bugün okuduğunuz en güzel cümle

"giden fotoğraflarda kalır, fotoğraflar ise kalanlarda."

ilber ortaylı

bir arkadaşımın, yani benim karakterime taban tabana zıt ama o zamanlar iyi anlaştığım liseden sıra arkadaşım, bana herkesi kendim gibi zannetmemin hayatta yaptığım ve yapacağım en büyük hata olduğunu söylemesiydi. ve fakat onu yanlış anlamıştım, ben kendimin, sorunlarımla birlikte benzersiz olduğunu düşünüyordum halbuki aynı sorunları, aynı karakter özelliklerini, aynı hayatı bir şekilde yaşadığım o kadar çok insan varmış ki şu dünyada, o zamanlar tabii internet yoktu, internet denen şeyi türkiye'ye geldiği ilk günlerden beri kullanan biri olarak bu forumlar, bloglar, sözlükler vb. oluşumlar sonradan sonraya türediğini biliyorum ve bunlar arttıkça etkileşim de arttı, ben de dünyaya açıldıkça biz olmayı öğrendim, ama aynı zamanda da kötü insanları da gördüm, bir insanın ne kadar kötü olabileceğine de şahit oldum defalarca, kalbim temiz çok şükür, hepsinin ardımdan düştüğünü de gördüm, ama onlardan farkım şuydu; bir tekme de ben vurmadım, çok rahat vurabilirdim, hatta geçen bir tanesine destek de çıktım.

dünyayı iyilik kurtaracak, bir gün.. ewed..