ansızın ve nedensiz

keserim kendimi şarkısı.

az önce düştü üstüme, sorusu içinde, cevabı ya öyleysem mutluluğuna sarılı.
cevabı evet olsa iyi olur, yanmaya aşırı gönüllüyüm çünkü.

feridun düzağaç söylüyor, sözleri de benmişim mesela? öyle olsunmuş?

"böyle olur bazen ansızın ve nedensiz
yorgun sokakların dökülüverir denizine
yalnızlıktan kuruyacağım sanıyorken
korkumdan, herkesten saklanıyorken
sen bi güldün, güneş doğdu içime
yaşamak kaçtı seni görünce içime
martıları üşüştü hemen denizinin, hasretinden çürümüş çöplüğüme
al beni yeniden aşka
öyle büyük ki aşk
aşk hayattan
saatler mi yeter sana
hasretin akrep, yüzün yelkovan
yüzün yelkovan
sen bi güldün, güneş doğdu içime
yaşamak kaçtı seni görünce içime
martıları üşüştü hemen denizinin, hasretinden çürümüş çöplüğüme
al beni yeniden aşka
öyle büyük ki aşk
aşk hayattan
saatler mi yeter sana
hasretin akrep, yüzün yelkovan
yüzün yelkovan"

oha, valla lan benmişim!!!

aramızda hâlâ spotify kullanmayanlar var

onun için de saatlerin yetmediğini bir kez daha hatırlatan şarkı.

neyse, acık gücünü toplasın da sonra yine saatlere kapılalım..
şunu bi ye de gücünü topla hadi, içini ben hazırladım.*

neden gitti sorusunun yarı karşılayıcı cevabı.

ama her şeyin de cevabı değil, bir sürü çatlak var, o bir sürü çatlaktan içeri sızan bir sürü daha soru.
sıraya diz, oku, mantık ara, kendince cevapla, yok olmuyor, kendi kendine verilen her tutarsız cevap bir çok yeni çatlağa daha sebep oluyor, birden bire her şey ansızın ve nedensiz çatlaklarla kaplanıyor, nefes almak bile zorlaşıyor, akşamı bekliyorsun kaçmak için, akşamı bekliyorsun çeşitli alkol dereceli sıvılarda yaşamaya çalışmak için, çatlaklarlan, sorulardan ve cevapların yetersizliğinden kurtulmak için.

sonra tekrar sabah oluyor.
ansızın ve nedensiz, hiç gereği yokken.