dayım (film)

yıllar önce bi arkadaşın önerisiyle izlemiştim, mubi'ye geldiğini görünce sevindim ve bir daha izledim, yine aynı tadı aldım. acayip tatlı bi kısa film, deep turkish'in acının tatlı tebessümü tabiri cuk oturuyor buna, sırıtarak izliyorsunuz ama dipteki melankolik hava da ara ara esiyor surata. bir mini dizi bile çıkabilirdi bu masalsı dayı karakterinden ama tadında bırakılmış. ahmet uğurlu effecti de övmek lazım ama üşeniyorum..

tayfun pirselimoğlu‘nun kısa filmidir.

film küçük yeğenin ağzından dayısını anlatmasıyla başlıyor ve bittikten sonra ağızda hoş bir tat bırakıyor.

14 dakikada böyle garip ve güzel bir karakter izletmek ve o karakter üzerinden cesareti, macerayı, tutkuyu ve hayalleri olan bir adamı anlatmak büyük iş.

severek izledim severek tavsiye ederim.

tayfun pirselimoğlu tarafından senaryosu yazılan ve yönetilen yaklaşık 15 dakikalık kısa film; 1999 yılında çekildiği bilinmektedir.



tabutta rövaşata filminden de tanıdığımız ahmet uğurlu başrolde yer alır iken, yardımcı rolde ise halil tatari çocuk oyuncu rol almıştır.

uçma meraklısı ve otantik bir insan olduğunu söyleyebileceğimiz bir dayının 42 yıl önce başına gelenleri konu ediniyor;
bütün bu olanları ise o zamanlar küçük bir çocuk olan yeğeni anlatıyor.

kahve içmeyi çok seven, bıyıklarının kesilmesini istemediği için askere bile gitmemiş olan, enstrüman çalan, hollywood yıldızlarına mektuplar yazan, uçmak isteyen ve hayallerine kimseyi inandıramayan bir dayı vardır, belki de uçlarda yaşadığı için ciddiye alınmamaktadır.

aşk yüzünden intihara kalkışmıştır ayrıca bu adam, girişimi başarısız olmuş ve renksiz hayatına bir palet renk aramaktadır.

bir gün uçma hayali gerçek olur, afrika'da gerçekleşmiştir bu hayal, hayatta her şeyin bir bedeli olduğu gibi bu hayalin de bir bedeli olacaktır.

ahmet uğurlu'yu tabutta rövaşata filminden dolayı seviyordum, oradaki oyunculuğu bence hüzünlüydü, kısa filmde görmek de mutlu etti ve biraz da şaşırdım onu görünce.

filmin bana düşündürdüğü şeylerden biri de şuydu, çok sevilen bir insanı yitirince kişinin artık her şeye cesaret etmesi, nasılsa artık kaybedecek bir şeyi olmadığı için her şeyi uçlarda yaşaması, ölümden bile korkmaması, uçmaktan ve yere çakılmaktan korkmayışı, aşk uğruna intihar girişiminde bulunduğu için düşündüren şeylerdendi.

hayallerinden vazgeçmemek gerektiğini hatırlatan bir film oldu benim için.

filmin sonunda nedense içim sızladı,
belki de bir gün tüm sevdiklerimiz gökyüzünde olacağı içindir.

bu kısa filmi ilk olarak geçen yaz izlemiştim,bu başlık vesilesiyle tekrardan izledim ahmet uğurlu bu film için sanki biçilmez kaftandı,diyaloğunun az olmasına rağmen rolünü tam anlamıyla mükemmel oynamış.

filmde absürtlük derecesine varacak şekilde hayal gücünün sınırının olmayışı ve bir çocuğun gözünden sanki bir süper kahramanın tezahürü yapılıyormuş hissi aldım,hoş bir film.

bu filmin benim için üzücü yönü kötü bir tesadüf olarak filmi izledikten birkaç gün sonra ahmet uğurlu vefat etmişti.gerçekten büyük bir oyuncuydu,tabutta rövaşata ve behzat ç'deki aziz başkomiser rolleri çok iyiydi tekrardan saygıyla anıyorum.