normal sözlük'e efkarlı girip mutlu çıkmak

yazmanın ve irini akıtmanın verdiği huzurdan kaynaklanan gerçektir. hadi uykuya!

mutlu olan çıksın kardeşim sözlük kasıyor.* sözlükteyken hesaba para yatmıştır yoksa sözlüğe canlı giren ölü çıkıyor:)*

genelde tersi oluyor; mutlu giriyorum ve yazılan dertleri görüp hiç tanımadığım hiçbir şekilde tanımayacağım insanlar için üzülüyorum. dert ediniyorum falan. "düşün ki o bunu okuyor" türündeki başlıklar benim için tam bir eziyet. hem okumadan duramıyorum hem de pişman oluyorum. eskiden, yıllar önce yazılanları okur uzun uzun yazarlara mesaj atardım. "ya geçecek, takma kafana, bak bu numaram ara konuşalım" vs. sanırsın güzin abla. neden bu kadar dert ediniyorum bilmiyorum. iyi biri sayılmam. hiç sayılmam. şeytan değilim ama melek de değilim. sadece mutsuz birini görünce deliriyorum.