1.
bir ömer seyfettin öyküsü..
öykü mektup biçiminde yazılmıştır ve başkahramanı asıme hanımefendi ile eski kocası hasan arasındaki iletişim üzerinden ilerler.
öyküde asıme, bir gün kendisini neden terk edip boşadığını anlamak için hasan’a bir mektup yazar. cevap olarak gelen mektupta hasan, insanlara dair tuhaf ve kişisel bir sınıflandırma sistemiyle düşüncelerini aktarır.
asıme yazdığı mektupta kocasına kesinlikle ona yalvarmadığını söyler. ancak niçin kendisini istemediğini bilmek istemektedir.
kocası hasan’dan cevabi mektup gelir. hasan’ın kendine özgü bir insanları sınıflandırma sistemi vardır. herkesi bir hayvanla özdeşleştirir. ona göre herkesin bir hayvan görünüşü vardır. ve herkes mutlaka görünüşüne göre hareket eder. örneğin tilki görünüşlü bir insan herkesi aldatır. eşek görünüşlü bir insan da eşekçe hareket eder. hasan, asıme’yi bir hayvan görünüşü olmadığı için sevmiştir. ancak bir sabah âsıme uyanınca çorabının tekini sağ ayağının parmağı ile tutmuş ve kaldırmıştır. yani ayağını el gibi kullanmıştır. işte bu davranışı hasan’da onunla ilgili maymun görünüşünü çağrıştırmıştır. bunun üzerine hasan “tekâmül etmemiş” (gelişmemiş, olgunlaşmamış) bir hayvan olduğu için ondan uzaklaşmıştır. böylece asıme hanım sorununu çözmeye çalışırken karşısına çıkan gerçekle daha da mutsuz olur...
hikaye kısaca böyle.. çocukken okumuştum ama hiç unutmam bu öyküyü. ömer seyfettin'in mizah ve hikayeciliği de çok iyidir.
öykü mektup biçiminde yazılmıştır ve başkahramanı asıme hanımefendi ile eski kocası hasan arasındaki iletişim üzerinden ilerler.
öyküde asıme, bir gün kendisini neden terk edip boşadığını anlamak için hasan’a bir mektup yazar. cevap olarak gelen mektupta hasan, insanlara dair tuhaf ve kişisel bir sınıflandırma sistemiyle düşüncelerini aktarır.
asıme yazdığı mektupta kocasına kesinlikle ona yalvarmadığını söyler. ancak niçin kendisini istemediğini bilmek istemektedir.
kocası hasan’dan cevabi mektup gelir. hasan’ın kendine özgü bir insanları sınıflandırma sistemi vardır. herkesi bir hayvanla özdeşleştirir. ona göre herkesin bir hayvan görünüşü vardır. ve herkes mutlaka görünüşüne göre hareket eder. örneğin tilki görünüşlü bir insan herkesi aldatır. eşek görünüşlü bir insan da eşekçe hareket eder. hasan, asıme’yi bir hayvan görünüşü olmadığı için sevmiştir. ancak bir sabah âsıme uyanınca çorabının tekini sağ ayağının parmağı ile tutmuş ve kaldırmıştır. yani ayağını el gibi kullanmıştır. işte bu davranışı hasan’da onunla ilgili maymun görünüşünü çağrıştırmıştır. bunun üzerine hasan “tekâmül etmemiş” (gelişmemiş, olgunlaşmamış) bir hayvan olduğu için ondan uzaklaşmıştır. böylece asıme hanım sorununu çözmeye çalışırken karşısına çıkan gerçekle daha da mutsuz olur...
hikaye kısaca böyle.. çocukken okumuştum ama hiç unutmam bu öyküyü. ömer seyfettin'in mizah ve hikayeciliği de çok iyidir.
devamını gör...