini boşalttıkları ve daha ziyade küçümsemek için kullandıkları 'oryantalizm' ve 'entelektüel' sözcüklerinin gerçek anlamlarını bize ve literatüre yeniden kazandırmıştır. said'e göre oryantalizm, batılıların ortadoğuyu sömürmek için onların bilim, düşünce ve sanat alanlarından ve dolayısıyla modern toplumlar oluşturmaktan uzak oldukları bahanesiyle uydurdukları bir kolonileşme hareketidir. ve gerçek bir entelektüel bütün siyasi erkten ve yetkeden bağımsız, ahlaksal ortamda doğruları söylemek ve değişim yaratmak zorundadır. aşağıdaki alıntı entelektüel kitabındandır.

"bir entelektüel olmanın en çetin yanı, yazdıkların ve yaptığın müdahaleler aracılığıyla vazettiğin şeyi, bir kuruma, bir sistemin ya da yöntemin emriyle harekete geçen bir robota dönüşüp katılaşmadan temsil etmektir. hem bunu hem de tetikte durup iradeni gevşetmemeyi başarabilmiş olmanın coşkusunu hissetmiş olan varsa, bu çakışmanın ne kadar nadir gerçekleştiğini takdir edecektir.

fakat bunu başarabilmenin tek yolu, bir entelektüel olarak, elinizden geldiğince iyi ve aktif bir biçimde hakikati temsil etmek ile bir haminin ya da otoritenin sizi yönlendirmesine pasif bir biçimde izin vermek arasında seçim yapmanın sizin elinizde olduğunu kendinize hatırlatmanızdır.

laik entelektüel için o tanrılar hep iflas eder."

günaydın sözlükçüm.
günün tavsiyesi: siz siz olun, yüzünüze karşı söyleyemeyeceklerini arkanızdan kulis yaparak söyleyen kaypak, omurgasız, şerefsiz, onursuz, haysiyetsiz yavşaklara* itibar edip onlara prim vermeyin...

bazı filmler var izledikten sonra aradan ne kadar zaman geçerse geçsin aklınıza geldiğinde yüzünüzde bir tebessüm oluşturabiliyor bu film de onlardan biri sanki bir masal içinde yaşadığınız izlenimini uyandıran bir film.

sanatla edebiyatla özellikle resimle ilgili iseniz kesinlikle izlemediyseniz izlemeniz gereken filmlerden biri olduğunu düşünüyorum.

nihat doğan

bir kaç defa gittiğim medeniyetin üst seviyede olduğu, kişisel davranışların kuralların hep ölçülü olduğu farklı bir avrupa ülkesidir.

manasız bulduğum bir başlık. cinsellik hayatın gerçeklerinden biridir. seks, sevişmek, penis, vajina bunlar da ayıp ya da günah değildir. toplulukta seks konuşulabilir, pornodan bahsedilebilir. çünkü porno da ayıp değildir.

tam şuan burda olmak isterdim.

hoşlanıyor ama aramaya çekiniyor olma ihtimali de vardır.

(bkz: yapmazsam ölecektim)*

aihm tarafından hakkında tahliye talebinde bulunulmasına rağmen, “tercüme” bahanesiyle bu talep reddedilmiştir. bu ne demek? kişi itham edilen suçu işlememiştir demek, boşu boşuna tutukludur demek. aihm bir karar verdiyse bu karar ülkede sorgusuz sualsiz yerine getirilmelidir, zorundalar. tabi türkiye’de hukukun yerinde yeller estiği için bu bize vız gelir tırıs gider.
hdp li değilim ama bir insanın hakkını savunmak için onunla aynı görüşte olmak gerektiğini düşünmüyorum.
ortada bir hukuksuzluk varsa vardır yoksa yoktur, ama o şöyle o böyle demenin bi manası yok.

en iyi erkek sinema oyuncusu ödülünü alan oyuncu uraz kaygılaroğlu'nun yapmış olduğu iki sayfalık konuşmadır. çocuk istismarına çok iyi dikkat çekip, farkındalık yaratacak bir konuşma olmuş. kendisini alkışlıyorum. buradan

erdal kalın poe ukdesi.

balkonda oturmuş, yaz mevsimine söverken hayatı sorguluyorum. mükemmel aktivite.

hiçbir zaman kapamam. özelden küfür yemenin tadı bi ayrı oluyor.

şu kafanızı kadınların kıyafetine taktığınız kadar ilime bilime taksaydınız şu an bu durumda olmazdık.

“gençken güzelmişsiniz.”