ben her zaman yanındayım.

" katı olan her şey buharlaşıyor, kutsal olan her şey dünyevileşiyor ve en sonunda insanlar yaşamın gerçek koşullarıyla ve diğer insanlarla ilişkileriyle yüzleşmeye zorlanıyor." karl marx

insanoğlu yaradılış gereği acı hissiyatına tepki vermeye programlanmıştır.
çok basittir denklemdir aslında, eğer bir şey acı veriyor ise, ondan uzak dur.
misal, eğer ateş elini yakıyor ise, bir daha dokunma veya yediğin bitki mideni ağrıttı ise bir daha onu yeme.
acı aslında vücudun bir koruma mekanizması olarak da düşünülebilir.
bir yerimizde sıkıntı çıktığında o bölge beyine sinyal yollar ve bu sinyalin karşılığı acı hissidir.
tabi bu her zaman fiziksel olmak zorunda değil, psikolojik ve duygusal kaynaklı çok ağır acılar da vardır.
can da öyle tatlıdır ki, insanlar acıdan korkmaya başlar zamanla.
fakat günümüz modern yaşam şeklinin getirdiği konfor insanları doğal yaşam alanlarından, doğanın içinden alıp betona hapis etmiştir. bunun yüzünden insanın fiziksel ve psikolojik gelişimi de değişime uğramıştır. şehir insanı yemeğini kazanmak için avlamak zorunda olmadığından veya göçebe bir hayat süremediği için ister istemez acının ne olduğunu unutmuştur aslında.
bu sebepten de, artık en ufak bir acı ihtimali bile strese sokar olmuştur onu. artık korkutuğu şey acının kendisi değil, acı yaşama fikridir. tabi burada bahsettiğim, nüfusun çoğunluğunu oluşturan şehir insanları.

bunların yanı sıra yine yaradılıştan gelen adapte olabilme/alışabilme güdüsü vardır insanoğlunun. bu da bizi evrim sürecinde ayakta tutan ve besin zincirinin en üstüne kadar çıkmamızı garantileyen bir hayatta kalma fonksiyonudur.

eğer birey yoğun ve sürekli olarak acı yaşıyor ise, adapte olma fonksiyonu zaman içerisine, yine hayatta kalma güdüsünden ötürü gelen acı fonksiyonunu baypas eder.
yani kişi elini ateşe götürdüğünde, bunun vücuda hasar verdiğini iletmek için uyarı veren, acı sinyalleri gönderen ve bunu koruma amaçlı yapan sistemin gönderdiği sinyali etkisizleştirir.
bunun nedeni ise aslında kişinin elini ateşe sokmaktan başka bir çaresinin olmadığını, adapte olma fonksiyonun algılaması fakat acı/uyarı fonksiyonunun algılayamamasıdır. kişinin akli sağlını korumak için, adapte olma fonksiyonunun, yine koruma amacı güden ama korumaktan çok zarar verdiğinin farkına varmayan acı/uyarı fonksiyonunu etkisiz hale getirmesi acıya alıştıran şeydir aslında.

bu yüzdendir ki zor günler geçiren,zor dönemler atlatmış, kayıplar vermiş insanlar, eğer hala ayaktalar ise kolay kolay yıkılmaz, etkilenmezler körpe acılardan.

üzerine kurulmuş felsefi bir okul da vardır bu düşüncenin stoa isminde.

şöyle güzel bir de sözleri vardır bu stoacıların;

"hayatın tamamı göz yaşları için ağlarken, kısımlarına ağlamak niye."
lucius annaeus seneca

bu aralar moralim yerle 1. böyle bir kıyak iyi gelebilir. dolunay sebebi ile böğrüme oturan öküzlerin sancısını bi nebze unutabilirim. öte yandan maşallahlı tanımlar yazıp queen rozetine beş bin harcamış bireylerin canı sıkılabilir. bilemiğiciğim.

birbirimizi kollayalım.

kız kardeşlik kazanacak. *)

vatan haini, ingiliz ajanına ya ne yapılacaktı başkomutan mı ilan edilecekti? (!)
buradan

sadakatsiz'de aspiratöre üsten bakan cansu dere.

