coffee break yazar profili

"karanlık zamanlarda da şarkı söylenecek mi? elbette söylenecek. karanlık zamanları anlatan şarkılar." (bertolt brecht..)
bazen yeni bir güne umutla değil, sadece alışkanlıkla uyanıyoruz. sonra pencereyi açınca hafif bir rüzgar, sıcak bir kahve ya da hiç beklenmedik bir mesaj bütün ağırlığı birkaç dakikalığına da olsa hafifletiyor. hayat bu küçük anların toplamı belki de.
bugün kimseyle yarışmadan, kendini yormadan, içini daraltan düşünceleri biraz olsun geride bırakabildiğin bir gün olsun sözlük. dilerim yüzünü güldürecek küçücük bir sebep bulursun.
haftanın bu son işgününden herkese sakin, huzurlu ve kalbe iyi gelen bir günaydın, sevgiler..

az önce temizlikçi kadın geldi. o gelene kadar bir tencere dolma yaptım, bir tepsi börek attım fırına. normal şartlarda şimdiye çoktan paspasın sapına yapışmış, mutfak dolaplarının üstünde birikmiş toz tabakalarını keşfe çıkmış olmam gerekirdi ama ayıp olmasın diye işe girişemedim. kadıncağız evi temizlemeye gelmiş, ben de yanında aynı işi yaparsam performans değerlendirmesi şeediyormuşum gibi olur diye düşündüm.

şimdi salonda oturmuş kahvemi içiyor, arada elektrik süpürgesinin sesinden evin hangi köşesinde olduğunu tahmin etmeye çalışıyorum. umarım benden memnun kalır. umarım arkamdan ev iyi de biraz dağınık bırakmış demez. umarım dolmanın kokusu artı puan getirir.

günaydınlar sözlük.. her nerede yaşıyor ve yaşatılıyorsan...

2026 yazında başlayan iki tanesine başladım. biri doğanın kanunu (star tv), diğeri muhtemel aşk (show tv).. bakalım kaç bölüm dayanacaklar.
sanırım boomer lığımı kabul etmeliyim artık. çocuklar bunların yüzüne bakmıyor. onların izlediklerini de benim aklım almıyor. klişe ve ütopik hayatlar benim tarzım. kafayı yormaya gerek yok. alırım çayımı, çekirdeğimi izlerim arkadaş. bu yaz da böyle geçsin..

hamileyken saç kestirmenin bebeğin ömrünü kısalttığına dair bir batıl inanç var. ne kadar doğru, ne kadar şehir efsanesi bilmiyorum. bildiğim tek şey, ihtimalinin varlığı bile beni yıllarca rahatsız etmeye yetmişti. o yüzden kendi hamileliğimde saçımı da kestirmedim, boyatmadım da. dokuz ay boyunca insan formundan çıkıp bakımsız maymun atalarımın bir temsilcisi gibi yaşadım. aynaya baktıkça doğal güzellik kavramına olan inancımı da kaybettim.

bugün kuaförde otururken doğumuna iki gün kalmış bir hamile kadın geldi. gayet rahat şekilde saçlarını kestirdi. kadını görünce içimde yıllardır depoladığım bütün nineler, büyük teyzeler, mahalle dedikoducuları aynı anda ayağa kalktı. kadını kuaför koltuğundan kaldırıp yavrucum yapma, iki gün kalmış zaten, dayan dememek için kendimi zor tuttum. o kadar saçma ki... akıl başka şey söylüyor, bilinçaltı başka.

yalnız, kadın içeri girdiğinde benden yaşlı gösteriyordu. saçları kesilip fön çekildikten sonra resmen gençleşti. yüzü aydınlandı, morali düzeldi, kendine geldi sanki. bilemiyorum belki de hamilelik boyunca insanın psikolojisini toparlaması, kendini iyi hissetmesi, saçının başının düzgün olması yıllarca taşınan batıl korkulardan çok daha faydalıdır.

ama gel de bunu allahın cezası bilinçaltına anlat. çünkü beynimin bir köşesinde bir yerlerde o sinir bozucu ses yankılanıyor. "ya doğruysa..?" mantık, saçla bebeğin ömrü arasında nasıl bir bağlantı olabilir? diye soruyor. öbür tarafım ise yüz yıllık köy dedikodularını bilimsel veri gibi önüme koyuyor.

gerçekten bilinçaltı büyük çöplük ya.. insan kendi fikri sandığı şeylerin yarısının aslında yıllarca maruz kaldığı korkular olduğunu fark edince afallıyor. imkanım olsa çocukluktan beri yüklenen bütün o olumsuz yargıları format atar gibi silerdim.

neeyse. hamile kadın kuaförden mutlu çıktı, ben ise kendi zihnimle kavga ederek çıktım. bu vesileyle saç kestirirsen çocuğunun ömrü kısalır, saç boyatırsan şöyle olur, bunu yersen böyle olur diye nesiller boyu kadınların anksiyetesine anksiyete ekleyen tüm ninoşlara ve büyük teyzelere sevgilerimi iletiyorum. tü allah onları bildiği gibi etsin.

