kucaktan kucağa koşup aşktan dem vurmak

asla affedilmemesi, hafife alınmaması gereken bir insan davranışı. insan fıtratı gereği sadık olmak üzere yaratılmıştır arkadaslar. ıbnul osman ve abdul bin hamid hazretlerinin bu konuda kati görüşleri var.

aşk kucaktan kucağa koşmaktır bir nevi.

bir dönem az fallik değildim, doğruya doğru kardeşim. ama benimki gönül fallikliğiydi, yatan bir aslan vardı lakin aslan uyuyorken, çok gönüle girdim çok gönlüme aldım.
duruldum. epeydir. sonra ağzımı bir 60'lar sevdası aldı.
ve korkar oldum. biri merhaba diyecek, yanıma gelecek, yalan yanlış bir ilişkiye başlarım diye ödüm kopuyor. yüzüme gülene kafa çeviriyorum. allah muhafaza etkilenirim filan.

hiç gerek yok. acılar kalıyor kardeşim geriye acılar.
insan hiç âşık olur mu be? aklınızı peynir ekmekle mi yediniz? yanına da bir duble rakı. saat de saati ha...

bize ne peki.. (neden ilgilenip vakit ayıralım.)

gerçek aşkı arıyordur. olamaz mı?
aranan arkadaş erkekse sorun yok en fazla çok çapkın derler.
kadınsa...
bilemiyorum ben erkeğim onuda kadınlar düşünsün.

gereksiz insanların abartılı bir şekilde yaptığı eylemdir. gerçek aşkı arıyorum der, sonra berkcan ve mahmutla grup yapar. ulan dangoz, senin yaşayabileceğin maksimum gerçek aşk: az önce bahsettiğim, damacanayı bile gibmeye çalışan berkcan ile olur. tabi ona da aşk denirse.

laik ve çağdaş kadın eylemi.