adımla seslendi

rafet el romanın duygusal parçası

adımla seslendi, nasıl ağrıma gitti, nasıl kırgınım
artık aşkım demiyordu, sevmiyordu anladım
adımla seslendi, nasıl kalbime indi, nasıl üzgünüm
günlerce yüzüme gülmüyordu, demiyordu canımsın

sevgilisi eskiden kendisine aşkım, canım diye hitap eder ismini pek kullanmazken, aşkım demeyi bırakıp adıyla seslenmeye başlayan birinin hissettiklerini anlatan rafet el roman şarkısı.

(bkz: mahmuuuuut)

artık aşkım demiyordu, sevmiyordu anladım.

abartılmaması gereken mesele.

ben insanlara ismiyle hitap etmeyi daha çok seviyorum, hele ki isimlerini seviyorsam.

hitaplar bir sevgi ölçütü değildir.
arz ederim. *

nasıl ağrıma gitti,
nasıl kırgınım.
artık aşkım demiyordu,
sevmiyordu anladım.

hoşuma giden biri bana adımla seslendiğinde "diyen dillerini yerim" diyesim gelir.
iyidir.

ha adım şukufe olsa ne hissederdim bilemiyorum ama şimdilik iyi hissettiriyor.

bayılırım.

özellikle değer verdiğim, sevdiğim biri bana tanrılardan miras kalmış muhteşem ismimle seslenirse acayip mutlu olurum.
söylerim de bunu ha açık açık, adımla hitap et diye.
sonra kibarlık olsun diye 1-2 kere duyarım adımı sonra hooop mezzo.
niye?
çünkü götüm kalkar!

allahtan eski nicke yetişmedi, yoksa paso hıyar derdi bilmem kaç ay boyunca.

(dur anlamamazlıktan gelelim.)
e ne diye sesleneceğidi ki rafet, maamıt mı diyeceğidi..
(ulan ne güldük arkadaş yav.. :)