sümerlere ve akadlara ait şehirleri ele geçirerek (bkz: dört iklimin hükümdarı) unvanını almıştır.

yağmurlu bir gecede yazıyorum sana
bilirsin severim yağmurlu geceleri
o ünlü yazarın dediği gibi,
yer demir gök bakır sanki.
geceyi sevenler ceplerinde yalnızlığı taşımışlardır hep
çıkarır koyarlar masaya
gökten üç elma düşse de,
dönüp bakmaz başkasına.
yusuf'un düştüğü kuyuyu merak eder benim gibiler,
ne çok sır vardır orada
ve ne çok saadet...
bir gün düşsem o kuyuya,
bana orası olur mu dersaadet?
iskender'in kalemi olsam
gezsem cihanı karış karış
bir mektup olsan da,
mürekkebimle acıyı kussam
ah keşke kürdilihicazkar olsam!
gecenin yakıcı hüznünü,
tanburum ile paylaşsam...
yağmurlu bir gecede yazıyorum sana
bilirsin severim yağmurlu geceleri
belki başka hayatlarda,
çözeriz bu bilmeceyi...

...hayal gücümün ulaşabildiği nokta itibarıyla, en son ve en üst düzeyde bir tür ölüm daha olduğunu düşünüyorum.
nasıl bir ölüm bu?
bu kainatı yok edecek olan ölümdür, esasında ölüm adını gerçekten hak eden de bu ölüm, o kendini gösterdiğinde bu adı telaffuz edecek kimse kalmayacak...

ölüm bir varmış bir yokmuş

nilüfer'in "nilüfer'84" albümünde yer alan, müziği yannis markopoulos'a, sözleri ise ülkü aker'e ait olan şarkıdır.
kırık bir aşk hikayesidir, olmamıştır, oldurulamamıştır, giden sevgilinin ardından acı bir serzeniştir.
geride kalan paramparçadır, yaşama küsmüştür. öyle ki "dönsen bile bulamazsın beni bende" der. artık dönmesi önemli değildir, gitmiştir bir kere. hatta akıbetini bile bilmek istemez gidenin. ama sorar yine de "şimdi bensiz günlerin söyle nasıl geçiyor?"
"ben darmadağınım senin yüzünden, hala ne yana baksam, neye elimi atsam seninle dolu. bak halime! ben bu haldeyken sen nasıl iyi olabilirsin?" der aslında sevdiğine.
unutulmayan herkes gibi hala bu kadar hesapsızca ve güzel sevildiğinden haberi olmayan, hatta denilebilir ki hayattaki tek beceriksizliği onu bu kadar seven insanı sevememek olan insanlara sorar bu soruyu...

sahi sen neredesin ben nerede?

demedi demeyin aşk acısı çekenler uzak dursun, bol efkarlı arabesk-pop bir şarkıdır. daha sonra ferdi özbeğen * ve soner arıca tarafından da seslendirilmiştir.

dönsen bile...


yunanca hali için buradan

ferdi özbeğen yorumu için; buradan

ama ben hem acı çekeyim hem de hafif bi salınayım olduğum yerde derseniz sizi tarafa alalım.*
soner arıca yorumu için; buradan

zamanlamaların şansı..

duman grubunun soliati kaan ın rahmetli sevdiceği ahu için yazdığı ve ahunun intiharından sonra bir daha sahnede söylemediği benim de en sevdiklerimden olan şarkısıdır

saygı sanırım. yaşamın temelini oluşturduğuna inanıyorum.

gerçekten sözlüğün yaş ortalaması bu kadar mı düşük arkadaşlar. mevzuyu neden senaryoya bağlıyorsunuz. çıldırıcam...

hakkında şarkı yazılan çıraktır. şuraya bırakayım ama nabzım yüksek, kalbim kırık, bu da böyle biline. hafiften gözlerim de dolmuş olabilir bilemiyorum. en son geçen maç izlerken sahadaki oyuncuların %80'inin benden küçük olduğunu fark edince yaşamıştım benzer bir üzüntüyü... gidiyorum ben bu başlıktan.

hayatım boyunca hiçbir işime yaramayan, bilgisayarımda tek vasfı yer kaplamak olan uygulamadır.

"kafam cam kırıklarıyla dolu doktor. bu nedenle beynimin her hareketinde düşüncelerim acıyor."

kabuğumda ters döndüm resmen. limonu güzel sıkmışsın. 5. günün şafağı/mafağı da tarihe karıştı. portakallı istari seni.

bu arada yoldaş yine sandalyeden düşmüş, adamda kemik kalmadı.

papağan, kırlangıç, şahin.

biraz da dahi anlamına gelen da'yı ayırabilme özelliği.

öykü sevmeyen beni bile etkisinde bırakmış kitaptır. genel havası /iç karartıcı hüzünlü ama çok ters köşe yapıyor o yüzden asla sıkıcı değil,zekice. beğendiğim öyküleri sıralamayacağim çünkü hepsi güzeldi ama ilk üçlü beni baya şaşırttı. beklemiyordum. yazarın romanı da var sanırım onu da alıp okuyacağım. dili, üslubu güzel, zaman zaman küfürler var ama hayatın içinden bir öykü kitabı olduğu için e günlük yaşamda da biraz fazla küfür kullanan bir toplum olduğumuz için normal geldi bana. rahatsız etmedi. garip olan şey şu acaba içerisindeki bazı cümleler neden hâlâ sosyal medyadaki duygusal sayfalara düşmedi. çünkü onlar sever ya hani böyle bütünden bir parça koparıp yanına saçma sapan fotoğraflarla kolaj yapıp paylaşmayı. sonbahar kış dönemiyken alın okuyun yazın terletir .

bilmeye çalışan insandır*. bilmiyorum olumsuz bir kelime olarak görülse de insanı öğrenmeye götüren itici güçtür. biliyorum demek ise tam tersine netliktir kişinin bilgiye kapalı olmasıyla sonuçlanabilir.

benim kanaatime göre kişinin bilmiyorum demeye cüret etmesi gerekir. bu hem kendisi hem de çevresi için çok daha iyi olacaktır.*

bazen insan olduğumdan bile şüphe ediyorum dedirten başlık. etrafta uzaylı gibi dolaşmak çok yorucu oluyor. herkesleşmek için neler vermezdim.

ne oluyor yahu bize de anlatın. bir sürü tek entryli çaylak doluşmuş fenomen övüyor. övmeyle kalmıyor, izlemeyeni dövüyorlar.

çok şey kaybetmişiz izlemeyerek. neler kaybettik söyleyin hele.

büyük olasılıkla kendisiyle evlenmek isteyen bir rus kadını olsa, bekaretine falan bakmadan evlenecek olan kişi. istisnalar her zaman konu dışı tabi.

kendi köyünün öpülmüşünü beğenmeyen, karşı köyün bakire olmayanını alırmış.

ne istiyorsanız isteyin, istemek hakkınız belki ama çifte standart yapmayın.

ingilizcedeki january (ocak ayı) latince janus'tan gelir.
tanrı janus çift başlıdır; bir başı geriye, bir başı ileriye dönüktür. bu da ocak ayının bir yönüyle geriye bir yönüyle ileriye dönük olmasıyla bağdaştırılmış ve ingilizce january, almanca januar olarak dile kazandırılmıştır.