(bkz: çalıyor ama çalışıyor)

(bkz: kim daha az sevmişse ilk o gider)

bu durum bu sorun bu her neyse ne yazık ki doğru. iki taraftan biri her şeyini vermeye hazırken diğer taraf,karşı tarafın duymak istediği güzel sözlerle uyutuyor ya da oyalıyor. * bir nevi aslında bitmiş bir ilişki var ama kişiler kendinlerine bunu inandıramiyor ya da ikna edemiyor.buna ister sadakat* ister alışkanlık. bir türlü itiraf edemiyorlar.*haliyle seven kişi kaybetmemek için ihtimal dahilinde düşünmediği tavizler veriyor.*sonra noluyor ilişki bir müddet daha gittiklerini sanıyorlar. pat.ilişki yolda kaldı. o yüzden kör aşık olmamak lazim. olmuyorsa olmuyordur.taviz vere vere nereye kadar.siz de bir bireysiniz.ya sonra..sonrasi mutsuzluk.

olacağı yoktu neden olurmuş gibi oldu?

esrar merkezi sinir sistemini uyaran a sınıfı bir uyuşturucudur. beyin sağlığını ve nöronlarını düşünen insanların katiyetle uzak durması tarafımdan şiddetle önerilir.

galatasaray-fenerbahçe,
apple-samsung,
abd-çin.

bir insanın yüzünde kalıcı hasar bırakmak ve hayatını karartmaktır. bunu yapanları kezzap havuzuna atacaksın. havuzdan çıkarıp kezzap içireceksin. nasıl bir duygu olduğunu anlamadıkça yapmaktan geri durmayacaktır.

her şeyin kuramına göre genel görelilik ve kuantum mekaniğinin birleştirilmesi mümkün mü? eğer mümkünse bütün cevaplar burda mı yatıyor?

naptınız lan sabaha kadar flörtleşip kapanışı ufak jestlerle mi yapıyorsunuz?

edit: alınmış *

eski zamanlarda ceviz kabuğu isimli programı sunarken konuklarının sürekli kendisine farklı farklı isimlerle hitap etmesi sonucu bugün yaşadığı kimlik karmaşasının kucağına düşmüş gazetecidir.

katılan bazı insanların “ sayın kabukoğlu” , bazılarının “ sayın ceviz”, bazılarının “ sayın kabuk” ve bazılarının da “ sayın ceviz kabuğu” demesi üzerine beyin hatları vapurunda zaman zaman aksamalar yaşanan gazeteci, yazar, doktor abimiz her şeyi ben bilirim havasından ise asla vaz geçmemiştir.

bir programında metroda, otobüste kitap okuyanlara üstten bakarak kitap şöyle okunur konulu bir söylev çeken abimiz, evinde oturup okuduğu kitaplar kafasını karıştırmış olacak ki kendine şu sıralar dokunmayan yılanın ömrümü uzatmak için çabalamakta.

yazık oldu süleyman efendiye!

küçük kuzenimin, "bunlar ailelerinin yanında yüzmeyi hakediyorlar" düşüncesiyle bir paket balık krakeri, akvaryumun içine atması sonucu tüm balıklarımın ölmesini sağlayan katil krakerdir. (bkz: eti firmasından davacıyım)

ingiliz ressam john everett millais'nin 1856 tarihli tablosu.


iki kız, muhtemelen iki kız kardeş, dinlenmek için bir kasabanın yakınlarında oturmuşlar. yağmur sonrası çifte gökkuşağı çıkmış, küçüğü çok etkilenmiş manzarayı izliyor. büyüğünün ise gözleri kapalı.
resme yaklaşıp detaylarına bakalım çünkü detaylar bize eseri daha iyi açıklıyor.

büyük kızın boynunda ''köre merhamet edin'' (pity the blind) yazısı asılı. kızın kucağında bir akordiyon duruyor ve ikisinin de kıyafetleri eski püskü. demek ki bu iki kız akordiyon çalarak geçinmeye çalışıyor.

