manevi olsun olmasın "değerlendirilip dönüştürülebilir" ışığını gördüğüm hiçbir şeyi atamıyorum. bir odamın tamamı "ben bununla bir şeyler yaparım" diyerek atmadığım eşyalarla dolu. hayır canım ne alakası var çöp evle falan.*

toplumda genel olarak toksik erkeklik sürekli övülüyor. dijital medyada, dizilerde, filmlerde gördüğümüz bir çok ortamda maço erkeklere bir övgü var. çocukluğundan itibaren babası ile asla sağlıklı bir ilişki kuramamış (çünkü bizim toplumumuzda birşeyleri açıkça konuşmak tabu olduğu ve kız çocukları babalarından genelde çekindiği için) kızlar her yerde ideal olarak gördükleri bu tip toksik erkeklerin sevgi gösterilerine kanabiliyorlar. burada aslında suçlu kadınlar değil. kaldı ki bu kadar cinayet yaşanırken "kadınlar bu erkekleri seviyor sonrada ölüyor" gibi bir yorum hoş değil. aslında suçlu olan çoğu tabuyu kadınlar üzerine kuran, her yerde toksik erkek övücülüğüne maruz kaldığımız ataerkil toplum.
önemli not: burada sadece toksik erkekler tarafından işlenen kadın cinayetlerinden bahsettim, yani sadece bir kısmı. kadın cinayetlerinin çok modern harika olarak görünen bir çok erkek tarafından işlenenleri de var. hatta inanır mısınız, dışarıdan 'meriç' tipinde gördüğünüz insanlarda cinayet işleyebiliyor. olay sadece toksik erkeklik değil burada açıkladığım toksik erkekleri severseniz böyle olur kısmı, bir üsteki yazara da katılıyorum.

teraziler dengesizdir fakat dengesizlikten kastedilen aslında en doğrusunu seçmek için yaptığımız kararsızlıktır.

yüzyüzeyken konuşuruz-uykusuz ve dengesiz

hayatımda bir sürü farklı duyar gördüm de bundan iyisini görmemiştim.
bu arkadaşa ödül verilmeli.

sağlığımın iyi olması. hiç bir şey sağlık kadar önemli değil.

- tirbuşon doğru söyle; sen küçükken bir kırsal alanda kayboldun, seni öküzler büyüttü değil mi?
yani sen aslında tarzan'ın bir çeşidisin, hıyarzan.

haydi ortaklaşa ada'ya girelim..

kayıp düşenler mi desen deniz de boğulanlar mı desen aç acına yarışma yapanlar mı, mangal yakanlar mı? nereden baksan fitneli fesatlı bir ortam'ın temellerini atmış oluruz hem fena mı olur? o ada bizim ada'mızdır ama gitmesekte almasak da...* o ada... daha fazla yazamayacağım bir adam bile yok anlıyor musun?*

beni bu havalar mahvetti
.
.
şiir yazma hastalığım
hep böyle havalarda nüksetti;
beni bu güzel havalar mahvetti.

param olsa da olmasa da içinde bulunacağım gruptur.

saçma sapan bir tektaşa binlerce lira vereceğime sevgilimin adına fidan bağışlarım en azından birkaç dikili ağacımız olur.

vay benim kafadan.

monte kristo kontu. hayatımda okuduğum en mükemmel kitaptı zira.

umarım her şeyi yoluna koyabilmişsindir.

mersin'in merkeze en uzak ilçesi.görülmeye hatta yaşamaya değerdir.yakın çevresinde denize nazır,yeşillikler içinde harika balık lokantaları vardır.tek sorun yolu aşırı virajlıdır.imkanı olanlar daha çok bu tarafa yerleşirler.

atlet giymeyi bırakınca

--- alıntı ---

eğer çoklu zeka kuramını eğitim sistemine entegre edebilirsek, toplumdaki her bireyin hangi alanda başarılı olacağını önceden saptayabiliriz. böylece şimdiki sistemle potansiyeline ulaşamadan yitip giden zekalar, topluma kazandırılabilir.

--- alıntı ---

“insan 16 yaşındayken dünyayı değiştireceğini düşünür. 18 olduğunda düşünceleri sert bir kayaya çarpar. 20 yaşına geldiğinde hiçbir şey değiştiremeyeceğini anlar. 25 yaşında dünyanın onu değiştirdiğini fark eder. ve insan 25 yaşında ölür, 75 yaşında gömülür.”

yukardaki sözün sahibi rus yönetmen, yazar ve aktördür. kendisinin yukardaki sözünü çok düşündüm. kendi düşüncelerimle karşılaştırdım ve aynı fikirde olmadığımı farkettim.
dünyayı değiştiremeyeceğimi biliyorum, bu kimine göre erken farkındalık ismini taşıyabilir. bana göre tamamen düşünce yapısı ile ilgili. dünyayı değiştirmek yerine herkes kendine çeki düzen verse ortada sorun kalmayacak aslında. ama her insanı kendimize göre düzeltemeyeceğimiz için işe kendimizle başlayabiliriz. değil dünyayı, insanları bile değiştirmeye gücüm yetmeyebilir. ama dünyayı kendi merceğimden izlediğim için aslında merceğimi değiştirdiğimde dünyamı değiştirmiş oluyorum. her insan kendi dünyasını değiştirebilir yani, bakış açınızı değiştirdiğiniz an gerçekleşecek olandır. bu benim naçizane düşüncem.
sonuç olarak sayın yönetmenin "insan ne zaman ölür" tanımına saygı duymakla beraber katılmıyorum.

sıkça söylediğimiz yalanları itiraf ettiğimiz başlık.
-nasılsın?
+iyiyim. sen?

bir izahı vardır muhakkak, olanın, olmuşun, olacağın, beklenenin, şüphenin bazen savrulmanın, sürüklenmenin, bir yola gidecekken başka bir yola sapmanın hele o yolda pek ışık yoksa sıkı orman örtüsünden ibaret bir çatının gökyüzüne aman vermediği bir yol bahsettiğim. kelebekler uçuyor belli ki ama nasıl derler bi cılız kanat sesi, o narin kanatlardan çıkan sese güveneceksin. ışık yok, bilinen hiçbir şeyin emaresi yok. adımların bile sana ait değil sanki.

dönüştüğünün, şimdiye kadar tanıdığını sandığın varlığının sanki çok eskilerden unuttuğun yanının cenin halin diyelim ona, işte varlığının o nüvesi uzun süredir ilk kez nefes almış da uzun bir aradan sonra hızlanıyor her şey değişiyor bilmediğine. engeller geçen selde yıkılmış ve birazdan önümüzden geçecek bir ceylanın kalbi heyecandan biz olacak gibi. izahı yok bu yolun, biliyorduk. yürüyelim yürüyelim.

çok sevdiğim eski bir öğretmenimin çaldığı müzik aletidir. oldukça güzel sesi vardır.

göreceli bir şey bu. misal az önce marcus licinius crassus başlığını açtım, tek etkileşim yok. yine aynı şekilde district of columbia başlığını açtım durum aynı.

demem o ki bazı başlıklarda herkes fikir sahibi olmayabilir. gayet eğlenceli, zekice açılmış başlıklar mevcut. rastgele butonu mesela bu işe yarıyor.