sözlükteki kadın yazarın paylaştığı şiirine beste yapmak

bir gece yarısı sözlükte gezinirken önüme düştü. kadın yazarın paylaştığı bir şiir, kendi yazdığı bir şiirdi. öyle "ben geldim, bakın ne kadar melankoliğim" tarzında değil. dize aralarına saklanmış bir şey vardı; hafif hüzünlü, hafif alaycı. dedim ki, "tamam bundan çok güzel şarkı olur."

gitarı kaptım. ilk akoru basar basmaz komşunun köpeği havlamaya başladı; belli ki ritim duygusu yok. sonraki akorda alt komşu süpürgeyle tavana vurdu. tamam dedim baslar gümbür gümbür duyuluyor. o an anladım, doğru yoldayım.

üçüncü akoru bulana kadar terledim. çünkü elimde sadece kahve vardı, viskiyi iki gün önce başka bir beste yaparken bitirmiştim. ilham perileri de belli ki alkole çalışıyor. yine de devam ettim. bir baktım, mırıldandığım melodi şiirin kelimelerine uyuyor.

şarkıyı bitirince kaydettim. fakat dosya adını yanlışlıkla "son_deneme_148_final_bu_sefer_son.mp3" koymuştum. ister istemez profesyonel bir hava verdi. o kadın yazar bir gün denk gelir de dinler mi bilmiyorum; ama ben sabah uyanınca kendime şöyle bir baktım, aynada hafif rock yıldızı bakışı atmaya çalıştım piç bir gülümsemeyle. pek beceremedim. ama olsun, yaşandı ve bitti. umarım telif davası açmaz bana şarkıyı duyunca. söz veriyorum, şarkı tutarsa yarı yarıya paylaşırız parayı merak etmesin.