aldatan kişi affedilir mi sorunsalı

affedilmez. affedilen yine aldatır.

affedilmez, güven tek kullanımlıktır, içinde güven barındırmayan bir ilişki ne kadar zorlanırsa zorlansın sağlıklı bir şekilde sürdürülemez.

affedilmez. affedilse bile bir daha eskisi gibi olunamaz.

isteyen affeder. tercih, şartlar, konum meselesi. eğer yerine birini koyamayacaksam uzun süre ben de affederdim. çünkü sevişmek güzel bir ihtiyaç. fakat eskisi gibi olmaz hiçbir şey. o eski kredisi olmaz.

affetmeye mecbur olan kocasının yanından başka bir yerde yaşamaya imkanı olmayan ve bu pisliği ömrü boyunca taşımak zorunda olan insanlar var , bu utanç verici ama bir gerçektir. affedilmez deyip kestirirken sadece kendi açınızdan bakmayınız.

affedilse dahi zaten ilişki ' yine yaptı mı acaba, kesin yine yapacak' şüphesiyle sürmeyecektir. yani affedilmez.

ben aldatan kısimım bilemicem o yüzden. (bkz: swh)

teoride affedilmez. pratikte herkes kendine göre yol çizer. ama size bir tavsiye; eğer erkekseniz ve hayatınızdaki kadını aldatıp affedildiyseniz ya o kadın çaresizdir, mecbur kalmıştır. belki çocuk vardır ortada belki başka bir durum vs. ya da kesinlikle sizi bu ihanete pişman etme planına kurban gideceksinizdir. bir kadın sizi bu iki sebepten affeder. sizi sevdiğinden değil. artık sevilmiyorsunuzdur. geçmiş olsun ama geçmez.

her kişi kendi bilir işi diyeceğim başlıktır. affetmeyebilir de affedebilir de kendi tercihidir üçüncü kişilerin yorumuna açık bir mevzu değildir. heh ben olsam affeder miyim etmem. daha evvel bir defa başıma geldiği olmuştur. öğrendiğim an bitmiştir.

duruma göre değişir.

gönlü geniş olanlar affediyor sanırım ama ben affetmem. gönlüm hiç konya ovası değildir.

iki ucu ***** değnek , affetsen gene aldatır affetmesen yuva dağılır çoluk çocuk perişan olur , birde bu işin mide ve onurun kaldırma meselesi var, bence herkesin buna göre kendi bileceği iş.

başlık güncellenmiş teşekkürler.

tanım: affedilmez.

durum içinde değerlendirilir , affediledebilir

bütün ilişkilerin temelinde güven yattığından, güvene ihanet eden kişi aldatmış olur. cinsellikten bağımsız olarak böyle bakıldığında, güvenin olmadığı bir yerde sadece çıkar amaçlı bir ilişki yürütülebilir. tabi bu mantıklı olan. peki doğru olan her zaman mantıklı olan mıdır.

affedilmez net

aynı kazığı tekrar yemek istiyorsan neden olmasın.

bana göre affedilmez. sadakatsizlik karakter meselesidir. bir kere yapan insan yine yapar. açıkça sormasam da bir ilişki yolunda ilerlerken karşımdakinden bunları çaktırmadan öğrenirim. geçmiş ilişkileri bilmek gerek. geçmiş geçmişte kaldı diye bir şey yok. geçmiş ömür boyu insanla birlikte. bir insanın hamurunda sadakatsizlik, yalancılık, kaypaklık var mı bunu bilmek gerek.

bir açmaz.

bana göre açmaz değil. ben affetmem.

