1970 irlanda'sında katoliklerin ve protestanların arasındaki iç savaşı, yaşanan yıkımı iki çocuğun gözünden anlatan bir dönem filmi.
mckybo tam bir fırlama. maddi olanaksızlıkların, zorbalıkların arasında hayal dünyasına kaçan yaramaz bir çocuk.
jonjo ise görünürde mutlu ailesinin içinde, beyefendi olarak yetiştirilen ama maceraya aç bir çocuk.
köprü ile sınırları belirlenmiş şehrin iki yakasında biri protestan biri katolik iki ailenin çocuklarının karşılaşmaları, sinemada izledikleri bir kovboy filminin sonrasında - butch cassidy and the sundance kid- butch ve sundance olarak kendilerine bir çete kuran iki maceraperestin kendilerine zorbalık eden iki çocuğu korkutmak için çaldıkları bir silahı ateşlemeleri ve onlara birini öldürdüklerini söylemeleri sonucunda irlanda'da güvende hissetmedikleri için avustralya kaçış maceralarını anlatıyor.


bir savaş filmini dostluk temasının içinde - blood brothers- aktarmaları,her yaştan seyirci kitlesine hitap etmesi de oldukça başarılı.
izlerken gülümseten ve hüzünlendiren, çarpık ilişkileri ve masumiyeti aynı anda veren çatışmalar ile sentezlemesi filmi bir tık daha yukarıya taşımış.
ilk izlediğimde oldukça tesirinde kalmıştım filmin. bugün bir kez de 8 yaşındaki ozi'mle izledim.* film bittiğinde yorumu. "harikaydı teyze, çok hayal kuruyorlardı ama maceraları çok güzeldi." en sevdiği sahneyi sorduğumda ise "polislere yaklanmadan hemen önce ahırda mckeybo'nun atladığı ve jonjo'yu trollediği ve sonrasında ikisinin de kahkahalara boğulduğu an." dedi. sanırım benim de favori sahnelerimden biri. ilk önce bir yürek ağızda iyi mi diye merak ediyoruz, sonrasında kahkahaya dönüşüyor hissettiğimiz telaş.
biraz argo ve küfür var ama sanırım tolere edilebilir düzeyde. bu sebeple yetişkin ya da çocuk ortak paydada keyifle izlenebilir bir film.

etimolojik olarak fransızca étiquette "yafta" sözcüğünden dilimize geçmiş bir kelimedir. fransızca sözcük eski fransızca estiquier "iliştirmek, yapıştırmak" fiilinden evrilmiştir. bu sözcük germence yazılı örneği bulunmayan *stikan "saplamak, sivri şey sokmak" fiilinden alıntıdır. germence fiil hintavrupa anadilinde yazılı örneği bulunmayan *steig- "sivri bir şey batırmak, saplamak, delmek" biçiminden evrilmiştir.

küçükken çeşit çeşit; ayıcıklı, çizgifilmli, eğlenceli çeşitlerine sahip olduğumdur. kitaplarımı kapladıktan sonra tatlı bir etiket yapıştırmayı çok severdim. hem kitabın hangi derse ait olduğunu, hem de ismimi yazardım. etiketleri seçmek ve yapıştırmak ayrı bir etkinlikti benim içim. *

recep ivedik izleyen kitlenin inandığı ve körü körüne bağlı olduğu olgu..

halamın oğlu da bu tiplerin arasında. ota b*ka ivit ivit, böhöhöhöhöyt falan diyor.

komik olduğunu düşünüyor garibim, yazık acıyorum ama elden bir şey gelmiyor.

heyecanımı yatıştırsın diye tatlı yemek.

büyümek anlamına gelen sözdür sizin büyüdüğünüzü olgunlaştığınızı belirtir. vay bıyıkların terlemiş kocaman adam olmuşsun tarzında söylemlere maruz kalıyorsanız eğer bilin ki siz büyümüşsünüzdür . büyümeye başlıyorsunuzdur. size bunu haz etmediğiniz bir akrabanız derse sizde ona teşekkür ederim x amca seninde poponun kılları kadayıf olmuş diyebilirsiniz.

yine dünyanın bütün yükü ismailin omzunda...

erkek yazarların regl başlıklarına girip nefret kusmasını laf sokma çabalarını asla anlamıyorum. asıl amaçları farklı onların. manasız yani görmek istemiyorsan engelle geç ne bu tatava dikkat çekme çabaları.

bir kürt arkadaşım "bak, türkler bizi o kadar sömürdülerki, böreğimizin içine koyacak bir şey bulamadık" demişti. :)

fransız felsefeci ve çok büyük bi bilim tarihçisidir. thomas kuhn'u en çok etkileyen felsefecidir. bilim tarihi alanının en prestijli ödülünün ismi kendisine verilmiştir. bu ödülü 1999 ve 2008'de iki türk de almıştır. ilki türk bilim tarihi duayeni aydın sayılı, ikincisi, hepimizin tanıdığı, bilim tarihçisi olan eski cumhurbaşkanı adayı ekmeleddin ihsanoğlu'dur.

