1.
grapon kağıtları didem madak'ın yayımlanan ilk şiir kitabıdır ve belki de pek çoğumuzu hassas bir noktamızdan yakalayıp sarıp sarmalamıştır. ben de sözlükteki ilk başlığıma bu güzel kitabın en sevdiğim ve benim için anlamı derin olan şiiri ile başlamak istedim, özlemle.
- iris'in ölümü -
bugün kalbimi eski bir plak gibi
öyle çok tersine çevirdim ki
bazı şarkılar vardır
cızırtılı bir yağmur gününü anlatır
uzaklarda süren sarı yağmurluklu bir hayatı
deniz bazen kendini kaldırımlara fırlatır,
o zaman bir yavru yengece bakan
insanların şarkısı olurdu o şarkının adı.
keşke ismim iris olsaydı,
keşke ismim herkese
sarı yağmurluğuyla koşan hayatı anlatsaydı.
bazı şarkılar vardır
ellerim kocamanlaşır, tuhaflaşır
işte o ellerimle herkese
çamurlu şiirler uzatsaydım
hepsi çok kirli olsaydı tanrım!
bazı şarkılar vardır
kırmızı akşamsefalarını anlatır
karanlığın kalbinde yalnız açmanın acısını
komşu kadınların basma elbiseli konuşmalarını
geceyi onlar bahçeye taşırdı
ben ne zaman öleceğim tanrım!
sabah olunca mı?
keşke birkaç dakikayı ipek mendillere sarıp saklasaydım.
irileşen, gitgide irileşen ağaç gibi
ismi nedensizce iris oluveren bir ağaç gibi
şu odanın ortasında dursam,
saat kuleleri dökülürdü dallarımdan tanrım!
artık sarı yaprakların ölü olduğuna inanmıyorum.
bazı şarkılar vardır
kanatlarında yağmuru taşıyan kelebeği anlatır
kırmızı bir çakmak gibi neşeli ölmek olurdu
o şarkının adı,
ardında yalnızca nemli sigaralar bırakmanın acısı
keşke ismim iris olsaydı,
keşke ismimin bir anlamı olmasaydı.
herkes çıkarsın kalbini
o çirkin mücevher sandığından
ve herkes onu birbirine fırlatsın tanrım!
(bkz: didem madak).
- iris'in ölümü -
bugün kalbimi eski bir plak gibi
öyle çok tersine çevirdim ki
bazı şarkılar vardır
cızırtılı bir yağmur gününü anlatır
uzaklarda süren sarı yağmurluklu bir hayatı
deniz bazen kendini kaldırımlara fırlatır,
o zaman bir yavru yengece bakan
insanların şarkısı olurdu o şarkının adı.
keşke ismim iris olsaydı,
keşke ismim herkese
sarı yağmurluğuyla koşan hayatı anlatsaydı.
bazı şarkılar vardır
ellerim kocamanlaşır, tuhaflaşır
işte o ellerimle herkese
çamurlu şiirler uzatsaydım
hepsi çok kirli olsaydı tanrım!
bazı şarkılar vardır
kırmızı akşamsefalarını anlatır
karanlığın kalbinde yalnız açmanın acısını
komşu kadınların basma elbiseli konuşmalarını
geceyi onlar bahçeye taşırdı
ben ne zaman öleceğim tanrım!
sabah olunca mı?
keşke birkaç dakikayı ipek mendillere sarıp saklasaydım.
irileşen, gitgide irileşen ağaç gibi
ismi nedensizce iris oluveren bir ağaç gibi
şu odanın ortasında dursam,
saat kuleleri dökülürdü dallarımdan tanrım!
artık sarı yaprakların ölü olduğuna inanmıyorum.
bazı şarkılar vardır
kanatlarında yağmuru taşıyan kelebeği anlatır
kırmızı bir çakmak gibi neşeli ölmek olurdu
o şarkının adı,
ardında yalnızca nemli sigaralar bırakmanın acısı
keşke ismim iris olsaydı,
keşke ismimin bir anlamı olmasaydı.
herkes çıkarsın kalbini
o çirkin mücevher sandığından
ve herkes onu birbirine fırlatsın tanrım!