"beni 1 kez aldatırsan yazıklar olsun sana. ikinci kez aldatırsan, yazıklar olsun bana"

her türlü yorum, aldatan kişinin af dilemesi yüzsüzlüğünün gölgesinde kalacak sorunsaldır.

onursuzluk, haysiyetsizlik gibi kavramları birer sıfat olarak rahatça kullanabildiğimiz bir dönemde yaşıyoruz. ben tamı tamına yirmi altı yıl dokuz ay süren mevcudiyetimde dahi bu süreci gözlemleyebildiysem, buradaki babalar da bunun farkındadır. bugün onurunu masaya yatıranların sayısındaki artış da bu tip konularla daha fazla muhatap olmamıza sebep oluyor.

insan bana göre aldatabilir. aldatmanın önü, arkası vardır. ahlaki altyapısı, birileri tarafından utandırılabilme ihtimali vardır. çoluk çocuğu olanlara hiç girmiyorum mesela. bir insana bunu yaptıran şey bir öfke midir, intikam mıdır, bir kadının/erkeğin yarattığı efsun mudur bilemeyiz. muhatabı da üçüncü şahıslar değildir zaten. biz burada eylemi farklı boyutlarıyla değerlendirebiliriz ancak, bazıları "orospu çocukluğudur" gibi çiğ tanımlar yapabilirler, bu tuzağa düşmemeliyiz.

başta bahsettiğim yere dönelim şimdi. bir insanın aldatmasından sonra, karşısındakinin yüzüne baka baka "beni affet" demesi, bu sahneyi kafasında kurgulayan insanda o kadar yoğun bir tiksintiyi çağrıştırıyor ki karşısındakinin cevabını gölgeliyor. affeder, yoluna devam eder ya da affetmeyip ayrılabilir. sahnenin sonucu ne olursa olsun, o karşısına geçiş, o gücü bulabilen bir insanın onurunda, haysiyetinde sorunlar vardır. aynı insanı aldatma yolunu titizlikle işleyen kişinin, aynı insana dönüş için de yollar aramasının manevi karşılığı bende yok şahsen. çoluk çocuk falan da bahane değil, hepsi basit birer kulp.

buradaki ilk entrymi bu başlığa girdim. bunun özel bir sebebi var. biz yılların sözlükçüleri olarak, hayatın gürültü patırtısından arta kalan zamanlarda az çok insanların hangi konularda konuşmayı sevdiğini biliyoruz. ilişkilerle alakalı konular bu noktada çok önemli. ancak biz bu tip konularda konuşurken, nedense sınırları geçmekte çok rahat davranıyoruz ve içinde bulunduğumuz platformu kirletmekten başka bir şey yapmıyoruz. yani sözüm ona karısını aldatan erkeğe "kansız bir orospu çocuğudur" yazan bir insanın, burada kimseye hiçbir şey katmadığı, aksine ortalığı kirlettiği hepimizin malumu. bu sik kafalı ahlak bekçileri seneler boyunca ekşi sözlüğü de silip attılar. bugün orada yazmak içimizden gelmiyorsa, bunun sebebi bu ahlakçı parazitlerdir. bunlar çok tehlikeli insanlar, bu tuzağa düşmemeli, bunu yapanı da itinayla kınamalıyız. bir konuda fikrin varsa yazarsın, eğer "orospu çocuğu" diyeceksen, altını dolduracaksın ki biz o adamın neden bu küfrü hakettiğini anlayacağız.

peki bu geceye mahsus aptalca kuruntumun sebebi nedir ? yani, normalde okuyup geçeceğim, sitem etmek için ağzımı bile kımıldatmayacağım bu gibi konular ve insanları bu kadar kafama takmamın sebebi, sohbetlerdeki sığlıktan artık iyice tiksinmem oldu. manevi ağırlığının terazide ne kadar tarttığından bağımsız, insanlar artık her konuya yüzeysel olarak değinip geçip gidiyor. bir yuva yıkan, iki insanın belki de hayallerini, mutluluğunu paramparça eden, geleceği belirsiz kılan bir olay hakkında iki cümle küfür yazıp gitmek insanın önce kendisine saygısızlıktır ya. içinden söv gitsin kardeşim.