1.
dünya'nın en başarılı millî futbol takımlarından biridir. şu ana kadar yapılan bütün dünya kupalarına katılmış tek ülkedir. katıldığı 20 dünya kupası'nda 5 şampiyonluğu vardır. brezilya millî takımının lakabı "seleçao" yani seçilmişlerdir.
devamını gör...
2.
dünya kupası'nın ilk haftası itibariyle en derli toplu futbolu oynayan takım. bekler hariç kadro derinliği inanılmaz seviyede, newcastle'da döktüren guimaraes bile süre alamadı ilk maçta. bekler yamuk yapmadığı sürece favori belli
devamını gör...
3.
çok büyük bir sürpriz olmazsa şayet 2022 dünya kupası şampiyonu olacak takım. bu takımın karşısında şu ana kadar izlediğim hiçbir takım duramaz. tek rakipleri oyun disiplininden kopmaya elverişli kendi futbolcuları. hocaları tite bunun önüne geçebilirse takımın sırtı yere gelmez diye düşünüyorum.
devamını gör...
4.
fransa'yla önceden karşılaşmazlarsa finali oynayacaklarını tahmin ettiğim futbol takımı.
devamını gör...
5.
benim için şu 4lüdür.
bunun üzerine bir 4lü görülmemiş ve görülmeyecektir.
messi-ronaldo-haaland-de bruyne 4lüsünü bir araya getirseniz de şu tadı vermeyecektir.
devamını gör...
6.
2022 dünya kupası'nda grup liderliğini garantilemesinin getirdiği rahatlıkla kamerun karşısına yedek kadroyla çıkıp 1-0 yenilen milli takım. "brezilya'nın yedekleri bile bu turnuvanın favorisi" diyenleri ters köşeye yatirmislardir. son 16 turunda güney kore ile eşleştiler. bu turu kesin geçer çeyrek finale kalır diyenleri de ters köşeye yatırmaları dileğiyle.
devamını gör...
7.
o eski halinden eser yok şimdi takımı.
eskiden adamların yedek kadrosu bile yıldız doluydu. şimdi hep sıradan oyuncular.
tabi bunun neticesinde norveç'e son 16'da elendiler.
brezilya milli takımının şöyle manyak istatistikleri var.
- tüm dünya kupalarına katılan tek takım.
- 1982'den beri (44 yıldır) dünya kupası gruplarını 1. bitiriyorlar.
- en kötü başarıları 2 defa son 16'da elenmek ( bu kupa ile birlikte 3 oldu) onun harici en az çeyrek final oynamışlar.
- ayrıca brezilya'yı eleyen takımlar en kötü yarı final oynamış.
yani adamlar tam bir turnuva takımı.
hele 1990 - 2002 arası inanılmaz. adamlar 3 final üst üste oynadı, ikisini kazandı.
ancak başta da dediğim gibi eski brezilya yok.
belki önümüzdeki yıllarda adamların daha da çöküşünü izleyeceğiz.
eskiden adamların yedek kadrosu bile yıldız doluydu. şimdi hep sıradan oyuncular.
tabi bunun neticesinde norveç'e son 16'da elendiler.
brezilya milli takımının şöyle manyak istatistikleri var.
- tüm dünya kupalarına katılan tek takım.
- 1982'den beri (44 yıldır) dünya kupası gruplarını 1. bitiriyorlar.
- en kötü başarıları 2 defa son 16'da elenmek ( bu kupa ile birlikte 3 oldu) onun harici en az çeyrek final oynamışlar.
- ayrıca brezilya'yı eleyen takımlar en kötü yarı final oynamış.
yani adamlar tam bir turnuva takımı.
hele 1990 - 2002 arası inanılmaz. adamlar 3 final üst üste oynadı, ikisini kazandı.
ancak başta da dediğim gibi eski brezilya yok.
belki önümüzdeki yıllarda adamların daha da çöküşünü izleyeceğiz.
devamını gör...
8.
1978'den beri dünya kupalarını takip eden biri olarak, brezilya milli takımı hakkında biraz görüşlerimi anlatayım.
joga bonito yani göze hoş gelen futbol kavramı pragmatizme yenik düşerek adım adım endüstriyel futbolun çarkları arasında kayboldu. sambacılar, her geçen dönem estetik kimliklerinden biraz daha ödün vererek bugün sıradanlaşan bir takıma dönüştü.
1982 ve 1986 dünya kupası kadroları, futbol tarihinin kupa kazanamamış en muazzam jenerasyonuydu. zico, socrates, falcao, toninho cerezo ve jünior. gibi isimlerin oluşturduğu orta saha, taktik tahtalarına meydan okuyan birer sanat eseri gibiydi. skorun değil, oyunun güzelliğinin önemsendiği bu dönem, brezilya futbolunun en saf ve en şöhretli zirvesiydi.
fakat 1990’lar ve 2000’lerin başına gelindiğinde brezilya, "kazanmak zorundayız" diyerek daha defansif ve katı bir yapıya büründü. 1994'te dunga liderliğindeki sert orta saha ve romario ile bebeto ’nun dehasıyla kupa geldi.
