ilkokul yarım gündü, kantinde şahane tostlar yapılırdı, bir tost düşünün ayvalık tostunun ya da kumrunun normal tost versiyonu ve bu tostları memur çocuğu bir ilkokul öğrencisi olan ben her gün yiyebiliyordum, üstelik bir devlet okulunda. ortaokul ve lise tam gündü, öğle yemeği 4 çeşit tabildot, temiz ve lezzetli catering yemekleri, 7 sene her öğlen bu yemekleri yiyerek geçirdim, kantinimizi bir fast foodçu satın almıştı, döneri, hamburgeri, tostu her şeyi son derece uygun fiyata, son derece leziz, sağlıklı ve yine devlet okulu, tenis kortumuz, toprak ve beton futbol sahalarımız, iç ve dış basketbol/voleybol salonumuz ve sahalarımız, masa tenisi alanlarımız vardı, lisansı vakıf üniversitesinde burslu okudum, her keseye uygun yemekler mevcuttu, kermes tarzı yemeklerden lüks restoran yemeklerine kadar, iki üç yemekhanesi olan, onun dışında kantin, kafe gibi imkanları olan, en kötü zamanlarında bile yolda bırakmayan bir kampüs hayatı sunan bir üniversiteydi, tabii bunlar doların türk lirası karşısında henüz uçmamış olduğu zamanlara denk geldi. lisansüstü eğitimlerimi de devlet üniversitelerinde yaptım, yemekhaneleri meclis yemekhanesi ucuzluğundaydı gerçekten ne yalan söyleyeyim ha menü standarttı bir divan lokantası kıvamında değildi ama olsun, kazandığımızın hayrını gördüğümüz zamanlardı.

velhasıl biz, bizim ana babalarımız devlete sürekli vergi verdi, alnımızın terinde vergi var, bana devlet bu kadar bakmış sağolsun, hayatımı farklı kurgulasaydım daha çok bakardı ama sorun bu değil. sorun bizim sosyal devlet olamayışımız, şu an geldiğimiz noktada biz verdiğimiz verginin karşılığını bile tam olarak alamazken, gavur dediğimiz adamlar vergi bile vermeyen kendi insanlarına diyor ki, sen çalışmak zorunda değilsin ama ben seni vasat da olsa yaşatmak zorundayım diyor.

maalesef şu an gençlerin büyük bölümü hem vergi verip hem de vasat bir hayata talim olarak çalışmak istemiyor.. haklılar haksızlar mesele değil asıl mesele umudun bile kalmaması.

devamını gör...

(4) (0)