bir tahsin yücel romanıdır.

daha önce tanımını yazdığım bıyık söylencesine çok benzer izlekler üzerinden yürüyen bir romandır. nasıl ki çok da numarası olmadığını düşündüğümüz bir bıyık tutku ve saplantı nesnesine dönüşebilirse mutfak ve yemek yapmak da insanın üzerinde benzer bir etki bırakabilir.

aslında bu romanda konu neyin takıntı haline geldiği değil, bu şeyin neden takıntı haline geldiğidir. insanlar hayatlarındaki birçok eksikliği o eksiklerin yerini manalı ya da manasız şeylerle doldurarak unutmaya çalışmaktadır.

konuyu dağıtma pahasına şöyle bir örnek verip romana geri döneceğim. fransız yazar, büyük insan georges perec fransızcada en çok kullanılan harf olan “e” harfini hiç kullanmadan bir roman yazmıştır mesela: kayboluş. ve perec bu romandan bahsederken üç yaşında kaybettiği babasının ve auschwitz kampında kaybettiği annesinin eksikliğini anlatmak için bu harfi kullanmamıştır. roman perec’in kendisi “e” harfi de kaybettiği ailesidir.

eskiden zengin olan bir ailenin tek umudu olan ve hukuk okuması için küçük yaşta istanbul’a gönderilen ilyas’ın mutfağı bir çıkmaza çevirmesini anlatıyor roman. ilyas büyük şehirde kaybolur ve onu ayakta tutam tek kişi olan sevgilisi emel de aniden onu terk eder. maddi zorluklar da yaşamakta olan ilyas masraftan kısmak için kendi yemeklerini yapmaya başlayınca yepyeni bir dünya bulur önünde.

ailenin ve köyünün baskısı, büyük şehrin insanı yutan umursamazlığı, aniden terk edilmiş olması ve maddi sıkıntılar ilyas’ın içindeki boşluğu büyütür. ve ilyas yemek yapmaya başlar ama bu bir zevk ya da hobi değiş bir intikamdır. deli gibi yemek yapar ve her yaptığı yemekle de içindeki boşluk biraz dolarken ilyas git gide kaybolmaya başlar.

“her şey bir tutku nesnesi olabilir. yemek yapmak bile…”

önemli olan bu tutkuyu eleştirmek değil nedenlerini anlayabilmektir.

sadece piyano ve keman eşliğinde olanlar peki. söz yok, şiir yok. ancak kulaklığı takarsın ve sana bir sürü duygu yaşatır.
itzhak perlman-tango
amelie*

ah el kapıları, ah!.. kapansın el kapıları!.. yakacaksın ki kapansın... başkaları da açılmasın namussuz dünyada! yokluklar yok olsun. yok olsun yoksulluklar! ille de kulun kula kulluğu kalksın!

fakir baykurt, yılanların öcü

'96 çıkışlı nazan öncel şarkısı. güzel rock motifleri barındırır.

hipotalamusun vücut sıcaklığını denetleyen mekanizmasıdır. çok yüksek veya düşük olduğunda gerekli işlemleri başlatır. vücut sıcaklığının çok yüksek olduğu durumlarda
damardaki çizgisiz kası gevşeyip damarın genişlemesi, terleme veya ısı üretiminin azaltılması; düşük olduğu durumlarda ise derideki tüyleri dikleştirme, ısı üretimini arttırmak gibi mekanizmaları kullanır.

ister katılın ister katılmayın bana göre aşırı gereksiz bir ünlü. sesi hiç güzel değil adeta boru gibi. şarkıları da zaten ortada. kalitesiz işler hep.

ogretmenlerimiz bizim canlarimiz, cigerlerimizdir. vazifeleri kolaydir, zordur tartisilir ama oldukca degerlidir. saglikli bireylerin olusmasinda katkilari goz ardi edilemeyecek kadar fazladir. hatta anne babalardan sonra cocuklarin uzerinde emegi olan yegane insanlardir. bunun karsiligi ne dolgun bir maasla ne de rahat calistirma kosullariyla odenir. heleki bir cocuk iyi bir ogretmenin elinden gectiyse eger, hayati boyunca basina gelebilecek en guzel seylerden birine denk gelmistir. cok sevelim ya ogretmenleri, elimizden geldigince gonullerini hos edelim...hem basogretmenimizin dedigi gibi; "geleceğin güvencesi eğitime, eğitim ise öğretmene dayalıdır!" m. kemal ataturk

italyan asıllı, amerikalı şarkıcı.

müzik kariyerinde laura pergolizzi olan isminin kısaltmasını kullanmaktadır.

