karşısında kendini övdüğün aynanın puhaha yapması

insanin kalbini kirar. bu gayet ortada.

geçen gece başıma gelen durumdur.
aynada ne kadar yakışıklısın dedim ve çatlayarak kahkaha attı.

insanın en büyük düşmanı yine kendisidir. bunun canlı kanıtı kendini aşağılayan bilinç altı diyebilirim.

(bkz: yaran başlıklar)

(bkz: delirme alametleri)

pamuk prensesteki cadının aynasıdır o.

yok bendeki konuşuyo..! gayetle de gerçekçi ciddi.. az önce denedim mesela, övdüm de övdüm kendimi falan, yine de çok sakin bi tonda öyle gülme vs asla olmaksızın yani yanıtladı:
'yok o kadar abartma. ama ya şu an sana gösterdiğim gibi bişi olsan. dimi.. ' diye gerçekliğe çağırıyor.. sanırsın akıl küpü..
( ama bi dakka yav.. laaann...!! :)