kabullendiğin an

kabullendiğin an özgürleştiğin andır, ben mesela bazı şeyleri kabullendim. yalnızlığı mesela, acı çekmeyi, hiçbir şeyden zevk alamamayı. hepsini kabullendim. ama artık umursamıyorum biliyor musun sakız (kedimin adı)? zira insan bazen tamamen vazgeçer. ölmek ister mesela, kabullenir. kendini buna hazırlar ve işe koyulur. olması gereken de budur aslında, fazla uzatmanın bir anlamı yok. bazen insan şerefi ile tadı tuzu fazla kaçmadan "ben gidiyorum." diyebilmeli.

neyi kabullendiğinize göre değişir. yapılan haksızlığı, kötülüğü kabullendiyseniz daha beteri gelir.

toprağa yatınca gökyüzünü izlerken bir rahatlama gelir ya da denize girip sırt üstü uzanınca
bırakırsın kendini olduğun yere olduğun gibi hafif bir ürperti dolaşır bedeninde. kendiliğinden gülmek istersin içten.
fevkaladenin fevkininin de fevkinde bir şey olsa gerek.

işte bunu asla yapmam, acayip azimliyimdir. mücadele etmeden duramam…
hele konu benim için özelse…