solidarizm

bir topluluğun bütün bireyleri arasında bir dayanışma bulunmasını toplu durumda yaşamanın gereklerinden sayan ve bireycilikle ortaklaşacılık arasında yer alan öğreti.

solidarizm, ekonomide toplumun zengin ve fakir fark etmeksizin tüm bireylerinin ortak bir amaç uğruna dayanışmasını söyleyen öğretidir. solidarizim, siyasi yelpazede merkezde yer alır yani ne sağcı kapitalizimin aşırı bireyciliğini ne solcu komünizimin aşırı ortaklaşacalığını benimser.
ziya gökalp'in türkçülüğün esasları adlı kitabı, atatürk'ün altıoku, nihal atsız'ın dokuz maddelik milli kalkınma programı, alparslan türkeş'in dokuz ışık doktrini; solidarizimin en önemli temsilleridir.
türk siyasetinde solidarizimin asıl temsilcsi olan parti; cumhuriyetçi köylü millet partisi'ydi ve ckmp'liler, kendilerine türkçü-toplumcu derlerdi.

solidarizm, bazı yazarlarca dar bir liberal perspektiften ele alınarak zengin fakir tüm bireylerin birbiriyle dayanışması olarak, tabii ki hatalı bir biçimde ele alınmaktadır. öncelikle, hiçbir ideoloji zengin ve fakir şeklinde bir ayrım ihtiva etmez. toplum iki sınıflıdır: prolaterya ve burjuva. solidarizm iki sınıf için de gözlemlenebilir. burjuva kendi içinde rekabet etse de günün sonunda aşağılık işçilere karşı hareket etmek zorundadır. ne yazık ki prolateryada genele yayılmış bir sınıf bilinci görmek mümkün değildir. yalnızca örgütlü işçiler bu sınıf bilincinin farkındadır ve gerçek solidarity egemene karşı birbirine omuz veren halkın yoldaşlığıdır.

solidarity, solidarität