sokurdanmak

iç anadolu'da kullanılan ve fonetik olarak çok güzel bir ahenge sahip olan bir sözcüktür.

türk dil kurumu güncel sözlüğünde bulunmasa da anlam olarak söylenmek, homurdanmak, gönülsüz iş görmek anlamına gelir.

ülkece çok fazla kullanmasak da bu sözcüğü, sözcüğün işaret ettiği eylem sanki hayatımızın özeti gibi. ülkedeki çalışan insanların büyük bir çoğunluğu yaptığı işten memnun olmadığı için işini yaparken gönülsüz bir şekilde yapıyor.

sokur sokur sokurdanan devlet dairelerine sanırım herkes aşinadır. franz kafka bu sözcüğü kendi dağarcığına alabilseydi eğer emin olun defalarca kullanırdı, özellikle de dava ve şato romanlarında. iç anadolu'ya hiç gelmemiş olmak da kafka'nın eksikliği olsun.

sadece devlet daireleri bu haldedir dersek haksızlık yapmış oluruz. hizmet sektöründe çalışanlar da aynı durumda, hatta bazıları bin beter. insanlar o kadar mutsuz ve dahi umutsuz ki sokurdanmadan size çay getirecek bir garson bulmak bile çok zor artık.

özel sektör ise bambaşka bir alem. güleryüz görüyorsunuz çoğu zaman ama bunun bir maske olduğunun ve bu maskenin altında etten kemikten fazlasının olduğunun farkındasınız. o maskenin altında sessiz bir sokurdanma var. ve sokurdanmalara kurşun işlemez.

velhasıl, sokurdanmak bir milli spor gibi adeta. sokurdana sokurdana yaşıyoruz bu hayatı.