susmak, kesinlikle susmak.
ne kadar rahatsız edici, zararlı insanlar devamlı kışkırtsa da yine de susmak.
büyüklük yani olgunluk sizde kalsın diye susmak.
yanlış hareket edip seviyeyle oynamamak için susmak.
kendine olan saygıyı büyütmek için susmak.
en güzeli susmaktır.

çocukluktan beri muzdarip olduğum sorundu bu.

doktorlar tarafından bile şımarıklık olarak görülüyordu bu durum. hiç olmazsa bazı doktorlar tarafından diyelim. hap yutamıyorum şurup yazar mısınız dediğim zaman panikle beyaz kod veriyorlardı. hatta bizzat hastane polisinin beni alıp kabataş meydanına götürüp çığlıklar eşliğinde zincirlemişliği vardır. üstüme şuruplar döküp ellerimi arkadan bağlayıp üstü çıplak deri eldivenli 40-50 kediye kuşa yalattılar beni. çok utanıyorum, lütfen öyle bakmayın.

eski erkek arkadaşım bir gün hap yutamıyor olmamı bağırsaklardan kaynaklı bir sorun olarak görmüştü. benim bu tür konularda takıntılı olup kesinlikle kabul etmiyor olmam nedenli adam uzman görüşünü korkmadan belirtemiyordu ama ucundan kıyısından bilgiyi veriyordu. çocukken bağırsaklarımda yarattığı rahatsızlık hissi nedeniyle kendimi hap yutamadığıma inandırmış olabilirdim ona göre.

o bu görüşü sunduktan sanıyorum 2 sene sonra üzerine düşündüm. belki 1.5 sene. çocukluğu düşündüm. karnımın sürekli ağrımasını, günün nerdeyse 16-17 saatinde uykusuz kalmamı, huzursuzluğumu, daha önemlisi doğduktan sonra hiçbir şekilde 1 sene boyunca uyumayıp ağlamış olduğumun şikayetinin hâlâ yapılıyor olmasını ve neden çocukken tek tip beslenmeye başladığımı düşündüm, sonuçta kendisine hak verdim. resmen çocukken bağırsaklarımda yarattığı sorunlar nedenli ilaç kullanmayı bırakmıştım ve kendimi korktuğuma inandırmıştım. buralarda ise kendisini çok öpüyorum, hep nokta atışı tespitler yapıyordun minik poğaçam.

ben bu durumu anlayınca ne oldu? hapı ağzıma attım ve şak diye yuttum. hatta pozitif çıkınca intihar eder gibi 8 ilacı birden yuttum. hap dilimin altına kaçmadı, boğulur gibi olmadım, daha önemlisi boğulma korkum olmadı. öyle bir anda hap yutmaya başladım yani.

bu uzun yazının özeti şu bebeksiler. çocukken antibiyotik kullanımı bağırsak florasını bozduysa ve siz de buna bağlı olumsuzluklar yaşadıysanız hap yutmayı bırakmış olabilirsiniz. o yüzden bir an bu durumun bağırsak ile ilgili yaşadığınız bir tartışmanın sonucu olduğunu düşünün ve deneyin. çünkü ben denedim sahiden boğulmuyor insan. ha boğaza takılıyor mu? ben şuncacık ekmeği yutarken ve hatta çoğu zaman tükrüğü ile boğulan bir insan olarak hapı boğazın oraya takmayı başardım. lan dedim sahiden hap yüzünden ölüyorum bu nasıl iş diye bile düşündüm ama su içtim ve çok ilginç bir şey oldu. hap su ile birlikte oradan kaydı gitti.

inanılmaz bir bilgi değil mi? bence öyle. öpüyorum hepimizi.

not: bazı ilaçları kırıp içmek çok ciddi sorunlar beraberinde getiriyormuş. öyle şeyler yapmayın.

dereler ve yaylalar şehri. o yüzden coğrafyası şırıl şırıl ve yemyeşil. isviçre köyleri gibi, hatta oradan da güzel yaylalara sahip. şehrin güzelliği ve büyüsü, teleferikle çıkılan boztepe'den bakılınca anlaşılıyor.

serendipçe_'nin nickaltını ben açacaktım. bunu senden beklemezdım @durumumuz yoktu sevisemedik. nasıl yaptın bunu bana?

neyse gelelim yazarımıza. en başta çok yakın bir dostum ikinci olarak nicki benim nickime ne kadar benziyor görüyor musunuz dostlarım? kendisi çok taze bir yazar. yazarlığının devamını diliyorum. ayrıca inkar etme dostum. istesen neler yazabileceğini ikimiz de çok iyi biliyoruz. keyifli sözlüklerrrr.

tebrik edilmesi gereken durumdur.

sözlüğümüzün büyüdüğünün göstergesidir.

online butonunun dibine ekmek banan, milleti stalklamaktan uykusuz kalmis yazar tanesi.

yat da uyu allasen, boyle seke seke gezmeler hayra alamet degil*.

sol frame de görünen gerçeklik.

