sabaha karşı duyulan kuş sesleri

huzur verir. şehirde yaşıyorsanız, o beton yığını içinde bir parça direnen doğanın yani olması gerekenin sesleridir. havanın soğukluğu fark etmez, varsa balkon çıkılır ya da pencere açılır daha iyi duyabilmek için. geçmiş, an, gelecek bir potada erir.

benim için aaa uyku vakti gelmiş hadi git commit, git push yazayım da zıbarıp yatayım alarmıdır.

pandemi kardeş hepimizi yamulttu, garip garip huylarımız çıktı. vücuttaki bu gerginlikler de bi yerlerden çıkıyor işte.. canım uyku

her sabah uykuma dalmadan önce dünyada duyduğum, hissettiğim son şeyler. birazdan olacağı gibi...

istanbul'da zor ama ankara ve fethiye de çok güzel kuşlar var.
günaydın çiçekler.

sabah olduğunun, yeni günün başladığının, telaşenin alevlendiğinin en belirgin göstergesidir.

kuşluk vaktidir. gün başladı, biz uyandık der kuşlar. şu anda olduğu gibi.

perde kapalıyken buram buram doğa perdeyi açınca parsel parsel beton gösteren üzücü bir gerçekliktir

şehrin ortasında sabah krizleri geçirmeme sebep olan seslerdir. bıcak bıcak bıcak diye yırtınan martılar, hu huhuu huhuruuu huuu kumrular, guburk guburk güvercinler, graakk graak kargalar sabahın beşinde senfoni orkestrası tadında takılıyorlar. romantik momantik değil her sabah uykumla cinsel seks yapıyorlar. dövüşerek ortalığı dağıtan kedilere ayrıca buradan selam ediyorum. sanki apartmanda değil botanik parkındayız.

yaa çok güzel yaa. meselam saat ulan 4 filanda yattım. fıcık fıcık bir ses içeriden gelen. diyorum allahım bir şey mi ima ediyorsun çok içtim diye?

fıcık fıcık.

gördüm ve gözlerim doldu... evde bir sultan papağanı var. bizimki geçtiğimiz zamanlarda vefat etmişti.

kader bu ya, karşı komşunun balkonuna gelmiş bundan. geçende de dayımlara gelmişti.

misafir kuş:



dedim bak bana, ben çok geç yattım. altuğğğğ diye ötme, babacık annecik deme. kardeşim uyuyordum be güzelim.

yahu bu babam bir acayip, oynasın diye islami yeşil tesbih koymuş kafese. ya kardeşim bırak şu islamiyeti yaymayı ya...

diyorum ki, sen beni nüçin uyandırdın? ben diyoru m uyuyordum. babacık diyor, altuğğğğ diyor. yemek yiyor.

ayıp:

uykuyla uyanıklık arasında geçen güneşin henüz doğduğu o saatlerde incelikle uykuya sızan, yaşamı güzelleştirme gayesiyle güne başlatan, insanın insana verdiği zararları anlatırcasına başka canlılara başka seslere kulak kabartmanı sağlayan, tüm berraklığı ve cıvıltısıyla belleğine kazınan, kalbinin sükunetini korumak istercesine seni oyalayan, şu mavi yeşil gezegenin en tatlı detaylarından.