kendini anlama sorunsalı

herkesi anlıyoruz ama kendimizi sanki pek anlamıyoruz , hep bir çatışma halindeyiz gibi geliyor. sanki kendimizle küs ölebilirmişiz gibi...

tünelin ucu pompok biryere çıkıyor.

içerden bildiriyorum.

anlayamıyorum inanılmaz derinim kayboluyorum.

ukde bırakmış olup belki bir gün buraya birazcık anlayıp bir şeyler yazarım düşüncesiyle sürekli sorguladığım başlık.

ben kendimi anlayamıyorum.

"ne istediğimi kendimde bilmiyordum; hayattan korkuyordum, hayattan kaçıp uzaklaşmak istiyordum. ama gene de hayattan bir şeyler bekliyordum."
•tolstoy

aslında tam olarak böyleyim. yeni kitaplar okumak istiyorum ama daha elimdeki kitabı bitirmeye mecalim olmuyor. dünyayı dolaşmak istiyorum lakin daha kendi odamdan çıkamıyorum. herkese güvenin ne kadar önemli olduğunu anlatırken hiç kimseye güvenemiyorum. yazıyorum çiziyorum ama hiçbirini beğenemiyorum. akademik kariyer açısından okumayı çok seviyorum lakin bu devirde herkesin torpil ile atandığını bildiğim için okumayı mantıklı bulmuyorum. sevilmek istiyorum ama beni seven biri olduğu vakit o kişiyi tersliyorum. bazen feryat figan konuşmak istiyorum ama genelde hep susuyorum. çünkü sükutun içinde huzur olduğuna inanıyorum. malum konuştuğumuz şeyler karşı tarafa geçmeyince sadece ağzımızı yormuş oluyoruz.

isteklerim ile yaptıklarımın büyük uyuşmazlığının farkındayım. belki de yaptığım şeyleri istiyorumdur.