(bkz: didem madak).
devamını gör...
2.
yoksul bir aşkın güzelliğini bilir misiniz?
bir gül bir güle derdi ki görse...
yalan söylüyorum
güller bu sıra hiç konuşmuyor bayım.
çiçekli şiirler yazmak istiyorum bayım!
devamını gör...
3.
(bkz: didem madak) kitabıdır.
güneşi özledim, sonra seni. keşke gölgesine razı bir fesleğen olsaydım.
güneşi özledim, sonra seni. keşke gölgesine razı bir fesleğen olsaydım.
devamını gör...
4.
1970/2011 yılları arasında yaşamış türk şair ve hukukçu olan
didem madak'ın yazdığı 68 sayfalık şiir kitabı olup metis yayınları tarafından basılmıştır.
ölen her kadın için bir şiir yazdım.
onları muc'a evin karşılığında verdim çok ucuza.
artık bütün üzgün oluşlarımın adı:
anne!
didem madak'ın yazdığı 68 sayfalık şiir kitabı olup metis yayınları tarafından basılmıştır.
ölen her kadın için bir şiir yazdım.
onları muc'a evin karşılığında verdim çok ucuza.
artık bütün üzgün oluşlarımın adı:
anne!
devamını gör...
5.
didem madak imzalı eser;
sadece 68 sayfa olan eser 2000 yılında yayınlanmıştır.
ah'lar ağacı
pulbiber mahallesi kitaplarını da yeniden okumuş ve geçtiğimiz günlerde o kitapları için de yazmıştım.
şairin yayınlanmış 3 kitabı var sadece,
keşke daha fazla yazmış olsaydı da okunacak kitapları bitmemiş olsaydı diye üzülmemek elde değil.
hayatta olmamanın en kötü yanlarından biri de artık senden gelecek yeni bir yazı, yeni bir kitap olmamasıdır galiba, onu okumak istediğimizde eğer hayatta değil ise yazdıklarını döne döne okumaktan başka hiçbir çare yok.
ölümü dramatize etmek istemem, hayatın en acımasız gerçeği, bundan mütevellit şimdi kitaba geçmek istiyorum.
kitabımız şairin diğer kitapları gibi oldukça kısa, şiirlerinde işlediği temalar diğer kitaplarındaki şiirleriyle benzerlik gösteriyor, örneğin annesizlik.
didem madak galiba 13 yaşında annesini yitirmiş ve hayatı hep bu acının içinde geçmiş, bunu yazdıklarından görüyoruz.
belki de bu ölüme çok üzüldüğü ve kahırlandığı için hastalık onu buldu ve bu hayatta sadece 41 yıl kalabildi.
şiirlerinde annesizlik duygusundan başka duygular da hüküm sürüyor, umutsuzluk, hayatı artık sevmiyor olmak, kendine dair duygu ve düşünceleri, yalnızlık, yalnızlığının ona yaptırdığı şeyler, şiirlerde karşımıza çıkan şeylerdendir.
diğer iki kitabındaki şiirleri kadar hüzünlü şiirler var bu kitabında da.
hatırlar mısın?
mavi saçlı bir tanrı gibi severdim
burdur gölü'nü
o göl şimdi içimde kocaman bir anne ölüsü.
vişne bahçeleriyle dolu
neşeli bir şehre benzerdi senin sesin.
bazen ölmek istiyorum
beni yeniden doğurman için.
sen kar yağmadan önce başkaydın
kar yağdıktan sonra bambaşka.
artık bütün üzgün oluşlarımın adı:
anne!
bilir misin maviş anne?
ben çekildiğim her fotoğrafta
defolu bir kelebek gibi çıkarım.
ellerini hiç tutamayacak mıyım bir daha?
hep bir mucizenin alt katında yaşıyorsun.
inanırım bazen bir kase bal bile umutsuzdur.