kıyafetlerinin eski olduğunu burada daha net görebiliyoruz. bunun yanında, kör olan büyük kızın çimenleri nasıl sıkıca tuttuğuna dikkat edelim. sol eliyle de küçük kızın elini tutmuş.
arkasında muhteşem bir manzaranın olduğunu biliyor olsa gerek, küçük kız muhteşem manzararaya bakarken o manzaraya arkasını dönmüş. güneş ışığı yüzüne vuruyor, çimenlere dokunarak, belki etrafındaki hayvanların sesini dinleyerek ya da yağmur sonrası toprağın kokusunu alarak etrafı hissediyor.
kör kızın diğer duyularına yoğunlaştığını anlayabiliyoruz aslında. ressam bize kızın gözleri kapalı olduğu halde onun kör olduğunu anlatacak bir çok ipucu bırakmış.
eser ne kadar muhteşem gökkuşaklarıyla canlı renklere sahip olsa da hüzünlü bir hava veriyor. bu kızların burada ne kadar uzun süre otururlarsa otursunlar, kalkıp yola devam etmeleri gerektiğini ve hayat şartlarının ne kadar zor olduğunu az çok tahmin edebiliyoruz çünkü. bu tezatı yansıtması açısından çok başarılı bana göre.

millais'nin resmin sağ altındaki imzasına, özellikle m harfine hayran kaldım ayrıca. böyle detaylara bayılıyorum. onu da ekleyeyim buraya. çünkü neden olmasın.

gençlik zamanları, kafama esmiş ve uzun saçlarımı mohawk kızılderilileri gibi kazıtmıştım. sonrasında böyle bir hataya asla düşmedim.

sinsi ve yavaş seyirli demansın en sık nedeni olan hastalıktır.
en büyük risk faktörü yaşlanmadır. buna ek olarak aile öyküsü,kafa travmaları, düşük eğitim, alüminyum maruziyeti de diğer nedenler arasında yer alır.

morfolojisi beyindeki sulkuslar ve ventriküller genişlemiş,gyruslar daralmıştır. yani beyin küçülmüştür ve buna bağlı ileri hastalık durumunda köprü venlerinde yırtılma riskleri taşımaktadır.

mikroskopik bulgu olarak
amiloid plak
nörofibriler yumak ilk olarak hipokampüs
hirano cisimcikleri
granülovakuoler dejenerasyon görülür.

tanı için mini mental test uygulanır ancak kesin tanısı beyin biyopsisi ile konulur.

tedavi olarak nmda antagonisti memantin santral etkili antikolinesterazlardan rivastigmin kullanılır.

ortalama yaşam süresi 5-10 yıl arasıdır.

sözlerim birgün bilim’e ters düşerse, bilim’i seçin.
-mustafa kemal atatürk

ölümü de dünyada yaşıyormuş insan
gövdem kalbimin darağacı

(bkz: şükrü erbaş)

göztepe parkı gül bahçesi
sarı, beyaz, kırmızı, turuncu... rengarenk ve birbirinden mis kokulu güllerin yer aldığı efsane huzurlu bir yer. elimde olsa geceyi o güllerin arasında uyuyarak geçirmek isterdim.

kendisinin bu garson olduğundan şüpheleniyorum.

(bkz: tabii lan manyak mısın)

burada alması gereken bir sürü kişi varken bana gelmiş olması kaderin cilvesi sanırım.
bu..bu anlatılamaz.
sohbetin ortasında...*
evlerden ırak!

(bkz: gördüklerimi sil)

kopya denince aklıma direkt eğitim hayatımın ilk dönemleri hatta ilk haftaları geliyor
bir öğrencim var çocuğun dersleri berbat ama biraz düzelme başladı
dedim çocuğun zekası açıldı heralde seviniyorum felan
meğer bir hafta boyunca kopya çekmiş her cevabı kopyaymış bende saf gibi yemişim
işte öğrenci milletine bütün güvenim o gün bitti
kulakları çınlasın az çektirmedi bana