narın rengi

orijinal ismi (bkz: sayat nova) olan ermeni sanat filmi. yoğun sovyet sansürü nedeniyle filmin belli kısımları kesilmiş ve ismi de değiştirilerek yayınlanmıştır. filmin esin kaynağı harutyun sayatyan veya artin sayatyan adındaki ünlü ermeni ozandır. kendisi tiflis de doğmuş, kral 2. erekle döneminde gürcü sarayında hizmete girmiş ve daha sonra saraydan sürgün edilmiştir. ermeni kültürüne ve ortodoks hristiyanlığa bağlılığı filmin dini sahneleri ve etnik görselleri sayesinde anlaşılabilir hatta bu bağlılık kendisini idama götürmüştür.

filme gelirsek film ruhu ve hayatı kederle dolu bir kulum repliğine eşlik eden nar ve sızan nar suyu görüntüsü ile başlar. kafkas halklarının yazılı ve sözlü edebiyatlarında nar ve nar ağaçlarına sıklıkla rastlanmaktadır. filmin devamında kitaplar ve kitap okumaya kutsiyet yüklenmesi, kitaplar ve kilise sahnelerinin birbirini izlemesi ozanın iç dünyası ve çocukluğunu yansıtsa da bence aynı zamanda ermeni edebiyatındaki önemini de vurgulamaktadır.

filmin benim iç dünyamda uyandırdığı hisleri ise kelimelerle tam olarak tarif etmem mümkün değil. lakin bana sovyet- ermeni bir sanat filmi izleyeceksin ve bu filmde kendi çocukluğunu bulacaksın deseler buna katiyyen inanmazdım... ülkenin doğu olarak anılan herhangi bir kesiminde doğmuş ve büyümüş olanlar beni anlayacaktır.