kendini ulaşılamaz zanneden kafası gidik güruh

toplumun yeni aristokrasisi artık para ya da bilgiyle değil; ulaşılamazlıkla ölçülüyor. kusura bakma, mesajını üç gün sonra gördüm diyen tip, aslında mesajı ilk saniyede görüp evrende küçük bir tanrı gibi bekletme süresini belirliyor. çünkü ulaşılamaz olmak, modern çağın en ucuz statü sembolü. erişilebilirlik sıradan, görmezden gelmek karizmatik.

kafaları gitmiş bu güruh, adeta kendi mistik kültünü yaratmış durumda. grup üyeleri genelde sabahları ben artık hiçbir şey hissetmiyorum diye uyanıp, öğlene doğru her şeyin farkındayım ama kimse benim farkımda değil diyerek evrene trip atıyor. sonra da kahve kupasının yanında bir story:
beni çözemezsin!!!
doğru, çünkü kimse sudoku çözmeye bile uğraşmıyor artık.

bu tayfanın en büyük hobisi, enerjisini korumak. yani kısaca kimseyle konuşmamak. çünkü konuşmak vibrasyon düşürüyormuş. gerçekten de doğru; iki dakika bunlarla konuşunca insanın titreşimi değil, yaşam sevinci düşüyor.

bir de ben çok derinim alt kültürü var. derinliğini kanıtlamak için genelde üç kelimelik cümlelerle konuşuyorlar. ben. sadece. ben. evet, biz de fark ettik, başka kimse kalmamış zaten.

sosyal medyada ise tam bir performans sanatı:

fotoğraf: uçurum kenarında, yüzü görünmeyen bir insan.

altyazı: bazı yollar yalnız yürünür.
oysa o fotoğrafı çeken yanındaki arkadaşın hala arkadan poz ver, poz ver sonra olay koz ver koz ver koz bitti şimdi oyunu karoya yıkacağım diye bağırdığı duyuluyor.

bu güruhun ortak mottosu: beni herkes sanıyor, oysa ben hiç kimseyim.
gerçekten de öyle; hiç kimse kısmına katılıyoruz.
ama ne yazık ki bu hiç kimse, kendisini evrenin nadir titreşimlerinden biri sanıyor.

sonuçta bunlar, modern dünyanın boşluğa fısıldayanları:
kendini gizemli sanan, ama aslında sadece ulaşılamaz görünmeye çalışan içi boş balonlar.
evrenin sırrını çözmeye değil, görülmeden havalı olmaya çalışanlar.

ve ironik olan şu:
bu kadar ulaşılamaz görünmeye çalışan insanlar, bir gün gerçekten unutulunca, ilk onlar neden kimse benimle ilgilenmiyor? diye ağlayacak güruh.

zaten bunlara ulaşmak isteyen ruh hastası kim merak ediyorum.

kimsenin ***inde olmadığını, sanki kendisi kimseyi istemiyormuş gibi göstererek gizlemeye çalışan güruhtur. kült bile olamazlar, çünkü bir amacı da yoktur. kendisi ile bile yüzleşemeyen ezik sürüsüdür.

elbette, insanlar arasıra uzaklaşmak, tüm hayatını bir süre geride bırakmak isteyebilir. telefonunu kapatırsın, maillerine bakmazsın, sosyal medya filan takılmazsın. bilmediğin bir yere gider, turist olmanın özgürlüğünü yaşarsın. ama bunun reklamını yapmazsın, çünkü yaparsan en başta bu seçimi yapmanı gerektiren nedenlerle çelişirsin.

aha benim bu canım ister günlerce cevap vermem canım ister o an cevap veririm.

zaten ölüm kalım meselesi ise bir zahmet telefon edin.

dostum üzgünüm ama sen benim mesajıma iki gün sonra yanıt verirsen ulaşılamaz değil ulaşılmaz olursun. ben de sana ulaşmaya zahmet etmem bir daha. there are plenty of fish in the sea. sen kimsin yani? :d bunların egolarını arş-ı âlâya çıkarıp salıyorlar ortalığa sonra da ilgi alamayınca sağa sola dadanıyorlar. anan baban değilim paşam, seni pohpohlayıp mesajını bekleyemem. bak işine haydi.