koyre'ye göre bilimsel kavramlar analitik olarak incelenmelidir. yok efendim bilimde metafizik yokmuş, yok salt gözlem içerirmiş, bırakın kardeşim bu palavrayı der koyre. özellikle galilei üzerinden kavram incelemesine gider ve bilimin asla evrensel olamayacağını söyler. buranın altını çiziyorum. bilim evrensel değildir der koyre. her bilimsel kavram, teori ve düşüncenin zeitgeist'i vardır der.* kendi zamanının değerleri ve dili olmadan teoriler anlaşılamaz der. buram buram yapısalcılık kokar bu cümleler pek tabii. kuhn'un ''bilim devrimlerle ilerler'' düşüncesi işte tam da buradan gelir. koyre bilimin rasyonel bir şekilde ilerlediğine inanmaz. koyre, kendisine kadar bilim tarihinin pozitivist perspektifle okunduğunu ima eder. bilimin önünde bi engel olduğunu düşündüğü pozitivizmin çöpe atılması gerektiğini şiddetle söyler.

böyle muğlak muğlak konseptler. soru? ne sorusu? nerde? kim? ne belli? ya hayret bir şey ya... ben 98 alınca ağlayan kızım tamam mı!!1!ç!1,1! nerelerden sorumluyuz bilmem lazım. mağdurum. yönetim buna bir el atın...

beni geren yayındır*

kalkamamak lükstür. zorunda olan mecburen bir şekilde uyanacaktır.

eşeğe ters bindiğine inanılan konya akşehir'li aksakallı bilge gandalff dedemizdir. göle maya çalma hikayesi bir nesile umut olmuştur. bir de " sanane " adlı içinden derin ders çıkarılması gereken fıkrası vardır.

nasreddin hoca bir gün yolda yürüyüşe cıkmış.
yanından geçen adam hocaya " hocam az önce burdan bir adam elinde bir tepsi baklavayla geçti " demiş. hoca banane demiş. adam " ama hocam senin eve doğru gidiyordu " demiş. hoca e o zaman sanane demiş.

bir istanbul klasiği.
vapura simitle binip, bekleyen ilgiye aç martılara simitten atmak ve havada kapmasını izlemek, bazen o simit için kavga edişlerini izlemek, o esnada denizi izlemek. özlenilesi istanbul güzelliklerinden biridir. ahan da özledim gene. bit pandemi bizi bitirmeden.

dur kahvemi alıp geliyorum, bekle..

bıraktığın ukdeyi gördüm biraz önce.
muhtemelen benim görüp de doldurmam için bıraktığını düşünüyorum, öbür türlü olsa onu da siler öyle giderdin dönmem dediğin yere.
sen bana "şimdi ne yapar" demiştin ben fuat saka hakkında atıp tutmuştum ama bu halini sana yolladım mı, hatırlamıyorum. mesajlarımıza da bakamıyorum hâlâ, belki bir müddet sonra, bilmiyorum.

bildiğim bir şey var kadın, sen gittin ben kendimi kapattım, mesajı kapattım, gideceğim aslında da haber bekliyorum senden, o yüzden gidemiyorum belki. bilmiyorum.
sonuçlar belli olunca bana olmasa bile çocuklardan birine yazarsan onlar bana iletir.

güzeldik be, güzeldi, sen çok güzeldin. hele burnun?*

çok gün oldu "dönmem" deyip gittiğin günden bu güne.
ben aynı ben, su içiyorum ama unutmuyorum, her içişimde aklımda sen. şarap içiyorum sonra, belki unuturum diye o da olmuyor bla bla bla.
neyse, bilirsin sen beni.

dikkat et kendine.

bir selektörüne bakarım.

hoş kal.

doğa sporları

üzül, ağla, kırıl, incin ama muhakkak yeniden başla. kalk ayağa düştüğün yerden ve unutma yaşıyorsan hala umut var demektir.

“oysa ben bir akşamüstü oturup turuncu bir yangının
eteklerine, yüreği avuçlarımda atan bir can yoldaşıyla
dünyayı ve kendimi tüketmek isterdim. öyle bir tüketmek
ki, sonucu yepyeni bir "ben"e ulaştırırdı beni, kederli dal-
gınlığımdan her döndüğümde...bir ben ki tüm ilişkilerin
perde arkasını görür de gülerdim sessizce yapay ya-
kınlıklarına insanların. kim kimi ne kadar anlayabilir
ömür hanım?”

(bkz: ömür hanımla güz konuşmaları)

soslu olmasını ve açılmasını umduğum kulüptür.