dünya hep dışımızda kalmaya mahkumdur biz de "yabancılaşmaya"...
ufka doğru attığımız her adımda, ufuk bir adım daha uzağa gidecektir. hiç bitmez bu erişme çabamız ve onun daha fazla uzaklaştığını görmemiz. oysa onunla iç içeyiz, sadece bilincimizin kavrayışı kifayetsiz kalıyor.
dünyayla aramızdaki mesafe hiç azalmadığı için yabancılaşmamız ,"yokluk" hissetmemiz, kalben üşümemiz hiç geçmez...
ey kör! bu yer, bu gök, bu yıldızlar, boştur boş!
bırak onu bunu da gönlünü hoş tut hoş!
şu durmadan kurulup dağılan evrende
bir nefestir alacağın, o da boştur boş!
normal sözlük'ü kullanarak 3. parti dahil tarayıcı çerezlerinin kullanımına izin vermektesiniz.
Daha detaylı bilgi için çerez ve
gizlilik politikamıza bakabilirsiniz.
online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.