istesem yaparım ama yapmıyorum farkındalığı

bana arada bir gelen farkındalık.

şu an istesem serviste "aaağğğ imdaaağğtt" diye bağırabilirim aniden. ama bağırmıyorum. çünkü akıllı uslu bi' kızım.

farkındalıklar bakımından çok önemli bir farkındalıktır. günlük hayatta insanın aklından bir çok düşünce geçer aynı zamanda bazı eylemleri gerçekleştirebileceği fırsatlar da.

toplumda etik değerler vardır, insanlarla bir arada yaşıyorsak bu değerlere uymalıyız. ayrıca empati yoksunu bir toplum muasır medeniyetler seviyesine yükselemez. birine bir davranışta bulunurken ben nasıl düşünürdüm bu durumda sorusunu sorabilmek insanı insan yapan davranışlardandır, unutmayın insan ve hayvanı ayıran en büyük özellik empati kurabilme yeteneğidir.

özetle örnek vermem gerekirse, iş hayatında takım arkadaşlarını kuyusunu kazarak veya iftira atarak bir yerelere gelebilirsin. bu seni değerli yapabilir ama etik bir davranış olmadığı için çoğu insan bunu yapmıyor. örnek tam oturmadı ama düşünüyorum ki her insanın içinden düşünüp de yapamadığı böyle davranışlar vardır. unutmayın biz insanız, yani we are the people. buraya kadar okuduysanız bile teşekkürler.

"boş alan çaycı - düşün emekçisi"

kilo verebilirim.
vermiyorum.
çünkü estetik kaygım yok.

bu farkındalığa yaş almaya başladıkça ulaştım. bilge bilge takılıyom işte.

biraz kendini kandırmaktır bu. götünü kaldıramamak. rahatına düşkünlük.


bahane ama güzel bahane.

mesela ben mantı yaparım ama yapmıyorum. niye yaparsam herkes yine ister. niye kendimi yorayım? işi bilcen işe gitmicen.

hayatta en az bir kere de olsa zor bir şeyi başardıysanız böyle bir düşünceye erişiyorsunuz. bu cahil cesaretiyle de karıştırılabilir tabi ancak sizin geçmişte şunu yaptım diyebilmenizden dolayı cahil cesareti değil de farkındalık oluyor. biraz da öz güven veren bir şey ancak çok da kapılmamak lazım yoksa zeki ama çalışmıyor gibi bir saçmalığa düşebilirsiniz. son olarak dışarıya da çok vurmamak lazım bu farkındalığı içinizde yaşayın yoksa ukala görünebilirsiniz.