bektaşinin mintanı

bektaşi oturmuş, nargilesini fokurdatırken münasebetsizin biri gelmiş. '' baba erenler gömleğin kirlenmiş'' demiş...

-ne var yani, demiş bektaşi,

-yıkasana...

-yıkasam ne olacak, tekrar kirlenecek.,,

-tekrar yıka...

-yine kirlenecek...

-yine yıka...

bektaşi köpürmüş: “ulan ben bu dünyaya mintan yıkamayı mı geldim!..”

geçmişe şöyle bir göz attığınız anlarda bektaşi'nin öfkesini anlamak kolay: şunu yap, bunu yap... hep bir mintan yıkamışsın; o mintan hep kirlenmiş, ömür mintan yıkamakla geçmiş...