yazar: sezgin kaymaz
yayım yılı: 2019
okurun kendinden bir parça görebileceği samimilikte toplam 13 öyküden oluşan eserdir.
yayım yılı: 2019
okurun kendinden bir parça görebileceği samimilikte toplam 13 öyküden oluşan eserdir.
öne çıkanlar | diğer yorumlar
başlık "insan olun biraz" tarafından 14.01.2024 20:44 tarihinde açılmıştır.
1.
bir sezgin kaymaz kitabıdır.
ankara'yı çok seviyorum ben. demetevler ve yenimahalle'de oturdum. hastane durağında inerdim metrodan her zaman ve ordan binerdim. onkoloji hastanesi. sokaklarını bilirim hem demet'in hem yenimahalle'nin. karşıyaka mezarlığını da bilirim. daha birçok yerini bilirim ama anlatsam tamamen konudan sapmış olacağım ya da niyet ettiğimden fazla gireceğim konunun içine.
küçük bir çocukken annem sabiş gibi idi benim de. benim yaşımdaki çoğu insanın da öyledir eminim. misafirlikte yaramazlık yaptığım zaman tuvalete götürüp etimi burduğu zamanları hiç unutmam. daha da bir şeycik demem.
köpekleri de çok severim ben. insanların kibri altında ezilen köpekleri. sokak köpeklerine yapılan zulme karşı içimde derin bir nefret var. bu zulmü destekleyen cani ve acizlere karşı da. üstelik herhangi bir hayvana zulüm yapmayı marifet sayıp buna karşı duranlara saldıranlar da var. ama konumuz bu değil.
bu kitap benim ve benim gibilerin hayatını anlatıyor. evet kitabın sonunda ağladım ama o zamana kadar yüzümde bir gülümseme oldu hep. kendimi gördüm kitapta, kendimi buldum.
ben sezgin kaymaz'ı çok seviyorum.
ankara'yı çok seviyorum ben. demetevler ve yenimahalle'de oturdum. hastane durağında inerdim metrodan her zaman ve ordan binerdim. onkoloji hastanesi. sokaklarını bilirim hem demet'in hem yenimahalle'nin. karşıyaka mezarlığını da bilirim. daha birçok yerini bilirim ama anlatsam tamamen konudan sapmış olacağım ya da niyet ettiğimden fazla gireceğim konunun içine.
küçük bir çocukken annem sabiş gibi idi benim de. benim yaşımdaki çoğu insanın da öyledir eminim. misafirlikte yaramazlık yaptığım zaman tuvalete götürüp etimi burduğu zamanları hiç unutmam. daha da bir şeycik demem.
köpekleri de çok severim ben. insanların kibri altında ezilen köpekleri. sokak köpeklerine yapılan zulme karşı içimde derin bir nefret var. bu zulmü destekleyen cani ve acizlere karşı da. üstelik herhangi bir hayvana zulüm yapmayı marifet sayıp buna karşı duranlara saldıranlar da var. ama konumuz bu değil.
bu kitap benim ve benim gibilerin hayatını anlatıyor. evet kitabın sonunda ağladım ama o zamana kadar yüzümde bir gülümseme oldu hep. kendimi gördüm kitapta, kendimi buldum.
ben sezgin kaymaz'ı çok seviyorum.
devamını gör...
