göz zevki var iken burun zevki olmaması saçmalığı

düşünsene… göz zevki diye bir şey var: renklerin ahengi, formun uyumu, ışığın gözü okşayışı falan filan. estetik deyince herkes bir picasso kesiliyor ama kimse burnum estetik zevkten bayıldı demiyor.

oysa düşün burnun da her gün çalışıyor, hem de fazla mesaiyle....

sabah kahve veya çay kokusuyla başlıyor mesaisi, akşam ter kokusuyla bitiyor… ama kimse şu kokunun dizaynı harika olmuş demiyor.
burun hep maruz kalan, hiç övülmeyen organ.

gözün influencer, burnun işçi sınıfı.

bir ressam ışığın burnuma vurduğu o an diye tablo yapmaz, çünkü o an kokudur, tabloya sinmez. eğer burun zevki diye bir şey olsaydı, van gogh kulağını değil, burnunu keserdi mesela. kokunun formunu bozmak istemedim derdi, entelektüel kriz bahanesiyle.

ama yok. neden? çünkü insanlık buruna karşı sınıfsal ayrımcılık yapıyor.
göz, kapitalizmin maskotu. reklam, moda, tasarım… hepsi bak üzerine kurulu. burnun tek pr’ı parfüm reklamı, o da zaten fransız aksanıyla şehvet diye fısıldıyor, gerçek kokudan kaçıyor. toplu taşıma sonrası burun zevki koleksiyonum diye sergi açsan, kimse gelmez.
çünkü kimse terin sanatsal potansiyelini görmek istemiyor.

oysa burnun sanatı, gerçeğin ta kendisi.
göz yalan söyleyebilir; filtreler, ışık oyunları, illüzyonlar…
ama burun asla kandırmaz:
koku ya güzeldir, ya rezalet.
ortası yok.
hayatın kendisi gibi, kokunun da trajik bir dürüstlüğü vardır.
ama biz o dürüstlüğü bastırıyoruz lavantalı sabunla, değiş kokularda oda spreyleri ile, temizlik kokusu diye dayatılmış burjuva sterilizasyonuyla.

belki de burun zevki olmasın diye özellikle tasarlandı hayat. çünkü kokunun hafızası çok kuvvetli; bir koku, seni yıllar önceki utanç verici bir ana ışınlayabilir.
mesela, lise kantininde alınmış ucuz tostun kokusu…
ya da eski sevgilinin parfümü.
burnun, travma arşivi gibi. göz sadece bakar; burun hatırlar.

sonuç olarak, göz zevki varsa, burun zevkide olmalıydı.
ama olmadı. çünkü insanlık kokudan utanıyor.
ve utanmak, burnun değil, beynin kokusudur.
pis pis kokar, farkında bile olmazsın.

yoksa fakirlerde yok
biz şarabı içmeden önce koklayıp gulugulu yapıyoruz

var?
burun zevki olmasa niye 387383 tane parfüm olsun?

zamanında biri benden hoşlanmıştı. birkaç buluştuk kendisiyle. ilk zamanlar tokalaşma filan vardı ve genelde birkaç arkadaşımız daha bulunurdu etrafınızda. ama onun bana ilgisini görünce, iyi de bir insandı kendisi benim de hoşuma gitmeye başlamıştı. bir kere yalnız buluşmak için sözleştik. neyse buluşma sonrası herkes evine gidecek, hiç yapmadığımız bir şey yaptık ve ilk kez sarıldık. ilk ve son sarılmam ve baş başa görüşmem oldu kendisiyle. çünkü çok kötü ter kokuyordu. o gün, o dakika soğudum kendisinden. bunu ona söylemeye cesaret edemeyince, buluşma taleplerine de olumlu dönüş yapamadım. yani burun zevki var arkadaşlar, essahtan var. yok diyenin burnunu kırarım valla. askdkgjdl

#3776029 entryi okuyunca aklıma geldi. ben de kötü kokuya karşı çok hassasım. çantamda en az iki tür güzel koku taşıyorum. bazı insanların kötü kokmasının sebebi genetik, kimilerininki ise aldıkları gıdayla irtibatlı diye düşünüyorum. alt kat komşum olan dul beyefendi de bunlardan bir tanesi. aslında iyi çocuk ama binada elektrik kesilince bununla aşağı inip sigortayı kontrol etmiştik. adamda hakikaten hava durumuna göre değişmeyen kesif bir ter kokusu var. hijyenle yüzde yüz ilgili değil. sonuçta bu devirde herkes günlük banyosunu yapıyordur. adam sadece genetik açıdan şanssız. kendimi 1984 romanında, komşusu parsons'un kokusuna maruz kalan winston smith gibi hissediyorum. aslında ben normal zamanda da winston smith gibi hissediyorum.

olmaz olur mu?
çok şükür vardır. bazen ödüldür bazen ceza ama duyu organlarımin ve hafizamin performansı beni delirtebilecek seviyede yüksek.

bence insanlarda burun zevki var. olma mı? hatta türkülere bile konu olmuştur. 'burnu fındık ağzı gayfe fincanı' demişler.

(bkz: orgazmik kokular),
düşününce mesela sıcak çikolata kakao kokusu beyin hücrelerime kadar işliyor.

nası yok bilader? burnunun içinden dışarı fışkırmış burun kıllarıyla bi kızla görüşmeye git bakim bi daha bakıyor mu suratına?