1.
antikçağ'da likya halkının konuştuğu dil olarak da bilinir. likya dili, anadolu’nun güneybatısında yer alan antik likya bölgesinde, özellikle m.ö. 5. ve 4. yüzyıllarda konuşulmuş ölü bir dildir. hint-avrupa dil ailesinin anadolu dalına ait olan bu dil, luvice ve hititçe ile akrabadır. en çok likya kıyılarında, bugünkü antalya ve muğla illeri çevresinde kullanılmıştır.
likya dili, çoğunlukla taş yazıtlar ve mezar kitabelerinde karşımıza çıkar. en bilinen örneklerden biri, trilingual letoon yazıtıdır (likçe, yunanca ve aramice). bu yazıt, likya dilinin çözülmesine büyük katkı sağlamıştır. yazı sistemi olarak yunan alfabesine dayanan, ancak bazı ek harfler içeren özgün bir likya alfabesi kullanılmıştır.
gramer yapısı bakımından likya dili, çekimli bir dildir. fiiller, kişi ve zamanlara göre çekimlenir; isimlerde eril ve dişil cinsiyet ayrımı vardır. ayrıca ekler ve takılarla anlam genişletilebilir. söz dizimi genellikle özne-nesne-fiil şeklindedir.
likya dili, helenleşmeyle birlikte zamanla etkisini yitirmiş ve yerini antik yunancaya bırakmıştır. ancak bu dil, anadolu dilleri ve tarihi hakkında önemli bilgiler sunarak dilbilim açısından büyük bir değer taşımaktadır.
likya dili, çoğunlukla taş yazıtlar ve mezar kitabelerinde karşımıza çıkar. en bilinen örneklerden biri, trilingual letoon yazıtıdır (likçe, yunanca ve aramice). bu yazıt, likya dilinin çözülmesine büyük katkı sağlamıştır. yazı sistemi olarak yunan alfabesine dayanan, ancak bazı ek harfler içeren özgün bir likya alfabesi kullanılmıştır.
gramer yapısı bakımından likya dili, çekimli bir dildir. fiiller, kişi ve zamanlara göre çekimlenir; isimlerde eril ve dişil cinsiyet ayrımı vardır. ayrıca ekler ve takılarla anlam genişletilebilir. söz dizimi genellikle özne-nesne-fiil şeklindedir.
likya dili, helenleşmeyle birlikte zamanla etkisini yitirmiş ve yerini antik yunancaya bırakmıştır. ancak bu dil, anadolu dilleri ve tarihi hakkında önemli bilgiler sunarak dilbilim açısından büyük bir değer taşımaktadır.
devamını gör...