1.
arada makaleler/book review'lar okuduğum 1979 kurulumlu britanyalı edebi dergidir de ben internet sitesinden içerikler okuyorum yalnızca.
www.lrb.co.uk/
şu terry eagleton makalesini az önce okudum mesela. son birkaç yıldır okuduğum en iyi 3-5 makaleden biriydi (ingilizce).
www.lrb.co.uk/the-paper/v46...
iki alıntı koyayım, önemli bulduğum. gerçi ingilizce bilenlerin yazının tümünü okumasını salık veririm. terry eagleton bir şey derse onu ciddiye alırım zaten, her zaman katılmasam da.
anladığım kadarıyla bu makale, derginin 25 nisan 2024'teki sayısında yer alacak zira tarih öyle verilmiş. dediğim gibi, benim lrb ile ilgili bilgim sadece internet siteleriyle sınırlı.
bu arada, bu makale bir "book review" değil ama o yapıda yazılmış; yani sadece kitap kritikleri yapılan bir oluşum değil london review of books.
nationalism was the most successful revolutionary movement of the modern age, toppling despots and dismantling empires; and culture in both its aesthetic and anthropological senses proved vital in this project. with revolutionary nationalism, culture in the sense of language, custom, folklore, history, tradition, religion, ethnicity and so on becomes something people will kill for. or die for. not many people are prepared to kill for balzac or bowie, but culture in this more specialised sense also plays a key role in nationalist politics.
culture in our time has become nothing less than a full-blooded ideology, generally known as culturalism. along with biologism, economism, moralism, historicism and the like, it is one of the major intellectual reductionisms of the day. on this theory, culture goes all the way down. the nature of humanity is culture. behind this doctrine lurks an aversion to nature (one of culture’s traditional antitheses) as obdurate, inflexible, brutely given and resistant to change. at precisely the point where nature is capricious, unpredictable and alarmingly fast-moving, culturalism insists on regarding it as inert and immobile.
www.lrb.co.uk/
şu terry eagleton makalesini az önce okudum mesela. son birkaç yıldır okuduğum en iyi 3-5 makaleden biriydi (ingilizce).
www.lrb.co.uk/the-paper/v46...
iki alıntı koyayım, önemli bulduğum. gerçi ingilizce bilenlerin yazının tümünü okumasını salık veririm. terry eagleton bir şey derse onu ciddiye alırım zaten, her zaman katılmasam da.
anladığım kadarıyla bu makale, derginin 25 nisan 2024'teki sayısında yer alacak zira tarih öyle verilmiş. dediğim gibi, benim lrb ile ilgili bilgim sadece internet siteleriyle sınırlı.
bu arada, bu makale bir "book review" değil ama o yapıda yazılmış; yani sadece kitap kritikleri yapılan bir oluşum değil london review of books.
nationalism was the most successful revolutionary movement of the modern age, toppling despots and dismantling empires; and culture in both its aesthetic and anthropological senses proved vital in this project. with revolutionary nationalism, culture in the sense of language, custom, folklore, history, tradition, religion, ethnicity and so on becomes something people will kill for. or die for. not many people are prepared to kill for balzac or bowie, but culture in this more specialised sense also plays a key role in nationalist politics.
culture in our time has become nothing less than a full-blooded ideology, generally known as culturalism. along with biologism, economism, moralism, historicism and the like, it is one of the major intellectual reductionisms of the day. on this theory, culture goes all the way down. the nature of humanity is culture. behind this doctrine lurks an aversion to nature (one of culture’s traditional antitheses) as obdurate, inflexible, brutely given and resistant to change. at precisely the point where nature is capricious, unpredictable and alarmingly fast-moving, culturalism insists on regarding it as inert and immobile.
devamını gör...