"yokluğunda çok kitap okudum"
hiçbir mektup artık ikna etmiyor beni hayata.
sadece 68 sayfa olan eser 2000 yılında yayınlanmıştır.
ah'lar ağacı
pulbiber mahallesi kitaplarını da yeniden okumuş ve geçtiğimiz günlerde o kitapları için de yazmıştım.
şairin yayınlanmış 3 kitabı var sadece,
keşke daha fazla yazmış olsaydı da okunacak kitapları bitmemiş olsaydı diye üzülmemek elde değil.
hayatta olmamanın en kötü yanlarından biri de artık senden gelecek yeni bir yazı, yeni bir kitap olmamasıdır galiba, onu okumak istediğimizde eğer hayatta değil ise yazdıklarını döne döne okumaktan başka hiçbir çare yok.
ölümü dramatize etmek istemem, hayatın en acımasız gerçeği, bundan mütevellit şimdi kitaba geçmek istiyorum.
kitabımız şairin diğer kitapları gibi oldukça kısa, şiirlerinde işlediği temalar diğer kitaplarındaki şiirleriyle benzerlik gösteriyor, örneğin annesizlik.
didem madak galiba 13 yaşında annesini yitirmiş ve hayatı hep bu acının içinde geçmiş, bunu yazdıklarından görüyoruz.
belki de bu ölüme çok üzüldüğü ve kahırlandığı için hastalık onu buldu ve bu hayatta sadece 41 yıl kalabildi.
şiirlerinde annesizlik duygusundan başka duygular da hüküm sürüyor, umutsuzluk, hayatı artık sevmiyor olmak, kendine dair duygu ve düşünceleri, yalnızlık, yalnızlığının ona yaptırdığı şeyler, şiirlerde karşımıza çıkan şeylerdendir.
diğer iki kitabındaki şiirleri kadar hüzünlü şiirler var bu kitabında da.
hatırlar mısın?
mavi saçlı bir tanrı gibi severdim
burdur gölü'nü
o göl şimdi içimde kocaman bir anne ölüsü.
vişne bahçeleriyle dolu
neşeli bir şehre benzerdi senin sesin.
bazen ölmek istiyorum
beni yeniden doğurman için.
sen kar yağmadan önce başkaydın
kar yağdıktan sonra bambaşka.
artık bütün üzgün oluşlarımın adı:
anne!
bilir misin maviş anne?
ben çekildiğim her fotoğrafta
defolu bir kelebek gibi çıkarım.
ellerini hiç tutamayacak mıyım bir daha?
hep bir mucizenin alt katında yaşıyorsun.
inanırım bazen bir kase bal bile umutsuzdur.
"yokluğunda çok kitap okudum"
hiçbir mektup artık ikna etmiyor beni hayata.
devamını gör...
6.
çokomel kâğıdı hanımefendinin kitabı.
devamını gör...
7.
didem madak'ın ilk şiir kitabı. kitap gündelik konuşma diliyle yazılıyor ama bir şekilde çok derin şeyler söylüyor. kitabın genelinde anne kaybı, çocukluk anıları, kadın olmanın zorlukları gibi temalar var. bazen gülümsetiyor, bazen de bir cümlede insanın içini burkuyor. grapon kağıdı zaten kitabın genel havasını özetliyor gibi. renkli, süslü ama dokununca yırtılacak kadar ince.
şiir sevmeyenlerin bile kolaylıkla okuyabileceği bir kitap bence. kısa, samimi ve çok içten.
şiir sevmeyenlerin bile kolaylıkla okuyabileceği bir kitap bence. kısa, samimi ve çok içten.
devamını gör...