sensiz istanbul'a düşmanım

bir (bkz: gripin)parçasıdır.

kelimelerden alacaklı bir sağır gibi
içimi döktüm bugün, yokluğunla konuştum
tutsak gibi, enkaz gibi, kendim gibi
içimden çıktım bugün, içimle konuştum
yüzünü ilk kez gören bir çocuk gibi
gördüm kendimi gördüm
kırıldı ayna paramparça
paramparça ne varsa kadınım
yokluğunda kaç damla gözyaşı eder adın
ne olur, gel, gel, gel, gel
ben sensiz istanbul'a düşmanım
kestiğim ümitlerden, yelkenler yaptım ama
yokluğunda ne gidebildim ne de kaldım
gerçek miydi tutunmaya çalıştıklarım
hediye süsü verilmiş ayrılıklarım
yüzünü ilk kez gören bir çocuk gibi
sustum, kendime kızdım
kırıldı ayna paramparça
paramparça ne varsa kadınım
yokluğunda kaç damla gözyaşı eder adın
ne olur, gel, gel, gel, gel
ben sensiz istanbul'a düşmanım
kırıldı ayna paramparça
paramparça ne varsa kadınım
yokluğunda kaç damla gözyaşı eder adın
ne olur, gel, gel, gel, gel
ben sensiz istanbul'a düşmanım
ne olur, gel, gel, gel, gel
ben sensiz istanbul'a düşmanım

kimse olmadan da istanbul'a düşmanım sıkıldım istanbul'dan ve getirilerinden. pes doğrusu.

lise göz ağrılarımdandır. 2007 çıkışlı parçadır. düşünebiliyor musunuz, 18 sene geçmiş. o zaman çocuğun olsa şimdi üniversiteye yazılacak. insan çok çabuk büyüyor, hayat sanki göz açıp kapama ile geçiveriyor.