garfield (2024)

senaryo daha iyi olabilirdi gibi geldi, üstelik evde geçirdiği zaman çok kısa geldi, evde de biraz macera olabilirdi. onun dışında başta güzel giderken ortalarda sıktı, nedense çok iyi olabilecek bir filmi batırmışlar gibi geldi ya da ben başta fazla yükseldim emin değilim. çünkü başlangıçta 10/8 vereceğim gibiydi sonra 10/6 ya kadar düştü. normalde animasyon izlemem ama çocukluğumu yad edeyim dedim, mesela (bkz: ratatouille (film)) harikaydı, çocukluğumdan bile daha çok severek izlemiştim.

bir mark dindal animasyon filmidir.

filmin senaryosunu paul a. kaplan, mark torgrove ve david reynolds birlikte yazmıştır. bu kötü animasyon filmin seslendirme kadrosunda büyük oyuncu samuel l. jackson, chris pratt, hannah raddingham, ving rhames, brett goldstein ve snoop dog gibi isimler yer almıştır.

bazı çizgi film karakterleri bir şekilde efsane olmayı başarmıştır. ben kendisini çok sevmesem de garfield da bunlardan biridir. ve bu karakteler iyi birer filmi hak eder. ancak bu filme bakarak söylüyorum ki garfield hak ettiğini alamamış.

filmde garfield her zamanki tembelliğinde bir yandan yemek yiyip bir yandan da bize hikayesini anlatıyor. jon arbuckle ve oddie ile nasıl tanıştığını, jon'u sahiplendiği zamanın hemen öncesinde neler yaşadığını anlatıyor bize.

ve filmin asıl bombası ise garfield'ın çok uzun zamandır görmediği ve ciddi şekilde de öfkeli olduğu babasının ortaya çıkışını izlememizdir. garfield hem geçmişi ile ilgili merak ettiği şeyleri öğrenir hem de babası ile yeniden bağ kurmaya çalışır.

bu animasyon filmde hem görsel olarak çok başarısız bir çaba var hem de bize anlatılan konu ziyadesiyle boş bir hikaye.