kırıka

müzik yapma bahanesi ile toplanıp toplanıp uçan bizim köylü topluluk.*

içinde ben geçen şarkıları vardır.
(bkz: bir sır var gülüşünde)

çok uzun zamandır dinlemediğimi farkedip, gerçekten de uzuuun uzuuun zaman sonra spotify profillerinin altını üstüne getirmeye niyetlendiğim fakat muvaffak olamadığım harika ötesi müzik grubu. bilmem kaç doz cigara aldıktan sonra daha anca bir sır var gülüşünde'ye geçebildim.

okşarken saçlarını eser imbat rüzgarı ah diye mırıldanıyorum oturduğum sandalyede. bundan sonra hercaimiş çiçeği, aşkınız, ispirtocu saim, dört mevsimli gözler çakacağım harbiden çok ama çok özlemişim. birden nerden ve nasıl geldi aklıma, hatırlamıyorum ancak dinledikçe eskilere gidiyorum.

uzun zamandan beri yeni tekli yayınlamayan ve konser vermeyen grup. hatta dağıldılar sanırım. ama ara vermişlerdir ya.
en son büyük davulu (düğün davulu) da sahnelerine dahil etmişlerdi. off ki ne off.
orçun baştürk'ün kulak konforuna izin vermeyen aksak ritimlerine, nasıl manyakça eşlik ediyordu yahu o davul!! keşke kayıtları olsa!!

istanbul blues kumpayası kafasını devam ettiriyorlardı, bazı şarkılarda daha az blues'a izin vererek. daha az blues derken bazı şarkılarını kastediyorum. yoksa gümbür gümbürlerdi hala. konsept gereği türk müziği, trakya müziğini blues ile harmanlamak olan grup tabii ki blues'la iç içe olacak: )
hatta yanılmıyorsam birbirine benzetiyorlardı trakya'da cereyan eden müzikle blues'u

kumpanya bitti kırıka başladı. kırıka bitti güzel bir şeyler başlar umarım.

şimdi bir şarkı koyayım buraya di mi:

sonbaharda izmir'e özlem

şarkı