rewhat arslan

en sevdiğim karikatüristin başlığını açmak bana nasip oldu. ne kadar büyük mutluluk ki bunun tarifi yok. kendisini birkaç yıldır takip ediyorum. evde cat başına arife ile tanıdım twitter adresi bu asıl paylaşımlarını instagram üzerinden yapıyor. kitabını aldım arşiv olması için en sevdiklerimi sakladığım rafta saklıyorum.


aslında rewhat arslan mini dram olarak yazdığı anıları ile daha çok sarar okuyucuyu... bir yandan güldürür, bir yandan hüzün işler ince ince; okuyucunun duyguları ile oynamaya bayıldığı her halinden bellidir. güldür yüzümü ve hatıran yeter kitapları ile okuyucusuna kendini açar *en aciz yönlerini patlatarak. çünkü kendisi erkeğin acziyetini daha komik bulan bir bakış açısına sahip. son kitabı dert bende'yi henüz fırsat bulup alamadım. eminim ki o da harika olmuştur.

karantina döneminde çizdiği karikatür serileri ise ayrı güzeldir.
ressamlar;




babalar;





kadın şairler;




yazarlar;




bu ve bunun gibi serileri yapmıştır. karantina serilerinde charles bukowski'ye bu serinin karikatürlerin trollüğü rolünü biçmiş her defasında ' yine ne yapacak kim bilir?' diye bekler hale getirmiştir.

karantina sonrası hallerimiz;









yalnız öleceklere tavsiyeler serisinde favorim 2.5.* sonuna mest olmuştum.


edit:aşık durduran'ı unutmuşum. o isyandır, konuşan türkü, kimi zaman ise başkaldırı...






*
sen yaz-ciz sevgili rewhat, kalemin zeval bulmasın.

şu üstteki entry üzerine entry girmek düşmez aslında lakin ben de bu kaliteli çizer hakkında bir cümle etmek isterim;
kedisi arife ile gönüllere dokunmuş, güldürmüş karikatüristtir.