greft

hasara uğramış bir dokunun tedavisi için hasarlı bölgeye yerleştiren maddelere denir. greftlerde vaskülarizasyon seviyesi arttıkça fiziksel özellik kötüleşir. greft tipleri 4'e ayrılır:

1. otojen greft:
bireyiin bir bölgesinden alınıp başka bölgesine yerleştirilen greftlerdir. altın standart olarak kabul edilir. bu greft ile oluşan kemik iyileşmesi osteogenezis, osteoindüksiyon ve osteokondüksiyon yolu ile olur. hızlı iyileşme sağlaması, histolojik uyumunun iyi olması, alerjen özellik göstermemesi gibi avantajları; donör sahada ikinci bir cerrahi gereksinime neden olması, daha uzun iyileşme süresi ve donör sahada ağrı gibi dezavantajları bulunmaktadır.

intraoral ve ekstraoral olmak üzere ayrılan donör bölgeleri bulunmaktadır.


2. homojenik greft: aynı tür arasında yapılan greftlemedir. ikinci bir cerrahi saha açılmaması, uygun şekil ve miktarda materyal sağlanabilmesi gibi avantajları varken, alerjin özelliğinden dolayı red ihtimali vardır. aynı zamanda başka birinden alındığından dolayı bulaşıcı hastalık riski vardır. daha az anestezi ve cerrahi zaman gerekir, kan kaybı ve komplikasyon ihtimali de daha azdır. iki çeşiti vardır.
a. izogreftler: aynı türün geneti olarak aynı özelli taşıyan* bireyleri arasında yapılan greftlemedir. antijenik özelliği bulunmaz
b. allojenik greftler: aynı türün aralarında genetik benzerlik bulunmayan bireyleri arasında yapılan greftelemedir. bu greftler antijenik özelliklerinden arındırılmak için de bazı işlemlere tabi tutulur. bu yönden 3'e ayrılır;
-dondurulmuş kemik allogreftleri.
-dondurulmuş kurutulmuş kemik allogreftleri.
-deminerakize dondurulmuş kurutulmuş kemik allogreftleri.

3. heterojenöz greftler: diğer adı kseno grefttir. farklı türde canlı dokularından elde edilir. en sık kullanılanları sığır kaynaklı hidroksiapatitler ve mercan kaynaklı kalsiyum karbonatlardır. biyouyumlu olmaları, daha ucuz olmaları ve daha iyi fiziksel özelliklere sahip ılmaları gibi avantajları vardır. immünolojik reaksiyon ve bulaşıcı hastalık riski bu greftte de bulunur ve hazırlanması uzun ve komplikedir.

4. alloplastik greftler: diğer adı biyomateryallerdir. indüktif etkilerine göre üç gruba ayrılırlar:
a. biyotolere maddeler: kemik doku içine yerleştirildiğinde etrafında fibröz bir doku oluşur. bu da materyalin kemik doku ile doğrudan temasını engeller.
b. biyoinert maddeler: kemik doku içine yerleştirildiğinde etrafında fibröz doku oluşmaz ve kemik doku ile doğrudan temas eder. bu sayede temas osteogenezi olur.
c. biyoaktif maddeler: kemik doku içine yerleştirildiklerinde doku ile kimyasal bağ kurar. bu sayede birleşme osteogenezi oluşur.

osteoindüktif değillerdir fakat osteoindüktif materyalleri mükkemmel bir şekilde taşırlar. antijenik özellik göstermemeleri, bulaşıcı özellik göstermemeleriz osteoindüktif olmaları gibi avantajları vardır. kırılma ve düşük gerilim direncine sahip olmaları ise dezavantajlarıdır.

(bkz: n veya m) ukdesi.

greft, vücuttaki herhangi bir dokunun, bu dokuyu besleyen damar ve sinir bağlantısı olmadan alınarak vücutta başka bir yere nakledilmesi işlemidir. kemik greft uygulaması ise çene kemiği yetersiz olan hastaların kemik miktarını arttırmak amacıyla yapılır.

bypassta kullanılan arteryel greftler:

inferior epigastrik arter
splenik arter
gastroepiploik arter
lima(en önemlisi)
radial arter

kullanılan ven greftler:


vena sefena parva
vena sefena magna
basilik ve sefalik venler.