lirik aşk şiirleriyle tanınan 19. yüzyıl divan şairidir.

(bkz: keçecizade izzet molla), bu şairin dayısıdır.

genelde üzgün olduğumda biriyle dertleşirken yaptığım hata. hatta aptallık da diyebiliriz.

mühendislik okuyorken ilk maaşımla hesap makinesi almıştım casio fx 5500. harca harca bitmemişti pek mi bereketliydi ben mi harcamaya kıyamamıştım tam hatırlayamıyorum.

faşist değil, vatanperver olduğunu düşünüyorum.
bolu gibi küçük sayılabilecek bir ilin kaynaklarının mülteciler tarafından sorumsuzca kullanılmasına 'dur' demiştir.
burada yaşamanın bedelini yüzyıllardır ödüyoruz, ödeyeceğiz de. madem dönmemekte ısrar ediyorlar, onlar da ödeyecek.
5 milyon kişiye bakmak zorunda değiliz. onların hayatlarını güvence altına aldık, yedirdik, içirdik.
şimdi gitme zamanı. sınırsızca çoğalma stratejileriyle beraber pılısını pırtısını alıp gitmeleri gerekiyor.
ille de kalacaklarsa, burası imarethane değil, aş evi değil, yardım kuruluşu değil. bedelini ödeyecekler.
manevi zararlarının bedeli ise zaten ödeyebileceklerinden çok daha fazla.
tanju özcan sonuna kadar haklı. allah yolunu açık etsin.
bayramda ailesini ziyaret eden kalsın orada.

bu tweet aklıma geldi.

fotoğrafını ilk gördüğümde sarımsağa benzettiğim gül türü.

günaydın sözlükçüğüm..
böyle güzel insanlar oldukça mümkün mü tersimizden kalkmak yahu. ne haddime.

yüzümü gülümseten, kalbimi ısıtan entarisiyle beni mutlu eden umurumda bile olmaz nükleer denemeler cancağızım beni kendime getirdi bile. yapılsın kahveleeeerrr *

güne kötü mü başladın sevgili dostum? tostunun kaşarı mı erimedi? yumurtalı ekmek yapmaya karar verdin ve yumurtan mı bitmiş? evet evet sen, mutsuz musun? uzun bir amaaaann çekip kahveleri höpürdetiyoruz.*
çünkü gülümsemek bulaşıcı.. çünkü kız kardeşlik kazanacak.* booolca gülücük, kalpler çiçekler bırakıyorum buraya. sebastiaaan bugün kahveler de benden!

an itibariyle olmuş olandır. hukuk fakültelerinde eğitim artık 5 yıl olacak.

kaynak

"hepinizden nefret ediyorum ama yalnız da canım sıkılıyor." diyen yıldız tilbe gibi ilginç bir ikileme düşmektir.

aahhaaaaa...
ilgili videoda sarf edilen cümlelerin oluşturduğu tepkidir.
şurdan alalım sizi efenim

kadın da pek bi güzel değil mi ama?

tek heceli diller; adından da anlaşılacağı gibi, her kelimesi tek heceli olan, yanına hiçbir ek (yapım eki ya da çekim eki) almayan, daima kök durumunda olan sözcüklerden oluşan dillerdir.

çince bu dil grubunun en tipik örneğini verir.

bu dillerde her sözcük, cümledeki kullanılışına göre değişik anlamlar taşıyabilir. cümlede sözcüklerin isim, sıfat, zamir, edat, fiil..... gibi görevlerde kullanılması ancak sözcüğün cümledeki yeriyle anlaşılabilir. zaman çekimleri de yoktur.
peki bizim dille ilgili olarak öğrendiğimiz ve öğrettiğimiz bu kavramlar yoksa bu dil nasıl öğrenilir ve öğretilir?
çince ve benzeri dilleri öğrenmeyi zorlaştıran özellikler işte bunlardır. (ayrıca binlerce yılda geliştirilmiş farklı alfabe sistemlerini de unutmamak gerek.)
çince ve diğer tek heceli dillerde, sözcükler, cümlede kullanıldıkları yere ve başka sözcüklerle ilişkisine göre anlam kazanır; yani bir sözcük cümlede kullanıldığı yere göre pek çok farklı anlama gelebilir.
işte bütün bunları ayırt edebilmek için özellikle çincede ve diğer tek heceli dillerde çok zengin bir vurgu ve tonlama sistemi vardır.

bunu yaparken bir anda kendinizden bildirim alıyorsunuz.

öşür kelimesinin anlamı 'onda bir''dir.

öşür vergisi ise osmanlı döneminde müslüman halktan alınan 1/10 oranındaki toprak vergisidir.

bir diğer ismi ise (bkz: aşar vergisi)dir.

(bkz: enigıçıvokkey)

buralar hep bizim!

peygamber(saa) hayattayken, islam a giren ve onunla görüşememiş olanlara verilen isim.

hayatımın aşkı ile tanışmayı istiyorum.

güneş yılına göre düzenlenmiştir. bir yıl 365 gün 6 saat olarak kabul edilmiştir. gündelik hayatta hicri takvim kullanılırken, 1839 yılından itibaren osmanlı devletinde mali işlerde (vergi, maaş vb.) aksama olmaması için kullanılmıştır.
(kaynak: tarih defterim.)

sevgili oğuzcum atay'ın tutunamayanlar kitabından sonra en sevdiğim kitabıdır kendisi.
korkuyu beklerken oğuz atay'ın hikayelerini derlediği kitabıdır. öykü derlemesi olarak geçer türü. 1975' te yayımlanmıştır. bu derleme kitapta iki hikaye vardır çok dikkat çeken; beyaz mantolu adam ve korkuyu beklerken.
diğer eserleri gibi bu kitabı da derinliklerle dolu bir kitap. derinliği ve üslubundaki o zenginlik sizi alıp götürür.
oğuzcum atay bu derlemelerinde genellikle sorunlu bireyleri anlatmıştır. toplum tarafından dışlanmış, itelenmiş, içinde yaşayan, benliğini kaybetmiş kişileri katmıştır hikayelere. bunalımlı yaşamların hikayelerini derlemiş de diyebiliriz bir bakımdan.