şimdiye kadar dört stüdyo albümü yayınlamıştır.

ilk büyük çıkışını, "all ı have" şarkısı ile yaptıktan sonra 2016 yılında yayınladığı "lost on you" albümü ile ciddi bir başarı yakalamıştır.

bana göre dünyada gelmiş geçmiş en iyi heavy metal grubudur azizim. 1975 yılında kurulmuştur aynı zamanda. bu grup hakkında bence yazılacak çok şey var zira metal müzik kariyerleri boyunca birçok başarılı iş yapıp, her ülkeye gidip konser vermişlerdir. o kadar metal gruplarının başlığına yazdım buna da yazmazsam eksik olur çünkü iron maiden denildiği zaman hayranları tarafından akan sular durur. her ne kadar black metalci de olsam kendilerine ben de hayranım.

gelelim bu grubun güzel albümlerine; aslında çok güzel albümü var fakat ben favorim olanları söylemek istiyorum çünkü özgün olmak iyidir her zaman. fear of the dark, killers, dance of death, death on the road, the final frontier gibi gibi. bu albümlerinin yeri ben de başka her zaman çünkü heavy metal yapıyor oluşlarının hakkını bu albümlerde ziyadesiyle vermişlerdir.

kariyerleri boyunca çok başarılı işlere imza atan iron maiden adeta metalciler tarafından vazgeçilmez hale gelmişlerdir çünkü adeta heavy metalin babası gibiler. metallica hayranları bile metallica’ya kıyasla bu grubu tercih etmişlerdir. gruptan zaman zaman ayrılanlar katılanlar olmuştur geniş bir tarihi var. ama grubun vokali olan bruce dickinson’a hayranım ben ya. adamın sesi olsun şarkıyı söyleyiş tarzı olsun cidden eritiyor beni bitiriyor adeta. solo albüm yapmada da oldukça ustadır.

grubun kurucusu ve mimarı olan steve harris zaten harikulade bir insan. bass gitarı kendi kendine öğrenebilecek kadar da kabiliyetlidir. yıl oldu 2021 ama halen severek dinliyoruz kendilerini. canlı canlı dinlemek dileğiyle… var bi hayalimiz işte yine.

kafa sözlük lise ortamıdır.
ekşi sözlük ise üniversite ortamı.

haklı bulduğum serzeniş.daha adil olunmalı.

konfabülasyon hastası olabilirsiniz arkadaşlar, bilincinizi bir kontrol ettirin. *

kendime güvenirsem her şeyi başarabilirim.

cenk beyden sadece kendim için bir adet şarkı rica edeceğim program.

yoksa valla dm'leri ifşa ederim, düğünümüz başka bahara kalır.

istek şarkım; bendeniz hanım sanatçısının enişte adlı muhteşem eseri, şimdiden teşekkür ederim hayat.. öhm. cenk bey...

ayrıca önümüzdeki hafta robnaja hanımı sepetleyip beraber program yapacağımız müjdesini verdiğin için de ayrıca teşekkür ederim. kısık göz sırıtan smiley was here.

türkçe konuşan ülkelerde olması gereken uygulama. aklın yolu bir.

erkekliğin yazılı olmayan kurallarından biridir.

herkesin hayatının belli kısmında olan bir insanım ben.

kimsenin hayatında sürekli olmadım, dile getirmediğim sürece kırıldığım anlaşılmadı, sorun var demediğim sürece her şey yolunda sanıldı, anlatmadığım sürece anlaşılmadım, hatta bazen anlattığımda bile anlaşılmadım.

anlayacağınız günden güne kendimi değersizleştirdim. değersizlik düşüncesinin tek müsebbibi kişinin kendisidir.

lakin değişti herşey. değersiz bir bütün olarak kalmaktansa; parçalana parçalana gidip değerli olmanın doğruluğuna inaniyorum.

ne demiş freud; "bir olgunluk seviyesi vardır. o seviyeye ulaşınca kimseyle uğraşasın gelmiyor. kendini yetiştirememiş, sinsi, ikiyüzlü insanlardan uzaklaşıyorsun. seni hasta edecek insanlarla birlikte olmaktan vazgeçiyorsun. o seviyeye ulaşınca kendine değer vermeyi öğreniyorsun."

işte kendimi o seviyede bulduğuma inanıyorum. ve kendini değersiz hisseden herkesin bir an önce o seviyeye ulaşmasını temenni ediyorum.

bugün twitter’da yalancı yarim (dizi)sinde söylediği gönül (şarkı)sına denk geldim. içimde hala o ilk günkü kırgınlık ve hüzün var. o ‘ben büyüyünce onun konserine gidecektim’ hissi hiç geçmedi.

en karanlık dönemimde karşıma çıktığı için kendimi şanslı hissettiğim insan.

insanın kendini öldürmeden önce dünyaya bıraktığı son mesajdır.
son çırpınıştır son vedadır.
son kez anlaşılmak istemesidir.