ilk buluşmaya nikah memuruyla gelen ağırbaşlı kız

fazlasıyla ağırbaşlı olan kızdır. kolay lokma asla değildir. yelkenleri suya indirmesi 6 yıl kadar sürecektir. bu kızı düşürmek engelli deveye 12 hendek atlatmak gibidir.

e şahitler nerede dediğim başlık.

ilk buluşmada genelde insanlar çiçek getirir, belki bir kahve ısmarlar, belki biraz da saçma sapan felsefi laflar eder. ama o kız... o kız sahneye öyle bir giriş yaptı ki, hitchcock bile yönetmenlikten istifa ederdi.
yanında nikah memuruyla geldi.
evet, yanlış duymadınız: nikah memuruyla.

ben daha merhaba demeye çalışırken, arkamdan bir ses duyuldu:
— lütfen kimliklerinizi çıkarın, işlem birazdan başlıyor.

sandım ki kimlik kontrolü var, belki benzer bir operasyona denk geldik. meğer operasyon benmişim.
kız öyle ağırbaşlıydı ki, gözlerindeki ciddiyet bu ilişki ya devlet onaylı olur ya da hiç olmaz diyordu.
ben ise cebimdeki bozukluklarla evlilik harcı ödemeyi düşünüyordum, o kadar hazırlıksızdım.

nikah memuru da ayrı bir karakterdi.
yüzünde ben bunları daha ilk buluşmada evlendirdim, kariyerimde bir dönüm noktası gülümsemesi.
kalemi bile nikah şekli kalemdi. altın rengi, uç kısmında minik bir kalp... sinir bozucu bir profesyonellik.

kız ciddiyetle bana baktı,
— evlilikte sadakat, dürüstlük ve düzenli fatura ödeme sözü verir misin? dedi.
ben ise hala kahvemin parasını kimin ödeyeceğini düşünüyordum.

bir an düşündüm:
belki de doğru olan buydu.
artık kimsenin zamanı yok flört oyunlarına, kimsenin sabrı yok en sevdiğin renk ne saçmalıklarına.
direkt evlen, çay içmeden karar ver, sonra pişman ol, o da ilişki tecrübesi sayılır.

nikah memuru defteri uzatırken kız hala dimdik duruyordu.
ben acaba kaçsam mı diye düşünürken, garson yanımıza gelip tatlı alır mıydınız? diye sordu.
kız, bal gibi olur dedi.
ben tatlı derken evlilik sözleşmesini kastettiğini o an anladım.

ve böylece, ilk buluşmam evet kelimesinin hem kader hem de kaçışsızlık anlamına geldiği bir törenle bitti.
iki kahve, bir nikah, bir travma.
romantizm mi?
o da şahitlerden biriydi.

ironik değil mi?
bazıları ilk buluşmada kalbini verir, ben soyadımı verdim.

ironiyi anlamayan nesle aşina değilim