okumadım ama haksız buldum. bizim toplumda kendini aşağılatmazsan burnun havadadır. sınırların varsa da kibirlisindir. öz güvenliysen zaten ooo zaten neler neler söylemeye çalışırlar. insanlar parlayan insanlara tahammül edemez çünkü onlar aşağılayıp, iyi hissedecekleri eşekler ararlar. yük taşıyan eşek değilsen sucuk olman için ellerinden geleni yaparlar.

derdinizi biraz kısa yazın kardeşim, okumaya üşeniyoruz.

iki farklı açıdan değerlendirdiğim durum ve iki ucu olan güruh.

biri gerçekten de adil yıldırım gibi çılgınların ve kadın redpili muhteviyatındaki acayip akıl oyunlarının ışığında "ben meşgulüm, ben her dakika uygun olamam"ı oynayan insanlar. ki onlarla ilgili söylenenlere katılıyorum.

bir diğeri de senin benim gibi garibanlar. yani ya getçekten meşgul olan ya da o an ulaşılmak istemeyenler.

ben herkesin her an erişilebilir olması gerektiğini düşünmüyorum. canım istemiyorsa bana ulaşamazsınız evet. her an ulaşılabilirlik borcum yok kimseye. üstelik her an ulaşılabilir olmanın da karşı tarafta bi göt baş oynaması yaratabildiği de bir gerçek. ben dolayısıyla her koşulda ulaşılabilir olma halimi, bana ulaşabiliyorlar diye götü başı oynamayan insanlarla sınırlı tutmaya çalışıyorum.

senelerdir arkadaşlığımı sürdürdüğüm insanlar var. bazen bir şey yazıyorum, 2 hafta sonra cevap alıyorum. açıklama da şu oluyor "ay sisi mesajını metrobüste gördüm, yazamadım. yazarım dedim unuttum, şimdi x'e bakarken gözüme ilişti." bir gram bozuluyorsam, bir gram egom zedeleniyorsa beni fil sikelesin. çünkü ben de muhtemelen 12 dakika sonra unutacağım zottirik bir şey yazmışım ya da sormuşum. dolayısıyla her zottirik mesajınıza sizler de yanıt beklemez ve biraz aklıselim olursanız :d mış gibi yapanlara da kendiniz de ulaşılmaz olursanız, bu sorunlar çözülecektir.

önemli bir şey konuşmak istiyorsanız da karşınızdakine seninle şu konu hakkında konuşmak istiyorum, ne zaman uygunsun yazabilirsiniz ya da dümdüz arayabilirsiniz arkadaşlar. aciliyet durumuna göre değişir tabii.

yahu ulaşılmak istemiyorsa ulaşmayın siz de...
onsuz bir hayatınız olamayacak sanıyorsanız, olur merak etmeyin.
hem bak, win&win durumu da mevcut.
hem siz dertten kurtuluyorsunuz hem de ulaşılmak istemeyen insana ulaşmadığınız için o da sizden kurtuluyor.

böyle net insanları severim zaten, bana net olsun canımı yesin.
benim derdim işi sana düşünce alışverişte görünüp, sen ulaştığında kısa kesen tip.
bak onlardan ağır ağır kurtuluyorum (fark ettikçe)
size böyle hissettiren biri varsa, siz de kurtulun.
bu kişi bensem, benden de kurtulun.
bu kişi sensen, senden kurtuluyorum az bekle sırayla bu işler (daha önemli kurtulmam gerekenler var)*

sosyal çevremde yeterince insan var, sözlük özelinde az insan modeline geçtim.
güzel oluyor.

kendini ulaşılmaz sanmıyor, sadece seninle muhatap olmama ihtimali de yok değil.
2 gün mesajına cevap vermiyor, sırf darladığın için temeli olmayan ağız kenarı ile söylenmiş kusura bakma sözünün anlamı "seninle muhatap olmak istemiyorum"
bunu anlamayınca bazen sözlüğe, bazen günlüğe ağlayarak yazabilirsiniz

kusura bakmayın herhangi birine isnad ilr yazılmamıştır kimse rollenmesin.

bu şekilde gezenlerin sonu genelde ortalık malı olarak nihayetlenir.

zannediyor olması zaten bir sıkıntı değil mi?

herhangi bir şey için zannetme halinde olmak zaten zanneden kişiye yük, olmayan bir şeyi olur gibi olsun diye bir bekleme halinde kalmak değil mi?

çift çizgi ile üstünü çizerim. hiç işim olmaz.

benimle değilsiniz.

öptüm bye canım.