çiçek göndermek

aklıma geldikçe gülüyorum.
hatşepsut nişanlı, nişanlısı askerde, uzak bir yer. aklına ona çiçek göndermek geliyor ama o zamanlar kargo margo yok. ortak bir arkadaşları var, onu arıyor, hasan'a çiçek yaptırıp götür diyor...abla, ne çiçeği....nizamiyenin kapısında elinde bir buket tutan bir adam ve anons ediliyor....
er hasan ziyaretçin var..........çok gülmüştüm.

eşim okulu uzattı, bende mersin'e döndüm. doğum günü... ne yapayım ne yapayım? sınıfından bir çocuk var, mehmet. mülayim, sessiz (özellijkle seçtim tabi) aradım, mehmet böyle böyle, janjanlı bir çiçek yaptır, kampüstedir, git bul ve ver dedim, tamam dedi.
1 saat sonra eşim aradı, ağlamaklı, sesi titriyor....
yüz metre kadar uzakta elinde çiçekle gördüm onu, bana doğru geliyordu, başımdan kaynar sular döküldü kelenderis... ta ki gelip kelenderis'ten diyene kadar..
çok korkmuş ters bir şey olacak diye.

ağaç gönderiyorum
iyice sulayın ama

yolla gelsin.

seçim aşamasında dikkat edilmesi gerekir.

siz siz olun beyler, akıl tutulması yaşayıp yakın kız arkadaş/bacı/dost hükmündeki hanımlara bir vazo dolusu kırmızı gül göndermeyin. gönderecekseniz de gününü şaşırıp yanlış vakitte göndermeyin.

bizzat yaşadım oradan biliyorum.

bana da çiçek yollayın. canım çekti.

benim için nedense çok kıymetlidir.birinin doğum gününde veya birini mutlu etmek için tercih ettiğim hediye yöntemidir

bana göndermeyin, yıllar önce kazara elime bir buket çiçek geçmişti, allahımmm çiçeği nereye saklayacağımı şaşırdım, yanıma yapıştırıyorum olmuyor, arkama tutuyorum olmuyor, sanki elimde kesik bir baş taşıyorum da herkes bana bakıyor.

çöp tenekesinin yanından geçerken atmayı bile düşünmüştüm.