ernest dowson

dünyadaki gelmiş geçmiş en iyi şairdir kendisi. ama bilinmez tabii. ben de bildirmeye geldim işte. bilin lan. en iyi şair ernest dowson'dır. benden sonra tabii.

dün gece, ah, dün gece,
onun ve benim dudakları arasında
gölgen düştü, saynara!
nefesin döküldü
öpüşler ve şarap arasında ruhuma;

ve ben çaresiz ve eski bir tutkudan esriktim.
evet, çaresizdim ve başımı eğdim:
sadıktım sana, saynara!
ben kendi tarzımda.

bütün gece kalbimde onun sıcak kalbinin atışını hissettim,
gece boyunca kollarımda aşk ve uyku içinde yattı;
elbette kırmızı dudaklarının öpüşleri tatlıydı;
ama ben çaresiz ve eski bir tutkudan esriktim.
uyandığımda ve şafağı gri renkli bulduğumda:
sadıktım sana, saynara!
ben kendi tarzımda.

çok şeyi unuttum, saynara!
rüzgarla uçup gitti hepsi.
güller savurdum kalabalıkta.
güller coşkuyla uçuştu havaya.
dans ettiler, senin solgun,
kayıp zambaklarını unutmak için,
ama ben çaresiz ve esriktim eski bir tutkudan,
evet, tüm zaman boyunca, dans sürekli olarak çok uzun sürdü ama;
sadıktım sana, saynara!
ben kendi tarzımda.

daha çılgın bir müzik ve daha güçlü bir şarap için yalvardım,
ama ziyafet bittiğinde ve lambalar söndüğünde,
o zaman gölgen düşer,
saynara! gece senindir;
ve ben çaresizdim ve eski bir tutkudan esriktim,
evet, arzularımın dudaklarına açtım:
ama sadıktım sana, saynara!
ben kendi tarzımda.