elinde ekmek poşetiyle ağır ağır yürüyen kambur amca

kim bilir hangi yorgun hayatın yükünü sırtında taşıyor diye düşündürür. nasıl yaşamıştır, nereye gitmektedir?

romantizm yapılmaması gereken olaya, eyleme ilişkin özne olan birey.

bak işte o amca huzurdur...

elindeki yükü agır değilse yardım etmeyin. o da onun sporu.. ağırsa amca ver yardım edeyim deyin. ekmeğinin arasına zeytinini peynirini koyup yiyecektir. domatis de doğrar. bi de çay demler amcam. oh mis.

yaşarsanız ilerdeki muhtemel halimiz belki de. ibret almak, hiç yaşlanmayacak gibi yaşamamak gerek.

10 yıl sonra olan ben.

yiyip yiyip fazla kilo alıp "belim ağrıyahhh" moduna girmeyin.

elinde sebze poşetiyle penguen gibi paytak paytak yürüyen teyzenin kocasıdır. ciddi ciddi soruyorum, bizim yaşlı teyzeler neden öyle yürüyor bilen var mı.

elinde ekmek poşetiyle ağır ağır yürüyen kambur amca da, paytak paytak yürüdüğü için laf edilen yaşlı teyzeler de sanki gizli bir yürüyüş sınavına girmiş gibi.. kurt kocayınca köpeklerin maskarası olurmuş ama kimse şunu sormuyor, herkes genç kalmak zorunda mı..? o paytak paytak adımların içinde yıllar, yorgunluk, sabır var. biraz yavaşlarlarsa dünya duracak sanıyoruz ama aslında durması gereken tek şey dilimiz.