kebab connection

2005 yapımı fatih akın filmi. kurgusu çok keskin virajlarla kıvrılan, bu yüzden bir süre sonra mantık akışından kopan film. hemen entel fularlı lümpen algısından kurtulmak için anlaşılabilir bazı örnekler vereyim.

buralar hep spoyler;

ibonun babası iboya küsüyor ama aslında tam küsmemiş.

ibonun film için melek yatırımcısı iboyu sallamıyor ama aslında sallıyormuş.

yunan lokantacı ibonun emmisinden pek hazzetmiyor ama aslında seviyormuş.

ibo sevgilisine yol verecek ama aslında seviyormuş.

yunan’ın oğlu veganlık meselesinden babasıyla papazmış ama aslında tam değilmişler.

film ikili ilişkiler konusunda baştan sona böyle paradokslarla dolu. ha bi de seslendirme çok kötü. adeta bir amerikan dublaj parodisi gibi.

-burası ağır spoyler-
yunan karının parmağını uzoya sokup mum alevinde tutuşturup ibonun sigarasını yaktığı sahne efsanedir.
-burası ağır spoyler-

filmin kendini sevdiren yanı. arkaplandaki pastel tonlar. nedendir bilmem fondaki çingene pembesi, fıstık yeşili, tuğla kırmızısı renkler insanı bağlıyor. aynı renk kullanımının sinemadaki bir başka örneği için;

(bkz: the grand budapest hotel)

edit: filmde sultananın dönemin çok ötesinde kuşu kalkmaz adlı bir şarkısı da mevcuttu.

galiba tek bir sözüne sebep sana dönecem sonunda .... sana !!!!
dönüp diyeceğimi sana mı desem...
buradan dünyaya mı yaysam...
evet dünyaya...