cavit karabey

yakışıklı bir türkücü.

burda çiçekler açmıyor,
kuşlar süzülüp uçmuyor.
yıldızlar ışık saçmıyor,
geçmiyor günler geçmiyor

avluda volta vururum,
kâh düşünür oturum
türlü hayâller görürüm,
geçmiyor günler geçmiyor

gönülde eski sevdalar
gözümde dereler bağlar
ayna daha yârim ağlar
geçmiyor günler geçmiyor

yanımda yatan yabancı
her söz zehir gibi acı
bütün dertlerin en gücü
geçmiyor günler geçmiyor


dışarda mevsim baharmış,
gezip dolaşanlar varmış
günler su gibi akarmış,
geçmiyor günler geçmiyor...