sonkullanmatarihçisi yazar profili

"eko"yu severim çabası için gerisi eşittir gözümde...

iki aydır çalışıp bir arpa boyu geliştirebildiğim stil dir. açık ara en zor yüzme stili bu.



o iki ayağı eş zamanlı toplayıp dolphin vuruşu denen vuruşla suyu itmek var ya o biz insanlar için değil balıklar için bir hareket. yapamıyorum be yaa.. derdimi yiyin..hee

"küçük enişte" modellemesi olamaz mı?

buz dağı orduları atlantikte, pasifikte çok değerli işler yapıyor ve bu işlerin devamı tehlikede. amoc(atlantik meridyenal devrilme dolaşımı-atlantic meridionel overturning circulation) bozulursa kıyamet gerçekleşir diyorlar. 2025-2050 arasında bu kıyamet süreci ilerleyecek diyen biliminsanları var.

100 milyonları besleyen avrupa tahıl kuşağı çökecek ve kıtlık söz konusu olacak. bu amoc kesilmesi pasifiği de etkileyecek diyorlar. amazon yağışları bitecek, kuraklığa yol açacak deniyor. amoc pasifik'e böyle yürüyor:

her şey böyle sürecek sanmamalıyız. dünya bizim yarattığımız çevresel kirlenme kaynaklı ısınırken "greenland" eridikçe, bu tatlı su amoc'un kesilmesine yol açacak. küresel ısınma yavaşlatılmalı. nasıl ve ne pahasına olursa olsun. bu gidiş durdurulmalı.

anlam arayışında kayıp bir ruh daha... ya n'olacağıdı...

eko-se

evrimsel biyolojide, temel sosyal dönüşüm becerilerinden biridir.

tahıl, hayvan evcilleştirmeden çok bin yıllar önce doğada rastlayıp yakıcı olan ateşi (volkanlar, orman yangınları, meteor yatakları) elini yakmadan alıp götürmeyi sonra parça tahtalarla besleyip sürdürmeyi başarmak ai programcılığından bile öte bir beceriydi.

hemen her yerde farklı topluluklarca bu başarıldı ve insan değişmeyecek bir dönüşüme uğradı; "ateş ile tüm diğer canlıları ürkütme kudreti".

işte şimdi tanrıya sıra gelmişti. kudret ve hükmetme, nöral ağlarda "analoji" işlevi nedeniyle tanrımızı da akla getirmişti. böylece "soyutlama" da başladı.

yani ateş sadece araç değildi, yeni yaşam tarzının başlatıcısı idi: anlam arayan canlılık.

böyle güzel üzümleri olan dünya hiç sevilmez mi...

istanbul'un beykoz ilçesinde boğazın kuzey kıyılarını kaplayan mahallesidir. haritada;

yeşili koyu, insanı kaba bir mahaldir. vapurla gideriz. iskelesi;

pazar günleri güzel bir doğa kaçamağı için önerilir.

hapşuuuu...

günümüzün başlangıç günleri olacağı göçmen kuş hareketidir. çaylak, coğrafyamızın atmacası dır. bizim mahallerdekiler göçtüler bile. afrikaya doğru gittiler.

hepi topu kaç tane ki...

yok

geçen gece arkadaşla yine tinsel ilişki kuruyoz,

zart diye arama geldi, neymiş savcı imiş iban vercekmiş para aktarcakmışız.

yaa biz öğrenciyiz ne parası ne ibanı?

tinsel ilişkimizi bozuyon dedik. paran batsın yürü git...

sonrası iyilik güzellik nirvana falan.

inan vakit çok ilerledi,
şarkı da yazılmıyor şiir de,
bir parçacık gözlerin vardı,
onlara da bakılmıyor artık.

ağlamak tenhalaşmaktı,
ona da takılmıyor aklım.
gözlerim gözlerinde,
ne şarkı var orada ne de şiir artık.

"cehalet mutluluktur"* derler di.

gavur ne bilir; yanılmış işte.

unutmaktır mutluluk. evt

yogacı kızlar kadar çekicidir elbet.

namaste=namaz

seri katil olurdum

yaşar kemal roman karakterlerini derliyorum, bir anda gelen aydınlanma ile yazdığım tanım oldu: tüm çukurovalılar-anawarzalılar sırılsıklam duygusal tiplemeler.

içlerinde bir tane bile mantık egemen tip yok. hep duygusal düşünceler, duygusal kararlar...yanılıyor muyum acaba?

belkide "ada hikayesi serisi"ni ve "dağın öteyüzü" serisini bir daha elden geçirmem lazım. bilemedim ama demirciler çarşısı cinayeti de aynı "sırılsıklam duygusallık"...

bence yanılmıyorum.

dayılara geldik, inecek var mı? arkadan bakan ex-yengen. takma kafana.