fücur (kitap)

keşke okumasaydım dediğim bir kitaptı, çünkü bu yarayı çok iyi tanıyordum... öyle güzel ve gerçekçi işlenmişti ki gecenin bir vakti sessizce ağlarken buldum kendimi... ruhlar, kokular aşinaydı bana... hem ali'yi, hem onu öz oğulları gibi seven ailesini, hem de gerçek annesi beyza'yı çok iyi tanıyordum sanki... özellikle beyza'nın hayatının en acı kısmında kendimi tanıdım, belki de bir noktada kaderdaş olduğumuz içindir...

kitabın odak noktasının spoiler değeri taşıdığı için açıklayamıyor olsam da türünün içinde en gerçekçi yazılan hikayelerden birisi olduğunu söyleyebilirim... öte yandan aleviliği, daha doğrusu nusayri mezhebi ve ehl-i beyt'i; ayn,mim ve sin'in sırrını keşfetme babında oldukça bol içerikli bir öykü olduğunu düşünmekteyim... kesinlikle yetişkin okurlar için uygun olmakla birlikte özellikle son sahnelerin çok yıpratıcı içerikte olduğunu söyleyebilirim...