1.
1966 tarihli godard filmi. dünyanın en güzel 5 kadınından ikisinin oynadığı filmdir aynı zamanda: chantal goya ve christine daport. paul rolünde de truffaut'nun antoine doinel'ini canlandıran jean pierre leaud vardır.
filmin özeti bir diyalogta ve sonunda saklıdır.
m: masculin*" kelimesinin içinde masc(u:masque sözcüğünün fransızca okunuşu) var fark ettin mi ve bir de cul.*
p: peki feminin* de ne var?
m: hiçbir şey.
lakin bilenler bilir ki fransız filmlerinin sonu siyah arka planlı "fin" yazısıyla biter, "son" demektir. işte bu fin yazısından önce filmin sonunda ekrana önce "feminin" sözcüğü gelir, "fin" sözcüğü ortaya çıkana kadar diğer harfler silinir.
yani kadın eşittir son/ölüm.
dersem yalan olur. çünkü mevzu bu kadar basit değil:
50'lerden sonra dünyaya süratle yayılmaya başlayan amerikan kültürünün şüphesiz en çok eleştirildiği yer fransa'dır. godard da bu işin erbaplarındandır. "bu filmin diğer adı da budur: coca-cola ve marx'ın çocukları" diye bi söz vardır filmde. it means: kapitalizm ve sosyalizm. coca-cola'yı yani tüketim toplumunu kadın karakterler temsil eder, marx'ın çocuklarını da erkek karakterler. bunun en net görüldüğü yer* “bir tüketim ürünüyle konuşma” adını taşıyan sahnedir. "bir tüketim toplumu ürünü" olan kişi miss 19 güzelidir.. miss 19 güzelinin dünyada olan bitenlerden haberi yoktur, amerika'da yaşamak ister, gidip görüp beğenmiştir, hızlı yaşamlarını takdir eder. paul'ün sorduğu politik hiçbir soruya cevap veremez; topluma duyarsız biridir çünkü.
paul ise başlarda devrimci olmasa da arkadaşının onun zihnine girmesiyle birlikte solcu bi kimliğe bürünür, duvarlara yazılar yazar, polis arabalarını boyarlar, gazete dağıtırlar. tipik solcu eylemleri.
paul filmin sonunda ölür, aşık olduğu madelaine ve christine'nin sorgulanma sahnelerinden öğreniriz bunu.. sosyalizm kapitalizm'e yenilmiştir.
üstüne elli beş saat konuşulacak, yazılıp çizilecek birçok sahne, diyalog, replik var.. en sevdiklerimden biri:
"birini öldürürsen katil, binlercesinin öldürürsen fatih, hepsini öldürürsen tanrı olursun."
şerefsizim ki chantal goya'yı 24 saat boyunca ekran karşısından kıpırdamadan, tuvalete bile gitmeden soluksuzca izlerim.
filmin özeti bir diyalogta ve sonunda saklıdır.
m: masculin*" kelimesinin içinde masc(u:masque sözcüğünün fransızca okunuşu) var fark ettin mi ve bir de cul.*
p: peki feminin* de ne var?
m: hiçbir şey.
lakin bilenler bilir ki fransız filmlerinin sonu siyah arka planlı "fin" yazısıyla biter, "son" demektir. işte bu fin yazısından önce filmin sonunda ekrana önce "feminin" sözcüğü gelir, "fin" sözcüğü ortaya çıkana kadar diğer harfler silinir.
yani kadın eşittir son/ölüm.
dersem yalan olur. çünkü mevzu bu kadar basit değil:
50'lerden sonra dünyaya süratle yayılmaya başlayan amerikan kültürünün şüphesiz en çok eleştirildiği yer fransa'dır. godard da bu işin erbaplarındandır. "bu filmin diğer adı da budur: coca-cola ve marx'ın çocukları" diye bi söz vardır filmde. it means: kapitalizm ve sosyalizm. coca-cola'yı yani tüketim toplumunu kadın karakterler temsil eder, marx'ın çocuklarını da erkek karakterler. bunun en net görüldüğü yer* “bir tüketim ürünüyle konuşma” adını taşıyan sahnedir. "bir tüketim toplumu ürünü" olan kişi miss 19 güzelidir.. miss 19 güzelinin dünyada olan bitenlerden haberi yoktur, amerika'da yaşamak ister, gidip görüp beğenmiştir, hızlı yaşamlarını takdir eder. paul'ün sorduğu politik hiçbir soruya cevap veremez; topluma duyarsız biridir çünkü.
paul ise başlarda devrimci olmasa da arkadaşının onun zihnine girmesiyle birlikte solcu bi kimliğe bürünür, duvarlara yazılar yazar, polis arabalarını boyarlar, gazete dağıtırlar. tipik solcu eylemleri.
paul filmin sonunda ölür, aşık olduğu madelaine ve christine'nin sorgulanma sahnelerinden öğreniriz bunu.. sosyalizm kapitalizm'e yenilmiştir.
üstüne elli beş saat konuşulacak, yazılıp çizilecek birçok sahne, diyalog, replik var.. en sevdiklerimden biri:
"birini öldürürsen katil, binlercesinin öldürürsen fatih, hepsini öldürürsen tanrı olursun."
şerefsizim ki chantal goya'yı 24 saat boyunca ekran karşısından kıpırdamadan, tuvalete bile gitmeden soluksuzca izlerim.
devamını gör...