dam üstünde un eleyen kadına bakmayan erkek çekiciliği

bazı erkekler vardır, dam üstünde un eleyen kadına bile bakmazlar. çünkü onlar için hayat flört değil felsefi bir yaklaşımdır. o adamlar damda unu eleyenin değil unun esas anlamının peşindedir. kadın un eleyip o tombul olduğu iddia edilen organlar başkaldırken , o adam buğdayların üretim aşamasında yaşanan sınıf çatışmasını düşünür.

damın üstünde un eleyen kadın yorgun, bitkin güneş kadının göğüslerine vurarak dikkati oraya çekmeye çalışıyor. o sırada bir adam damın aşağısında ama kadına bakmıyor gözü elenen unun beyazlığında. o adamın çekiciliğinin başladığı nokta burası işte çünkü hiçbirşeyin farkında olmasa bile, herşeyin farkında olan erkek olarak ortamda parlamakta.

modern dünyada bakmamak sıradan basit bir refleks değil , bir estetik kaygısı güdülen tercihtir. dam üstünde un eleyen kadına bakmamak aslında şehvetini minimalist bir düzeye indirgemek istemeye dayalı bir manifestodur kendi içerisinde.

kadın un eledikçe, bir şeylerin ters gittiğini anlar . umutlanmıştır kendisine bakan erkeklerden bıkan kadın neden bakmıyor bu? der kendi kendine... aşağıda olan adam bakmamakla kadının ilgisini çekmiştir aslında garip hayat paradoksu içerisinde bir sarmal gibi döngü hikayede.

gün gelir o adam kafasını kaldırıp bakar kadına , kadın unu elemeyi bırakır ve havaya savurur.
adam sessizce:
-toz oldu hava
kadın
-zaten toz gibiyin ama....

kardeşim biz memeye doyduk artık
cezbeden bi tarafı kalmadı memenin
bundan sonra barsa yoksa hanımın memeleridir aslolan