1.
bir acente altında çalışır. varsa açan çalışan ulaşabilir, sorularım var.
devamını gör...
2.
segem belgeli sektörel deneyimli bir müdür olması kanuni zorunluluktur.poliçe kesen ve pazarlamasını yapan elemanlarında segem belgeli olmaları gerekir.
devamını gör...
3.
başımın dönmesine sebep oldu bugün.
o kadar park yeri aramıştım. yarım saat dolanıp, bulup, park ettikten sonra kapalı olduğunu gördüm. mecburen başkasına baktım naviden. şarjım yüzde beş. isot’un verdiği püskürütten hallice, dinozor dükkan arabasında şarj takma yeri yok. müzik bile dinlenilmiyor. motorun sesinden telefonu duyamıyorum. neys’…
diğer şube bugün önünden üç kere geçtiğim 7 km uzaktaki şube. arabaya yürüdüm yeniden. güneş ne biçim yakıyor. bir restoranın önünden geçerken yaklaşık 20 kişilik grubun lideri araba yolunda durmuş, yan şeritteki otobüse yaslanmış, beni seyrediyor. üstüme doğru koştu, dur, dur, dur lütfen dedi omzuma dokunarak. ulan! * anlık şok ve anksiyetemden dolayı konuşamadım, karşıya cool yansımış olabilirim. durdum işte. elime telefonunu sıkıştırıyo hızlıca, bana kal gelmiş durumda. aklımda üç sekme açıktı yürürken. n’ooooolur fotoğrafımızı çek dedi. hi derdini senin ya. bumuydu üstüme çullanışının sebebi? bende napacağımı bilemedim. onun yolda durduğu yere geçip, otobüse yaslanmadan fotolarını çektim. bu arada arabalar hareket etmeye başladı. karşıdan çabuk çabuk diye bağrıyorlar. geçtim kaldırıma yeniden. ne yaşadığımı hiç sindiremeden, sağol, çok iyisin falanlar… ölecek miydim az önce n’oldu hımını? kafa gidik ebe…ya da gitmek üzere, dalmışım.
arabayı buldum. bi süre gittim şarjım bir. son bi navi’yi açsam kurtarır mı? sorguluyorum. kırmızı da durunca baktım. 6 dakika ve solda. gördüğüm an kapandı telefon. yolun sonu otoban biliyorum. dedim saate bakarak yolu bulsam, telefonda da bir kaç saniye gittiğine göre bir dakika harcadım. o zaman beş dakika daha gidip sola gireyim ama duvar çizgisi var. dönülmüyor sola. 4 dakika da otobanın biraz öncesi kısmına vardım. 6 şerit var. sağa döndüm. park ettiğim an şubenin tam karşımda olduğunu gördüm. nasıl bir şans! yeminle varya… zamanlamamın alnından öptüm, kendimi öpemem. o kadar da değil! neys’ karşıya geçeceğim yine, arabalar vızır vızır. 6 şerit atlaman gerek mario! fotoğraf çekerken bir şeridi zor atladığımı göz önünde bulundurarak takribi üç dakika bekledim mal gibi. 3 şeridi aştım, diğer 3 zordu. depar atmak zorunda kaldım ama başardım. ehe. üç yüz euro verdim yeni sigorta ve plakalar için eo! yine gidiyor su gibi. çıl-dı-rır-sın.
o kadar park yeri aramıştım. yarım saat dolanıp, bulup, park ettikten sonra kapalı olduğunu gördüm. mecburen başkasına baktım naviden. şarjım yüzde beş. isot’un verdiği püskürütten hallice, dinozor dükkan arabasında şarj takma yeri yok. müzik bile dinlenilmiyor. motorun sesinden telefonu duyamıyorum. neys’…
diğer şube bugün önünden üç kere geçtiğim 7 km uzaktaki şube. arabaya yürüdüm yeniden. güneş ne biçim yakıyor. bir restoranın önünden geçerken yaklaşık 20 kişilik grubun lideri araba yolunda durmuş, yan şeritteki otobüse yaslanmış, beni seyrediyor. üstüme doğru koştu, dur, dur, dur lütfen dedi omzuma dokunarak. ulan! * anlık şok ve anksiyetemden dolayı konuşamadım, karşıya cool yansımış olabilirim. durdum işte. elime telefonunu sıkıştırıyo hızlıca, bana kal gelmiş durumda. aklımda üç sekme açıktı yürürken. n’ooooolur fotoğrafımızı çek dedi. hi derdini senin ya. bumuydu üstüme çullanışının sebebi? bende napacağımı bilemedim. onun yolda durduğu yere geçip, otobüse yaslanmadan fotolarını çektim. bu arada arabalar hareket etmeye başladı. karşıdan çabuk çabuk diye bağrıyorlar. geçtim kaldırıma yeniden. ne yaşadığımı hiç sindiremeden, sağol, çok iyisin falanlar… ölecek miydim az önce n’oldu hımını? kafa gidik ebe…ya da gitmek üzere, dalmışım.
arabayı buldum. bi süre gittim şarjım bir. son bi navi’yi açsam kurtarır mı? sorguluyorum. kırmızı da durunca baktım. 6 dakika ve solda. gördüğüm an kapandı telefon. yolun sonu otoban biliyorum. dedim saate bakarak yolu bulsam, telefonda da bir kaç saniye gittiğine göre bir dakika harcadım. o zaman beş dakika daha gidip sola gireyim ama duvar çizgisi var. dönülmüyor sola. 4 dakika da otobanın biraz öncesi kısmına vardım. 6 şerit var. sağa döndüm. park ettiğim an şubenin tam karşımda olduğunu gördüm. nasıl bir şans! yeminle varya… zamanlamamın alnından öptüm, kendimi öpemem. o kadar da değil! neys’ karşıya geçeceğim yine, arabalar vızır vızır. 6 şerit atlaman gerek mario! fotoğraf çekerken bir şeridi zor atladığımı göz önünde bulundurarak takribi üç dakika bekledim mal gibi. 3 şeridi aştım, diğer 3 zordu. depar atmak zorunda kaldım ama başardım. ehe. üç yüz euro verdim yeni sigorta ve plakalar için eo! yine gidiyor su gibi. çıl-dı-rır-sın.
devamını gör...