getir banabi dominos vs reklamları

‘nın, döneri, hamburgeri, pizzayı vs tüm yemekleri tv ekranını tam kaplayacak şekilde ve günün her dakikasında herkesin canının çekeceği şekilde reklam vermesi artık beni rahatsız etmektedir. aynı durum sucuk, pastırma vs satan markalarında yapması hiç hoş değildir. benim durumum var alabilirim, yiyebilirim, belki de imkanım olduğunu hissettiğim için canım bile çekmeyebilir. ama asgari ücretle ve daha düşük maaşlarla geçinen ve bu yiyeceklere istediği her zaman sahip olamayacak milyonlarca insanın, küçücük çocukların gözüne gözüne sokmalarına birisinin artık dur demesi gerekiyor. ota b.ka ona buna ceza kesen rtük’ün bu işe el atması elzemdir. nasıl alkol, tütün, silah vs reklamı yapılamıyorsa, yiyeceklerin detayını ve insanın canını çektirebilecek reklamlara da düzenleme yapılması şarttır. saçma bulan ya da bu mu derdin diyecek olan yazarımsılara cevabım ise; gözünüzün önüne babasından-anasından o hamburgeri, döneri isteyen çocuğu getirin ve o babanın çocuğunun istediği şeyleri alamadığını, çocuğunun dikkatini başka yere çekebilmek icin ne taklalar atıp ezildiğini hissedin.

aynı zamanda (bkz: kaç para ulan bir flüt) ’ü aklıma getirmiştir.

hangisiydi hatırlamıyorum. bir lahmacun alırsanız dükkanın kirası ödenir mesajlı reklamı görünce o uygulamayı kullanmamaya karar verdim. ilk nedeni: dükkanın kirasını bana ödetmeye çalışıyorlar gibi hissetmem, ikincisi ise reklam yapan uygulamanın kendisini hayır kurumu gibi lanse etmesiydi.

yine yanlış yere bakan bir yurttaşım daha. bu sihirbazlara, sahtekarlara kanmayın. gidip şirketleri ve reklam politikalarını şikayet edeceğine devletin bizi neden fakir bıraktığını sorgula. bu ülkenin bir tane bile bankası bize ait değil. hepsinde yabancı ortaklıkları var. memleketin kazanılmış bütün serveti sömürülürken sen püskevitler diyen duyargalı parti lideriyle aynı ortak paydada buluş tamam mı?
kimin ne b*k yediği beni ilgilendirmez. benim vergilerimle yemediği sürece.