şahsen desteklemeyeceğim kampanya. mahlasımdan gayet memnunum.

öğretmen masasının örtüsünü yıkamak için sıraya girerdik. ne gerek varsa sanki.

kurşunlu camii/ kayseri


soğanlı vadisi/ kayseri

vasiyeti odur ki, her gün mezarına bir litre le’cola dökülsün.

rambol ve ekibinin çok güzel işler yapacağı proje. ben biliyordum haha.

keşke her kadının menstrüasyon döneminin farklı olduğunu, ağrının sebebinin rahim duvarı ve rahimde oluşan hastalıklardan kaynaklandığını, bazılarının gram ağrı hissetmediğini, bazılarının da yataklık olduğunu bilecek kadar araştırmış olsanız o zaman bu cühelalık sürmez.

yeni konseptiyle yayın yapmaya başladığından beri her programına katılmış olmam hasebiyle bir cenk sapığı gibi görünüyor olsam da inanın özelden "gel!!!!1!1.1!" şeklinde darlamalarına maruz kalıyorum her hafta dostlarım. yoksa hiç sevmem kendisini aslında. #833154

11 yıldır falan tanışırız, bir şekilde hep sıkıcıdır yani bizim muhabbetimiz. neden bilmiyorum. o da beni pek sevmez. yani belllki biraz. ama hayat işte. bir noktada kesiştiriyor yollarımızı hep. değişik. çeşitli turunculuklar.

bu haftaya da konuk bulamamış. zaten artık yazmıyor da pek, popülaritesi düştü, çok normal. gel ulan dedi, e iyi madem dedim. konu falan getirmemi istedi. bir şeyler... eski arkadaş işte. kırılmıyor. neticede yemişliğimiz, içmişliğimiz var birlikte, hiç sevişmesek de.

ben olsam dinlemem yayını. siz de başlayınca sıkılacaksınız bir noktada zaten, uyarmadı demeyin sonra.

hadi arrivederci!**

yüzün alev almasını sağlayan hadise.
görünce çok eskilerden bir anı geldi aklıma.
şimdi, ortaokuldayken voleybol takımındaydım antrenmanlarda da erkek takımı ile eşleşip maç yapıyorduk sert toplara olan direncimiz artsın diye. karşı takımda da bir arkadaşım vardı. 1.90 boyunda lakabı fiziksel görünümü sebebiyle "deve" olan. gücü kuvveti yerinde olan, hücumda da iyi bir arkadaştı. attığı smaçları karşıladığımızda çoğu zaman kollarda morarmaya neden olurdu.
maç esnasında - hala oyun devam ederken- bir arkadaşımın sesi ile sağa döndüm. yüzüm de karşı takımın solunda kalıyordu. o esnada yüzüme bir şey çarptı - top diyemem, benzetme olsa olsa füzeye tekabül eder- işte o an ayaklarım yerden kesildi ve ben küt diye tırtıklı, sert zemine kafa üstü çakıldım. yüzümün sol yanı kıpkırmızı, başıma aldığım darbe ile aklım karışmış bir şekilde tüm gün oturdum. hangisi daha çok acıttı emin değilim. fiziksel acı çok olmakla birlikte tüm okulun önünde yere bir sinek gibi yapışmam yüzünden * yaşadığım ruhsal acı da çok büyüktü.

öyle hissedilerek yazılmış ki, köpeği öldürdükleri bir sahnede hüngür hüngür ağlamıştım.
sanki gerçekten yanımda bir köpek öldürülüyormuş gibi hissettiydim orayı, 32 yılda inşa edilmiş bir başyapıt. yaşar kemal' in ruhu şad olsun.

sevgili makinist, clickbait ise cidden üzülürüm, zira film izlerken yarıda durdurup yayınını açtım, clickbait ise bana bi film öneri borcun var bilgin olsun.
bi de hatay usulü tavuk dürüm, yanında da su.

yazmak, başka bir nedeni yok.
zihin çöplüğümden yakaladığımı bırakıyorum buraya, bazen şöyle düşünüyorum da daha yazacak çook şey var ömür bitti yazma isteği bitmiyor.

terketmedi sevdan beni.

eski kafa radyo yayını'nın bu hafta olmaması sebebiyle oluşan boşluğu gomercan ile dolduracağımız, şarkı çalacağımız, radyo işleyişinden ve yeni planlarımızdan bahsedeceğimiz, varsa sorularınızı ve istek parçalarınızı* alacağımız yayındır. süppppriz konuklara açıktır.*
20:00 gibi başlayacaktır.

blog.kafasozluk.com/

imkansızı iste.
böyle bir şey vardı değil mi?*

"eller günahkâr, diller günahkâr,
bir çağ yangını bu, bütün dünya günahkâr."

nazarımda en güzel dizelerden biridir.

"ve nelere baskın gelmezdi ki seni düşünmenin tadı." ahmed arif

"sen gülünce gün cumartesi olur,bir kuş havalanır gökyüzünde." özdemir asaf

"ben aşk nedir bilmem. /eski kafalıyım. bir seni bilirim. /bir de adın geçince sıkışan kalbimi." attila ilhan

"yedi tepeli şehrimde /bıraktım gonca gülümü/ne ölümden korkmak ayıp /ne de düşünmek ölümü.". nazım hikmet ran

"sanmıştık ki ikimiz yeryüzünde ancak birbirimiz için varız./ ikimiz sanmıştık ki tek kişilik bir yalnızlığa bile rahatça sığarız.". attila ilhan

nasıl bir sakıncası olduğunu merak ettiğim iddia.

türkiye laik bir ülke; önce oradan başlayayım. diyanet işleri başkanlığı ise laiklik ilkesinin sonucu olarak kurulmuş bir kurum. kurumun amacı, insanları tarikat, cemaat vs. gibi oluşumlardan uzak tutmaktır ve diyanet; adı üzerinde din demektir. yani din işleri başkanlığı olarak da tanımlayabiliriz.

diyanet işleri başkanlığı türkiye'de yaşayan gayrimüslimlerin inançlarına ilave kilise, sinagog gibi ibadethanelerini de teminat altına almakla görevlidir. kilise, sinagog gibi ibadethane olan yerleşkelerin masraflarından da yine diyanet işleri başkanlığı sorumludur.

bu durumda özen gösterilmesi gereken husus, başkanın alevi olması değil, bu görevi layıkıyla yapabilmesidir. alevi bir bürokrat işini layıkıyla yapıyorsa diyanet işleri başkanı da pekala olur. bence bu durumun bir haber değeri bile olmamalıdır.