beygir mezarlığı

yurdumuzda olmayandır.

tek toynaklı dostlarımız "buharlaşır" ülkemizde. sıyrılmış kemikleri çevrede görülebilir ama yumuşak dokuları kıymada, sucukta kaybolup gider.

bir yarış atının "çip"i kıymadan çıkmıştı geçenlerde. ashşfgşfşf.

içinde yaşamasak matrak memleket vesselam...

savaş zamanları atlara çok kıymet ve önem verilirdi. özel beslenirlerdi ve bütün bakımları yapılırdı. ulaşım için ne kadar önemli olduklarını da söylemeye gerek yok heralde. fakat "yılka" adı verilen ve sadece yenmek için beslenen at türleri de vardı. yani at eti yiyoruz diye hayıflanmayın, atalarınız da yiyordu...