maksim gazinosu

sacit aslan, youtube kanalında gazino anılarını anlatıyor bazen. renkli bir dünyanın içinde bayağı entrika ve kötülük mevcutmuş.

amerika'da köle, rusya'da garson, istanbul'da işadamı olan, renkli kişilik
frederick bruce thomas tarafından kurulmuş eğlence mekanıdır.

maksim gazinosu

1921-1927 ve 1961-2005 yılları arasında faal olan gazinodur.

müzeyyen senar
zeki müren
emel sayın
sezen aksu
bülent ersoy gibi usta sanatçıların da bir dönem şarkı söyledikleri gazino olmuştur.

söylenenlere göre öyle değerli sanatçılar çıkarmış ki bu gazinoda, içlerinden bir tanesi şarkı söylerken dışarıda trafik durur, insanlar arabalarından inip şarkıyı dinlerlermiş. dışarıda şarkıyı dinleyenlerin sayısı, gazinoda dinleyenlerin sayısını geçermiş. bülent ersoy, hamiyet yüceses, müzeyyen senar, zeki müren, gönül akkor, sezen aksu, muazzez abacı, şükran ay, emel sayın, behiye aksoy, esengül, gönül yazar, ibrahim tatlıses, seçil heper, yıldız tilbe, müslüm gürses gibi sanatçılarmış bunlar.

şöyle güzel afişleri varmış:


açılacak bir büyük, emel ablam "duydum ki unutmuşsun." diye başlayacak, bülent abim, -ki yakışıklı o zamanlar- çıkacak sonra, "bir gönül sayfası" diye bağıracak.. ne gece ama.

gazino denilince akla ilk gelen taksim'deki ünlü gazino. kırmızı kadife perdeli loş ışıklı sahnesi , parlak elbiseli garsonları, orkestradan yükselen keman sesi, assolist anonsu ile önemli bir bellek oluşturmuştur. bugün ise ne maksim, ne çakıl, ne de gar gazinosu gibi mekanlar kaldı. mekanlar kayboldu ama o gazino ruhu hâlâ yaşıyor bir yerlerde. müslüm gürses'in cızırtılı bir plağında, bir zeki müren şarkısında ya da emel sayın'ın sahne aldığı gazino görüntüsünün yayınlandığı bir youtube paylaşımında o gazino ruhu bir yerlerde selam gönderiyor.