klimayla yapışık ikiz olmak

kötürüm eder. bak hava ilin plaka koduna nazire yaparcasına 44 derece olmuş, açtım klimayı kökledim 16’ya açıyı da tam verdim g*tüme. bence bu hayatta dünyevi zevklerin nirvanası budur, uyumuş kalmışım, bi de uyanınca ne görem, rahmetli stephen hawking’in ahır zamanları gibi boynum kitlenmiş, belden aşağısıyla nörosemptomatik bağlantı erör.

o an diyosun herhalde ölüm böyle bişey, bedenini görüyon ama kontrol komuta cıks, ı ıhhh, yok!

bi ağlamaklı oldum, allam yarebbim ben hep böyle kötürüm mü kalacam, ama derhal ilkyardım bilgilerimi tazeledim, g*tümü çimdikledim, bildiğim kısa sureleri filan okudum, arkaplana kendiliğinden bi ney müziği filan geldi, sonuç olarak arkadaşlar düzeldi!

öyle demeyelim de, ara sıra kalkıp (boyum ayak ucuna kalkınca yetişiyor) yanağına bir öpücük kondurmak istiyorum diyelim.
böyle üstünü usulca sevip, sensiz ne yapardım ben diyesim var.