2002'de ise dünya futbolu, tarihin en korkutucu hücum hattına tanıklık etti: ronaldo, rivaldo ve ronaldinho arkalarında ise cafu ve roberto carlos gibi kanatları koridor yapan makineler vardı. bu dönem, estetiğin bireysel dehalarla son kez kupaya dönüştüğü "son altın çağ" oldu.
2010’lar ise çöküşün başlangıcıydı.
2006'daki kaka ve adriano ’lu jenerasyonun erken vedasından sonra üretim bandı durdu. brezilya, yaratıcı orta sahalar yerine mücadeleci ama sıradan defansif oyuncular üretmeye başladı. 2014 dünya kupası'ndaki 7-1'lik tarihi almanya hezimeti, aslında bu çöküşün ve neymar'ın omuzlarına yüklenen aşırı bağımlılığın acı bir faturasıydı.
bugün: bir markaya dönüşen ama yok olan seleçao
son olarak 2026 dünya kupası'nda norveç'e son 16 turunda elenerek tarihinin en uzun kupa hasretine gömülen brezilya, artık sahada korku salan o eski takım değil. casemiro, danilo gibi yaşlanan liderlerin miadını doldurması, orta sahadaki yaratıcılık kısırlığı ve vinícius jr. dışında takımı sürükleyecek jenerasyon liderlerinin çıkmaması, bugünkü tablonun özeti.
bir zamanlar sahaya çıktığında futbolu bir karnavala dönüştüren brezilya, 80'lerin zico ve sócrates’li şiirsel oyunundan, bugün sadece bireysel kıvılcımlara ve endüstriyel marka değerine sığınan, taktiksel olarak sıradanlaşmış bir takıma evrildi.
joga bonito yani göze hoş gelen futbol kavramı pragmatizme yenik düşerek adım adım endüstriyel futbolun çarkları arasında kayboldu. sambacılar, her geçen dönem estetik kimliklerinden biraz daha ödün vererek bugün sıradanlaşan bir takıma dönüştü.
1982 ve 1986 dünya kupası kadroları, futbol tarihinin kupa kazanamamış en muazzam jenerasyonuydu. zico, socrates, falcao, toninho cerezo ve jünior. gibi isimlerin oluşturduğu orta saha, taktik tahtalarına meydan okuyan birer sanat eseri gibiydi. skorun değil, oyunun güzelliğinin önemsendiği bu dönem, brezilya futbolunun en saf ve en şöhretli zirvesiydi.
fakat 1990’lar ve 2000’lerin başına gelindiğinde brezilya, "kazanmak zorundayız" diyerek daha defansif ve katı bir yapıya büründü. 1994'te dunga liderliğindeki sert orta saha ve romario ile bebeto ’nun dehasıyla kupa geldi.
2002'de ise dünya futbolu, tarihin en korkutucu hücum hattına tanıklık etti: ronaldo, rivaldo ve ronaldinho arkalarında ise cafu ve roberto carlos gibi kanatları koridor yapan makineler vardı. bu dönem, estetiğin bireysel dehalarla son kez kupaya dönüştüğü "son altın çağ" oldu.
2010’lar ise çöküşün başlangıcıydı.
2006'daki kaka ve adriano ’lu jenerasyonun erken vedasından sonra üretim bandı durdu. brezilya, yaratıcı orta sahalar yerine mücadeleci ama sıradan defansif oyuncular üretmeye başladı. 2014 dünya kupası'ndaki 7-1'lik tarihi almanya hezimeti, aslında bu çöküşün ve neymar'ın omuzlarına yüklenen aşırı bağımlılığın acı bir faturasıydı.
bugün: bir markaya dönüşen ama yok olan seleçao
son olarak 2026 dünya kupası'nda norveç'e son 16 turunda elenerek tarihinin en uzun kupa hasretine gömülen brezilya, artık sahada korku salan o eski takım değil. casemiro, danilo gibi yaşlanan liderlerin miadını doldurması, orta sahadaki yaratıcılık kısırlığı ve vinícius jr. dışında takımı sürükleyecek jenerasyon liderlerinin çıkmaması, bugünkü tablonun özeti.
bir zamanlar sahaya çıktığında futbolu bir karnavala dönüştüren brezilya, 80'lerin zico ve sócrates’li şiirsel oyunundan, bugün sadece bireysel kıvılcımlara ve endüstriyel marka değerine sığınan, taktiksel olarak sıradanlaşmış bir takıma evrildi.
devamını gör...