(bkz: prens)
(bkz: niccola machiavelli)
“insanın, tuzakları tanımak için tilki, kurtları korkutmak için de aslan olması gerekir.”

ösym'den gelecek bir müjde olabilir.

insanın konuşmaya başladığında zihinsel kıyafetlerinin inceldiği durum.. burada fiziksel değil zihinsel bir açıklık söz konusu..
sosyal medyanın da etkisiyle herkesin fikir sahibi olmasının normalleştiği bir çağdayız. fakat fikir sahibi olmakla fikrin sahibi olmak arasında ince bir çizgi var. beyin dekoltesi tam da o çizginin ihlal edildiği yerde başlıyor. bilginin derinliğinin azalırken özgüvenin yükselmesi, modern zamanların en yaygın moda akımlarından biri gibi. insan bir şeyi bilmeyebilir, gayet normal. ama her konuda fikri olup hiçbir konuda şüphesi olmaması biraz düşündürücü..
burada beyin dekoltesi zeka eksikliği anlamında asla değil, daha çok ölçü eksikliğinin ifadesi.. insan bazen ne bildiğini göstererek değil, neyi bilmediğini fark ederek daha etkileyici görünebilir.

"benim hayatımı yargılamadan önce
benim ayakkabılarımı giy ve
benim geçtiğim yollardan, sokaklardan, dağ ve ovalardan geç.

hüznü, acıyı ve neşeyi tat.
benim geçtiğim senelerden geç.
benim takıldığım taşlara takıl.

yeniden ayağa kalk ve aynı yolu tekrar git benim gibi. ancak ondan sonra beni yargılayabilirsin.."

bir senedir kızımın sınav maratonu nedeniyle evime hiç misafir almadım. sosyal etkinlikleri hep erteledim. kendimi adeta yavrumun başarısına fokusladım. nice konserler, yemek organizasyonları, günler, tiyatrolar vs. aktı, ben kaldım..
neyse bu hafta itibariyle kendimi yenilenmiş uykudan uyanmış halde hissediyorum. işe telefon konuşmaları ve temizlik yaparak başladım. görüşmediğim insanlara dönüş yaptım. yarın günümü kızıma ayırdım tekrar. şimdi ikimizin de biraz nefes almaya, biraz gökyüzüne bakmaya, biraz da hayatın omuzlarımızdan akıp gitmesine izin vermeye ihtiyacı var.
herkes için mutluluk ve hayallerine ulaşma şansı dilerim..

korku duymak ister istemez mümkün oluyor. ancak bu bizi denemekten, çaba göstermekten alıkoymamalı..

halıların bir halı yıkama firmasına yıkatılması veya profesyonel olarak temizlenmesi.. liflerinin derinlerine yerleşmiş toz, kir, bakteri ve lekelerin profesyonel temizlik yöntemleriyle derinlemesine arındırılması işlemi..
evde kedi ve çocuk varsa daha sık yapılıyor bu işlem. oğlum halıya tatlı dökmüş, tarçın da tutup aynı yere kusmuş. ben içine ederim böylesi işin dedi herhalde. bunlar beni deli etmezse daha da bana bişey olmaz. neyse, mecbur bir halı yıkama firmasına verdim halıları. hepsini aynı anda tabi. şuan çıplak salonla bakışıyoruz.
bu arada sonra tekrar bakıp karşılaştırma yapmak için yazayım istedim. metrekaresi 130 liraymış.

(bkz: sorun sende değil bende)

topyekün kafayı yedik. afiyet olsun..

mars ve venüs arasındaki fark kadar..

sorumluluk, gelecek kaygısı yoktu. bir de doğa ve şehirler daha güzeldi. teknoloji bu denli bizi kapana kıstırmamıştı, daha özgürdük. mutluluk biraz da ondan.

çocukları yurtdışında kaliteli okullara okumaya gönderirdim. sanırım tüm paramla onların geleceğini garantiye almaya çalışırdım.

iş.. yarım bırakma fobim var.

saygı, sevgi, fedakarlık, sadakat..

en çok öğrenciyken yemişimdir. proteinlerin en ucuzu yumurta, karbonhidratın en ucuzu ise patates. tam öğrenci yemeği yani.

yaşarsam torunlarla uğraşıyor olurum muhtemelen. ama çok uzun tutmak da istemem yaşamak işini..