(bkz: big brother is watching you)
edit: bende takipçi görme şeysi kapalı ama takipçi sayım 1 artmış. sanırım yazarlara şevk vermek, motive etmek için yapılıyor. güzel uygulama.

yorumsuz dediğim olay.
konuşursam beni ateşe atmaya hazır bir ton insan var çünkü.
ama konuşacağım ulan.
öncelikle kadın seçen konumundadır.
edebi eserler olsun bilim olsun bunlar temelde kadını etkilemek için bulunmuştur.
kadının etkilenip o kişinin genlerini almak istemesi.
çünkü verimli döl iyi ve uzun yaşar soy yürür.
kısaca kadının insanları etkilemesine gerek yoktur.
ama son zamanlarda bu olay değişiyor gibi gözükmekte.
zeki kadına ilgi artmakta.

belgeselci tanıktır. o yüzden görevini yerine getirdiği için vicdansızlıkla itham edilmez.

doğa yasalarına müdahale de şefkat göstermek değildir üstelik, sadece hadsizliktir. ceylan, aslanın avıdır, doğum ölümün başlangıcıdır, en temel yasaya müdahale etme çabası en fazla çocuksu bir iyi niyettir gülümsetir.

insanin kendini dinlemek, etrafla bagini sorgulamak ve gerekirse koparmak icin yaptigi eylem.

bazi seylerden uzaklasip disaridan izlemek; objektif karar vermeyi ve olasi yanlisliklarin giderilmesini saglayacaktir.

zaman zaman yapilani makbuldur, asiriya kactiginda sosyofobi olusmasina neden olabilir.

atalarimiz bosuna her seyin azi karar, cogu zarar dememisler. kabuguna cekil; hobi olarak yine cekil ama arada ses ver, burnunu disari cikar, sonra yine girersin.

bir kabuga cekilmek ile ilgili bu kadar sey yazmamaliydim, cok konustum. neyse, gideyim.

bir balıkçı abimize göre hamsileri oldukça kötü olan ülkedir.

ayrıca sovyet devlet insanı stalin'in memleketidir.

kim mutlu olmaz ki efendim. beğenmeye devam.

sen dua et ayrıldıktan sonra bulmuş,ayrılmadanda bulabilirdi.

kas demek emek demek bence. düzenli spor yapan ve disiplinli beslenen birinin fotoğraf çektirmesini de anlamak lazım derim.

bana bunu hatirlatti

günaydın sözlük...

ama öyle, yarım yamalak bir uyku ile tüm meymenetsizliğinizle uyanmış, hazırlanıp evden çıkmış, arabanızın ön camında tam da şoför koltuğunun göz hizasına denk gelen kısmına, sanki 4 adet şırdan yanında yarım porsiyon da acılı çiğ köfteyi gömmüş bir güvercinin, mona lisa tablosu büyüklüğündeki kurumuş bokuna, arabanızın sileceği ile yaptığınız tüm silecek sulu müdahaleden arta kalan izlerle, kıdem tazminatınızı almak için fırsat kolladığınız, o ayaklarınızın geri geri gittiği sevmediğiniz işinize doğru seyir halindeyken, yolun sadece kendisine ait olduğunu zanneden, farkındalığı oldukça düşük, sinyal kolunun varlığından bi'haber, yaptığı her işi yarım bırakan, ağzında izmarit büyüklüğündeki külü düşmek üzere olan sigaralı bir usta gibi, eli kolu dışarda bir trafik magandasına denk gelerek, güne analı, bacılı, zevceli, ehliyeti verenli/alanlı, ağız dolusu sunturlu ve öfke patlamalı bir küfürle başlamışsınız gibi stresli bir günaydın değil elbet...

akşamında sevdiceğiniz uyuduktan sonra hazırladığınız bavulları, o hayalini kurduğunuz karavanı aldığınız ilk günün sabahında onu uyandırmadan karavana atıp, sonrasında sevdiceğinizi büyük bir panikle uyandırıp, pijamaları ve çapaklı gözleriyle, ayağında pofidik terlikleriyle elinden tutup * karavanın koltuğuna oturtup, o daha olup bitenin farkına varıp ayılana kadar, en sevdiğiniz şarkının eşliğinde otobana çıkmışsınız gibi bir günaydın...

böyle kulağa kalitesiz bir senaryo gibi gelen ama nuri bilge'nin çektiği bir romantik komedi filmi tadında bir günaydın...
''bir karavanla anadolu'da'' gibi bir günaydın...


(görsel google arama motorunda 'karavan yolculuğu' şeklinde aratılarak araklanmıştır.)

kullanılacağından veya ihtiyaç olduğundan değil de maksat yaratıcılığı tetiklemek olsun diyerekten aklıma "kafadan kontak radyo" sloganını getiren başlıktır.

kafadan kontak;
80, 90'lı yıllar ve kısmen 2000'lerin başlarında çocuk olanların çok kullandığı, günümüzde unutulan bir tabir.
kafa sözlük logosuna da atıfta bulunan; çılgın, deli, arıza anlamlarına gelir.
kontak kelimesi ayrıca temas, bağlantı ve ilgi gibi anlamlar taşıdığı için, kafa sözlük yönetiminden yazarlarına etkileşim ortamı sunan bir mecra algısı yaratır.

eyyorlamam bu kadar.

kontenjana girip, kızın gönlüne atanma ihtimali olan adaydır. sözleşmeli gönüldaş olarak işe başlayacaktır. hayırlı olsundur.

gezmek ve gittiğin yerlerde yöresel lezzetler tatmak