üstüme kasvet çöktü saracak yer arıyorum.

uzak nedir?
kendinin bile ücrâsında yaşayan benim için gidecek yer ne kadar uzak olabilir?

üniversite yıllarında okurken aşırı haz aldığım kitaptır. gerekli değeri görmemiştir aslında bu da net olarak kaliteli olduğunu gösterir.

fazladan içsel yükleme yapmaktan kaynaklanır. olayları olduğundan büyük görmek, basit bir hatayı bile kabullenememek, düşünmeyi durduramamak bu mutsuzluğun sebepleri arasındadır.

çok güzel radyonun akışı.
ne desem eksik kalır.
çok hoş.

seramidaz enzimi eksikliği ile karakterize hastalıktır.
vücutta seramit birikimine bağlı ses kısıklığı,dermatit,iskelet deformitesi,mental gerilik görülür.
bu hastalar genellikle erken yaşta ölürler.

ve o dolmuşta bunu duymayıp, az ilerde inceeeeekkk vaaarrrr diye bağıran bir denyo hep çıkar.*

tulum peyniri, bakır, terzi baba*

gün batımının bulutlar üzerindeki görünümü.

"seni seviyoreee" dediği içindir.konuşmak bile gereksiz böyle adamları.

az önce aklıma düşen muhteşem ötesi fikir. gerekçelerimi ve düşüncelerimi şöyle bir anlatmama müsaade edin. uzun olsa da bir okuyun, eksileme yok ama beğenmezseniz özel mesajdan küfretme hakkını veriyorum size.*

her ne kadar interaktif sözlükler bir dönem olabildiğince popüler olsalar da, hayatta kalabilen tek bir büyük örneği kaldı: malumunuz, ekşi sözlük. ve gene malumunuz olacağına inanıyorum ki; ekşi'yi bu zamanlarına getiren şey, içinde yıllardır birikegelen, muhteşem bir kolektif üretimin hazinesi olan bilgiler. insanların herhangi bir konuda bilmediği ya da diğer insanların fikirlerine danışabildiği bir mekanizma olarak kalabilmesi. zaten ekşi de bunun farkında olduğundan son zamanlarda sosyal yönünden ziyade, bu referans olanağını ön plana çıkarmaya başladı.

bununla birlikte, çiçeği burnunda kafa sözlük, adeta gıcır gıcır bir günlük havasında. çoğu popüler ya da kuytu köşe kavramın ya da herhangi bir şeyin; başlığı ya açılmış birkaç parça şey var ya da hiç yok. az önce the office başlığını ellerimle açarken içimin bir tuhaf olması üzerine sahipleniverdim zaten fikri. bak dinle.

şunca yazarız, herbirimizin farklı farklı meslekleri, ilgi alanları, takip ettikleri, hobileri, okudukları, dinledikleri, genel anlamda bildikleri var. akılalmaz bir bilgi potansiyeline sahibiz. ve eğer bu platformu okunabilir ve hatırlanabilir kılmak istiyorsak, gerçekten değer görecek tek şeyin, bilginin içeriğini üretmek zorundayız.

o sebepten, işbu muhteşem kampanya aracılığıyla, siz değerli yazarları bildiğimiz herhangi şeyleri yazmaya davet ediyorum. kütüphanemizdeki kitapları, dinlediğimiz şarkıları, izlediğimiz dizi ve filmleri, mesleğimiz gereği bildiğimiz onlarca şeyi ve onlarla ilgili diğer şeyleri de. flood yapmadan, sol frame'i mahvetmeden (sabaha bırak özelliği burada tam olarak nasıl çalışıyor bilmiyorum ama tam da bu sebepten olsa gerek), tertemiz, çiçek gibi, efil efil şeyler yazabiliriz pek tabii. anket başlıklarına zaten yazıyoruz. yapma demiyorum hobi olarak yine yap. nasıl fikir?

ben başlıyorum. ilk taşı günahsız olan atsın.

bu gökten zembille inen gereksiz sahiplenişi ve ciddiyeti de neye borçlu olduğumu bilmiyorum. yoldaş'dan para falan da almadım halbuse. verse alırım ama. keşke verse. eheh. şaka şaka. yoksa?

eşimdir. gözümden yaş gelene kadar sıkar kızıncada seninkiler kolayca fırt diye çıkıyor der. eline vurmadan duramaz.

aklıma feridun düzağaç'ın 'alev alev' şarkısını getirdi.
"birbirimize birkaç aşk kadar geç kalmış olmasaydık
hep yanlış gidenlerin ardından yorulmasaydık. "